Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Volgens Zalando bestaat Kim’s Noorse postcode niet: ‘En het is minstens vijf vaar- en rij-uren naar een H&M’

Volgens Zalando bestaat Kim’s Noorse postcode niet: ‘En het is minstens vijf vaar- en rij-uren naar een H&M’

Column
Volgens Zalando bestaat Kim’s Noorse postcode niet: ‘En het is minstens vijf vaar- en rij-uren naar een H&M’

Van het drukke Amsterdam naar een bijna onbewoond eiland. Kim Linssen gooide haar leven om en vertrok met vriend Irwan, hond Zorro en een auto vol spullen naar het slechts vijftig bewoners tellende Selvær in Noorwegen, waar álles anders is dan ze ooit gewend is. In de tweewekelijkse blog ‘Eilandlessen voor een stadsvrouw’ deelt Kim waar ze in haar nieuwe, bijzondere leven allemaal tegenaan loopt.

Volgens Zalando bestaat mijn postcode niet

“Echt shopverslaafd was ik in Amsterdam niet, niet in de zin van de laatste mode volgen en de duurste merken willen. Maar ik heb wel altijd een zwak gehad voor aparte dingen, een gek jurkje dat hopelijk niemand anders heeft voor een spotprijs, of dat ene paar parelmoeren sneakers voor een feestje. Er was een tijd dat er elke maand wel een paar Zalando-dozen op mijn deurmat stonden. Ook ruilde ik kleding en ging ik kringloopwinkels af voor verborgen juweeltjes. Ik kocht veel. Goedkoop, maar veel, en dat maakt het vanzelf duur.”

“Nu ik op een afgelegen eiland woon, valt er weinig te shoppen: als de pont al gaat, is het minstens vijf vaar- en rij-uren naar het eerste plaatsje met een H&M. En dat voelt niet als een beperking, het geeft juist rust. Ik ben hier in januari aangekomen met één koffer kleding, bedoeld voor alle seizoenen. En nu hoef ik nooit lang voor de kast te staan: bij elke trui, broek of jas kies ik het benodigde warmtelevel. Kleur of stijl doet er totaal niet toe.”

‘Ik check het: de cijfers kloppen toch echt. Maar de webshop is onverbiddelijk: deze code, geldend voor het hele eiland, bestaat niet’

“Er is precies één winkel op Selvær, een supermarkt ter grootte van een gemiddelde woonkamer. Die is elke maandag, woensdag en vrijdag twee uurtjes open. We kopen er meel, aardappels, groente, fruit, snacks en soms een biertje of de enige andere alcoholoptie: mierzoete ciders, die ik veel toepasselijker Breezers noem. Deze winkel zal ook niet snel mijn kledingcollectie uitbreiden, tenzij ik voor een kekke vissersbroek ga, of mijn slag sla bij de zelfgebreide wanten bij de kassa.”

“Mijn beste vriendinnen hebben al vóórdat we vertrokken pakketjes op de post gedaan met Nederlandse spullen die we vast zullen gaan missen. Na een maand in ons nieuwe huis zijn die nog niet gearriveerd: de overheid heeft iets veranderd aan de leveringsroute, daarin is ons eiland per ongeluk weggevallen. Niemand weet waar de Selværpost nu is beland. Is de post eenmaal hier, dan is het makkelijk: vanaf de pont wordt alles naar de winkel gebracht, waar de shopmanager de brieven in ieders postvakjes legt. Bij een pakketje stuurt ze een foto via Messenger: kom deze maar ophalen tijdens de openingstijden.”

“Het allereerste pakket dat wél aankomt voor mij en Irwan, is een pallet met brandhout. Weinig wauwfactor qua aankoop, maar o zo nuttig. Het is inmiddels lente, maar de dagen kunnen nog guur zijn. Het is romantisch om samen naast het knapperende vuur van de houtkachel te zitten, maar de warmte blijft heel plaatselijk. Gelukkig hebben we ook wat elektrische kacheltjes. Als zelfs die niet meer tegen de ijzige wind op kunnen, zit ik in mijn luie stoel te typen met een muts, sjaal en van die handschoentjes zonder vingertoppen.”

“Ik mis een goede bodywarmer, waarin ik mijn armen vrij kan bewegen maar mijn romp de warmte beter vasthoudt. Dus zoek ik op mijn telefoon naar mijn oude vriend Zalando. Ik vind een zwart ribfluwelen exemplaar en klik op ‘bestellen’. Verzenden naar Noorwegen is geen probleem, maar ‘geef een geldige postcode’. Ik check het: de cijfers kloppen toch echt. Maar de webshop is onverbiddelijk: deze code, geldend voor het hele eiland, bestaat niet.”

“De bodywarmer blijft me uitnodigend aanstaren, dus ik vraag liefste vriendin Stefanie, die op een erkende postcode in Utrecht woont, of zij hem kan bestellen en passen. Hij is precies de goede maat, zie ik op de foto die ze stuurt. En zo kan ik anderhalve maand later – want haar pakket was eerst per ongeluk geleverd op buureiland Husøy – dan toch de bodywarmer in mijn armen sluiten, op zijn reis vergezeld met wat hartverwarmende Nederlandse chocolade.”

Lees ook
Kim verruilde Amsterdam voor een klein eiland in Noorwegen: ‘Het heeft iets minder dan 50 bewoners’

“Over mijn outfits voor de lente en zomer maak ik me geen zorgen. Want mocht mijn groene jurkje te dun zijn als het weer opeens weer omslaat, dan heb ik altijd nog de bodywarmer om de look een tikkie apart, maar in ieder geval lekker warm, compleet te maken.”

Volgende keer in ‘Eilandlessen voor een stadsvrouw’:
‘Zelfs de Noren zélf willen daar niet wonen… Waar begin je aan?!’ Zó voorkomt Kim die desastreuze ‘Ik Vertrek’-scenario’s

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Kim Linssen | Foto: Irwan Droog

Shoppen is altijd een goed idee