Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Kirsten over bijna bizar toeval: ‘Dat Nick zijn tweede naam Maria is… tja, noem dat maar zoals je wilt’

Kirsten over bijna bizar toeval: ‘Dat Nick zijn tweede naam Maria is… tja, noem dat maar zoals je wilt’

Column
Kirsten over bijna bizar toeval: ‘Dat Nick zijn tweede naam Maria is… tja, noem dat maar zoals je wilt’

Kirsten Schilder (37) is de vrouw van zanger Nick (37). Samen hebben ze drie kinderen: Nikki (9), Julian (7) en Jackie (3). In Flair schrijft ze elke week open en eerlijk over haar leven.

Omi

“Ik was bijna zes jaar oud toen mijn ‘omi’ – de moeder van mijn moeder – overleed. En ondanks dat dit inmiddels ruim dertig jaar geleden is, kan ik me haar nog goed herinneren. Omi en ik waren vier handen op één buik. Misschien ook wel omdat ik haar enige kleinkind was, reden genoeg om mij enorm te verwennen. Ik vond het heerlijk om bij haar te zijn. Als ik bij haar thuis in Purmerend ging logeren, mocht alles. Er was geen limiet op het eten van snoepgoed, en op tijd naar bed gaan vond ze maar niets. Ook leerde ik van haar de handstand. Gewoon bij haar in de achtertuin, op een grasveldje naast de appelboom.”

Mini-acrobaat

“Zelf deed ze het wel even een aantal keer voor, voordat ik dit onder haar supervisie oefende. Bij de voorbereiding op mijn eerste handstand mocht er zeker één ding niet ontbreken. Voordat ik mijn benen de lucht in zwaaide, moest ik echt even in mijn handen spugen. Dit beetje ‘kwat’, zoals zij dat noemde, fungeerde als een soort toverpoeder. Betoverd door deze magie en het applaus van zowel mijn moeder als omi, was ik ervan overtuigd dat ik als mini-acrobaat in het circus kon optreden, of een gouden medaille op de Olympische Spelen zou kunnen winnen.”

Heel andere dimensie

“Op vijftigjarige leeftijd overleed omi veel te jong aan een hartstilstand. De dag waarop wij normaal haar verjaardag vierden, kreeg vanaf dat jaar een heel andere dimensie. Er ging er niet een voorbij zonder dat ik aan haar dacht. Vanaf 2005, toen Nick en ik bij elkaar kwamen, kwam er op onze verjaardagskalender een naam naast die van omi te staan: Nick is op dezelfde dag jarig. Toen ik Nick ontmoette, stonden we in een stampvolle kermistent. Ik heb geen idee meer hoe we erop kwamen, maar al snel hadden we het over onze verjaardagen.”

Een teken van boven

“Waarschijnlijk was ik toen al erg benieuwd naar ons leeftijdsverschil. Ik kan dan ook niet ontkennen dat mijn hart een sprongetje maakte toen Nick vertelde dat zijn verjaardag op 6 november is. Het voelde echt een beetje als een teken van boven. Nick’s speciale verjaardagsdatum compenseerde ruimschoots het teveel aan gel in zijn haar en zijn witte sokken die hij toen in zijn zwarte schoenen droeg.”

Lees ook 
Kirsten Schilder over komst tweede kindje: ‘Hoe zou Nikki op haar broertje reageren?’

Toevallig

“Wat zijn dat toch voor toevalligheden? Net als dat je op het moment dat je aan iemand denkt, diegene je belt. Of dat je op precies hetzelfde moment een liedje begint te zingen, of dat je over iemand hebt gedroomd en diegene de dag erna tegenkomt. Ik blijf het iets fascinerends vinden. Of het nou daadwerkelijk op toevalligheden berust, ik heb geen idee. Ik ben in ieder geval wel erg blij dat wij al jarenlang tijdens het vieren van Nick’s verjaardag even stilstaan bij mijn omi, Helena Maria. Dat we Jackie naar haar hebben vernoemd is zeker geen toeval, maar dat Nick zijn tweede naam Maria is… tja, noem dat maar zoals je wilt.”

Deze column van Kirsten komt uit Flair 47. Deze editie ligt vanaf 18 november in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Beeld: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee