Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Lisanne: ‘Weet je wat het is met aangeschoten zijn? De wereld is een stukje leuker’

Lisanne: ‘Weet je wat het is met aangeschoten zijn? De wereld is een stukje leuker’

Lisanne: ‘Weet je wat het is met aangeschoten zijn? De wereld is een stukje leuker’

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

Een beetje dronken

“Afgelopen maandag was ik aangeschoten. Om elf uur ’s ochtends. Voor ik het wist had ik ‘ja’ gezegd toen mijn interviewkandidaat me vroeg of ik misschien zin had in een espresso-martini. Voor ik het wist zat ik kakelend aan zijn keukentafel (het was nog steeds elf uur ’s ochtends), voor ik het wist nam ik afscheid van hem met een luchtkus (lekker professioneel, Lisan) en voor ik het wist liep ik licht zwalkend over straat. Weet je wat het is met aangeschoten zijn? De wereld is een stukje leuker. Een stukje mooier. Ik wilde tegen die man daar zeggen dat ik zijn haar mooi vond, zo mooi glanzend, ik wilde erbij schoorvoeten en giechelen, ik wilde tegen dat meisje zeggen dat ik dronken was en ik wilde tegen een opaatje op een bank zeggen dat het zulk mooi weer was en ik wilde eigenlijk zelfs de paspop in de etalage van de WE knuffelen, kussen, met tong misschien ook wel, want je leeft maar één keer mensen en het is een mooie dag!!!”

‘Het tafereeltje maakte me aan het huilen, ik weet niet waarom’

“Na een wandeling naar nergens belandde ik in een bruin eetcafé in Amsterdam-Oost. Ik gooide de deur open, wilde eigenlijk heel hard roepen ‘Hallo allemaal! Ik ben er!’, zocht naar lampen om in te gaan hangen – en toen hield ik me in. Ik was de olifant in de porseleinkast, ik was het drumstel in een operanummer, ik was het bommetje in een rustig zwembad. ‘Normaal doen, gewoon normaal doen,’ mompelde ik binnensmonds (iedereen keek alsnog op, zo gek). Toen ik ging zitten, stootte ik het zoutvaatje om, waarna ik dacht dat het best een goed tijdstip voor een tequila zou zijn, citroentje erbij, likje zout en gaan. Nadat ik het zout gracieus van tafel veegde, plofte ik neer op de stoel en deed ik iets wat ik normaal – in de ban van mijn telefoon, boek, laptop of krant – niet doe. Ik ging gewoon kijken. Of misschien was het meer staren. Ja. Het was staren.”

“Eerst staarde ik naar de man die achter zijn laptop zat. Hij was knap, hij had golvend haar en leuke sproetjes. ‘Knappe meneer, uw koffie wordt koud,’ wilde ik zeggen, maar ik was afgeleid omdat er een héél lekker nummertje op de radio was: Despacito. Ik wipte een beetje heen en weer op mijn stoel, ik bestelde een uitsmijter, ik wilde aan het meisje bij de bar vertellen dat ik aangeschoten was, maar mijn reactievermogen was trager dan haar werksnelheid, ze was al weg voor ik mijn mond opende.”

Lees ook
Lisanne: ‘Ik geloof dat ik heb geschopt en gegild; het duurde minuten, maar voelde als uren’

“Toen vervolgde ik mijn gestaar terwijl ik een beetje achterover wipte op mijn stoel, ik had twee vriendinnen in het vizier die tegenover elkaar aan een tafeltje zaten, eentje met een baby. Toen de vriendin even naar de wc was, nam de kersverse moeder het ervan. ‘Ik hou van jou, mama houdt van jou, zit jij stiekem te lachen, doe jij lachen naar mama, kleine doerak, doe jij lachen?’ Het tafereeltje maakte me aan het huilen, ik weet niet waarom. Het is een beetje vergelijkbaar met als je een goed feestje hebt gehad en de lichten aangaan en je nog een keer Mariah Carey zingt met z’n allen: dat huilgevoel, dat had ik toen ook, toen ik omringd door drie vriendinnen en vier vrienden meeblèrde alsof mijn leven (of lever) ervan afhing. Maar ik was daar niet met vrienden. Ik was daar in mijn eentje. En weet je wat het is met aangeschoten zijn? De wereld is een stukje leuker. Een stukje mooier. Maar alleen als je het kunt delen met anderen.”

Deze column van Lisanne en veel meer lees je in Flair 27-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier

Beeld: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee