Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Of Kim wegkwijnt op dat bíjna onbewoonde Noorse eiland? ‘Ik heb me hier nog geen moment verveeld’

Of Kim wegkwijnt op dat bíjna onbewoonde Noorse eiland? ‘Ik heb me hier nog geen moment verveeld’

Column
Of Kim wegkwijnt op dat bíjna onbewoonde Noorse eiland? ‘Ik heb me hier nog geen moment verveeld’

Van het drukke Amsterdam naar een bijna onbewoond eiland. Kim Linssen gooide haar leven om en vertrok met vriend Irwan, hond Zorro en een auto vol spullen naar het slechts vijftig bewoners tellende Selvær in Noorwegen, waar álles anders is dan ze ooit gewend is. In de tweewekelijkse blog ‘Eilandlessen voor een stadsvrouw’ deelt Kim waar ze in haar nieuwe, bijzondere leven allemaal tegenaan loopt.

‘Mijn wegkwijnverhaal? Sorry, dat is er niet’

“Toen ik uit Nederland vertrok, een half jaar geleden, was ik op papier de ideale kandidaat voor een sappige aflevering van Ik Vertrek, want ik kon afvinken:
– Grootse dromen met weinig bedenktijd: check.
– Emigreren naar een land waarin je je nog nooit eerder verdiept hebt: check.
– Samenwonen en -werken met iemand die je nauwelijks kent: check.
– De taal niet spreken: check.
– Je vestigen op een plek zo afgelegen dat sommigen ervan gruwelen: check!”

“Ik moet eerlijk toegeven, ik heb het programma nog nooit gezien, maar ik ken de verhalen. Echtpaar Joke en Hans dat droomt over een camping op de Algarve en er ter plekke achter komt dat het toch wel handig was geweest om een beetje Portugees te spreken, dat soort dingen. Natuurlijk fantaseer je als kijker graag mee met ‘ergens een nieuw leven beginnen’, maar ik vermoed dat het nou juist die mislukkingen zijn waar het programma populair om is.”

‘Mijn leven hiervoor was vaak met mensenmassa’s, maar ik kon me eenzaam voelen midden in een dansende menigte’

“Er waren ook veel mensen die Irwan en mij goedbedoeld waarschuwden. ‘Hopelijk word je niet eenzaam, zelfs de Noren zélf willen daar niet wonen’, zei één van mijn nieuwe vrienden uit een Facebookgroep voor Nederlanders in Noorwegen. “Wat een uitdaging, ik zou me rot vervelen”, schreef een ander. Toen ik vertelde dat er een winkel is die drie keer per week een paar uur open is, kreeg ik als reactie emoji’s die schaterden met open mond.”

“Mijn wegkwijnverhaal? Sorry, dat is er niet. Ik heb me op Selvær nog geen moment verveeld of ongelukkig gevoeld. Want ik zie het als een luxe om te leven met wat er is, het zeezicht uit mijn keukenraam, de enkele andere eilandbewoners die ik tijdens het wandelen tegenkom en de beperkte mogelijkheden met internet en social media. (Ja, beperkt: ik wilde net als research een aflevering van Ik Vertrek kijken, maar mijn data voor deze maand was niet toereikend…)”

“Mijn leven hiervoor was vaak met mensenmassa’s: freelance baantjes, wonen in het dikbepakte Amsterdam, van Burning Man door naar de Europese varianten daarvan, illegale raves en mijn eigen verjaardagsfeestje dat spontaan 66 uur duurde. Ik hou wel van wat reuring om me heen. Maar ik voelde ook de andere kant: de anonimiteit van de stad waar je je naaste buren niet eens kent en de vluchtigheid van connecties. Vriendschappen glipten soms als zand tussen mijn vingers door als ik eventjes niet mijn gezellige zelf was. Ik kon me eenzaam voelen midden in een dansende menigte. Ik had behoefte een community zoals deze, met een man zoals deze, ook al kenden we elkaar pas een paar maanden.”

Lees ook
Volgens Zalando bestaat Kim’s Noorse postcode niet: ‘En het is minstens vijf vaar- en rij-uren naar een H&M’

“En dat is precies waar het om gaat: elke droom, hoe ondoordacht ook, kan uitkomen. Zolang je maar open staat voor een ander leven dan je gewend was. De Nederlands-Noorse facebookers posten zelf soms foto’s van de frikadellen die hun familie opstuurt, ze gaan met liefde naar die ene winkel honderd kilometer verderop omdat daar hagelslag en belegen kaas te koop is, en ze praten nostalgisch over vroegere hits van Marco Borsato. Niets mis mee, ieder zijn smaak, maar mijn tip voor hen – mochten zíj zich weleens eenzaam voelen – en voor ieder ander met Ik Vertrek-behoeften: kijk naar wat er is, niet naar wat er ontbreekt. Laat je verrassen door wat er op je pad komt. Bij mij was dat vanochtend tijdens het hardlopen een krabbetje dat een stuk met me mee liep, en in de verte twee pasgeboren lammetjes bij de wilde schapen. ❤️”

Volgende keer in ‘Eilandlessen voor een stadsvrouw’:
Natuurlijk is er meer te doen dan staren over de rotsen: alles over de feestjes en andere vrijetijdsbestedingen op het eiland

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

kim linssen noorwegen winkel

Tekst: Kim Linssen | Beeld: Kim Linssen, Irwan Droog (drone-shot via Selvaer.no)

Shoppen is altijd een goed idee