Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Kiki > Kiki Faber #20: ‘Hij smaakt naar rook, naar avontuur en ik besef dat ik nog nooit zoveel van iemand heb gehouden’

Kiki Faber #20: ‘Hij smaakt naar rook, naar avontuur en ik besef dat ik nog nooit zoveel van iemand heb gehouden’

Kiki Faber #20: ‘Hij smaakt naar rook, naar avontuur en ik besef dat ik nog nooit zoveel van iemand heb gehouden’

Het is veertig minuten trappen door ijskoude tegenwind naar Midas woonboot. Steeds weer denk ik: ik ga terug. Ik wil niet weer worden meegezogen in zijn leven, heb zoveel verdriet door hem gehad en het gaat net weer een beetje met me. Maar ik ben ook nieuwsgierig naar wat hij me per se wil laten zien.

Donderdag

Voor zijn woonboot zet ik mijn fiets op slot en ik steek mijn neus in mijn trui. Hopelijk heeft mijn deo deze tocht heeft doorstaan. Wanneer ik bij zijn voordeur sta te twijfelen of ik zomaar naar binnen zal  lopen of moet aankloppen, vliegt ie al open. ‘Mooi je bent er.’ Snel geeft Midas me een kus op mijn mond en hij zegt: ‘Ga je mee?’

Ik had verwacht dat we naar zijn atelier zouden gaan, maar we lopen naar de achterkant van de drukkerij. Op een veldje ligt een stapel houten vlonders op elkaar gestapeld, met daarop het enorme schilderij van mijn poenie. Niet begrijpend kijk ik hem aan. ‘Let op!’ zegt hij. In zijn hand heeft hij een bus, hij houdt er een aansteker voor, een giga steekvlam, en het volgende moment vliegt het schilderij in de hens.

Geschrokken roep ik: ‘Wat doe je nou!’

‘Dit had ik al veel eerder had moeten doen.’

De vlammen verteren het doek razendsnel en de houten vlonders knetteren en knisperen. Hij slaat zijn arm om mijn schouders. ‘Luister, het vuur heeft zijn eigen muziek.’ We staan zo dichtbij, dat ik de hitte op mijn huid voel branden en de vlammen vreemde schaduwen op Midas gezicht toveren.

‘Vind je het niet zonde?’

‘Helemaal niet. Ik dacht steeds dat kunst het allerbelangrijkste voor me was, en ik daarvoor alles moest opofferen. Ook jou, ook onze relatie. Maar dat is onzin, daar ben ik nu wel achter. Ik hou van je Kiek, ik wil je niet kwijt, en zeker niet voor zoiets.’ Een brandend stuk hout valt op de grond en we springen nog net op tijd allebei achteruit. Dan pal ik met beide handen zijn gezicht vast en ik zoen hem. Hij smaakt naar rook, naar Midas, naar avontuur en ik besef dat ik nog nooit zoveel van iemand heb gehouden.

Lees ook:
Kiki Faber #19: ‘Ik zie dat haar ooghoeken vochtig worden en leg mijn hand even op die van haar’

Zaterdag

Voor de vierde keer slingert Floor de lampjes in de boom, want steeds ziet ze weer ergens een gat. Vanaf de bank kijken haar hond Fred en ik toe. ‘Dus met kerst ben je thuis,’ zeg ik.

‘Ja. Walt heeft andere afspraken, de kinderen van mijn moeders vriend komen en dan is ze al over het maximaal aantal bezoekers – dat vindt mijn moeder een enorm ding. Mijn vader en Fien gaan naar Engeland, waar haar zoon woont, en Gina en ik matchen even niet zo. Dus ik heb twee volledige dagen die ik helemaal kan invullen zoals ik wil. Ik denk dat ik in bad een serie ga kijken, boeken ga lezen, lange wandelingen met Fred ga maken, dat soort dingen. Heerlijk, ik kijk er nu al naar uit.’

‘Je mag mee naar mijn moeder. Of kom naar Ageeth, daar is iedereen welkom.’

Ze draait zich om en zegt verontwaardigd: ‘Ik zeg net dat het me zalig lijkt om alleen te zijn.’

Tuurlijk Floor, alleen geloof ik er geen woord van.

Kiki Faber – het nichtje van Floor – heeft één grote droom: carrière maken als zangeres. Tot die tijd werkt ze als serveerster. Relaties vindt ze ingewikkeld: gaan liefde en lust wel samen?  Kiki Faber las je eerder bij VIVA. Lees vanaf nu elke week hier op Flaironline.nl de nieuwe Kiki’s. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.