Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Kim’s plan viel volledig in het water: ‘Ergens anders opnieuw beginnen heeft nooit alleen maar voordelen’

Kim’s plan viel volledig in het water: ‘Ergens anders opnieuw beginnen heeft nooit alleen maar voordelen’

Kim’s plan viel volledig in het water: ‘Ergens anders opnieuw beginnen heeft nooit alleen maar voordelen’

Van het drukke Amsterdam naar een bijna onbewoond eiland. Kim gooide haar leven om en vertrok met vriend Irwan, hond Zorro en een auto vol spullen naar het slechts vijftig bewoners tellende Selvær in Noorwegen, waar álles anders is dan ze ooit gewend is. In de tweewekelijkse blog ‘Eilandlessen voor een stadsvrouw’ deelt Kim het opmerkelijkste.

Vrienden op het eiland

“Natuurlijk is er iets wat ik mis van thuis. Het was gelukkig niet zo dat ik uit een soort ontevredenheid uit Amsterdam ben vertrokken – al realiseer ik me wel dat het leven in de stad met zijn drukte en weinig groen steeds minder bij mij past. Ergens anders opnieuw beginnen heeft nooit alleen maar voordelen, en het moeten achterlaten van mijn vrienden en familie was wel even slikken. Iedereen wilde wel langskomen op Selvær, en met een huis met zestien bedden is er ook altijd genoeg plek voor meerdere logees. Maar door de pandemie gingen de Noorse grenzen op slot. Ons plan om hier regelmatig een huis vol mensen te hebben, viel in het water.”

“Dierbaren zijn niet vervangbaar, maar er zijn wel leuke nieuwe bijgekomen. Naast de fantastische Selværingen die hier altijd al woonden, is er ook een ander Nederlands stel vlak na ons neergestreken. Toeval, op zo’n klein eilandje ver weg in de poolcirkel? Nee. Thijs en Marlieke hebben vorig jaar op hetzelfde oproepje op Facebook gereageerd: dat summiere bericht waarin gezocht werd naar Nederlandse ondernemers die het met leegloop bedreigde eilandje Selvær weer meer op de kaart wilden helpen zetten. Irwan en ik kenden hen van tevoren niet, maar hun plannen en die van ons konden mooi naast elkaar bestaan, dus we werden alle vier uitgenodigd. Waar wij de intentie hadden om sociale evenementen te organiseren en te schrijven over het eiland, nemen zij het met name op zich om de landbouw en het toerisme een handje te helpen.”

‘Het leven is hier goed, en fijn gezelschap maakt het perfect’

“Nu de events nog even moeten wachten, willen Irwan en ik niet de hele dag boven een toetsenbord hangen en dit eiland is dé plek om ook eens lekker aarde onder je nagels te verzamelen. Irwan heeft meerdere dagen stenen staan ruimen van Thijs’ omgeploegde veld en ik zat pas samen met Marlieke op twee stoeltjes achterop de tractor om het hele veld van aardappels te voorzien. Natuurlijk passen we ons zo veel mogelijk aan, aan de leefgewoontes en gebruiken hier, maar zeker in het begin bespraken we als Nederlanders onder elkaar nog wel eens de opmerkelijke zaken: ‘Eten ze hier echt om drie uur in de middag al avondeten…?’”

Lees ook
Kim over wonen op een eiland zonder politie, dokter of brandweer: ‘De traumahelikopter was er met een uur’

“Als vanzelf trekken we steeds meer met elkaar op. Zij hebben een groot beeldscherm, wij een harde schijf met zo’n dertig series (uitgekozen op véél seizoenen, zo heeft zelfs Murder, She Wrote bij ons een nieuw leven gekregen). De wekelijkse filmavond is geboren. Ook hebben zij hun honden mee – met Zorro erbij heeft Selvær nu opeens vier keer zo veel honden, want er was er maar één – wat wederzijds oppasmogelijkheden biedt. En ze hebben een bootje tot hun beschikking, waarmee we soms naar andere eilanden varen waar wel huizen staan maar niemand meer woont. Daar zitten we dan uren naar de nachtzon te kijken – sinds een week gaat de zon helemaal niet meer onder – terwijl we over het leven praten, en de honden ravotten en terugblaffen naar hun eigen echo op de bergen. Soms is het niet nodig om iets te zeggen en kijken we grijnzend naar alles om ons heen. Dat zijn de momenten waarop ik denk: ik zou nu helemaal niets willen veranderen. Met het mooiste uitzicht van de wereld, dit leven in de natuur en een handjevol dierbaren om me heen die me respecteren zoals ik ben. Het leven is hier goed, en fijn gezelschap maakt het perfect.”

Volgende keer in Eilandlessen voor een stadsvrouw:
Als non-vleeseters tussen de vissers: ‘Zitten ze hier op het eiland wel op ons te wachten?’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Zorro en Taika

Marlieke en Kim

Tekst: Kim Linssen | Beeld: Irwan Droog