Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Kiki > Kiki Faber #19: ‘Ik zie dat haar ooghoeken vochtig worden en leg mijn hand even op die van haar’

Kiki Faber #19: ‘Ik zie dat haar ooghoeken vochtig worden en leg mijn hand even op die van haar’

Kiki Faber #19: ‘Ik zie dat haar ooghoeken vochtig worden en leg mijn hand even op die van haar’

Dinsdag

Steeds vaker vraag ik me af of Nico’s café het wel gaat redden. Alle invalkrachten heeft hij afgezegd, en het vaste personeel werkt niet meer dan het minimale uren dat in hun contract staat. Maar daarmee redt hij het niet, we hebben veel meer klanten nodig en daarvoor heb ik een plannetje bedacht. Wanneer we vlak na openingstijd aan de bar koffie zitten te drinken, leg ik het hem voor. ‘Ik vind dat we de lunchkaart moeten uitbreiden. Met de tosti’s of de broodjes kroket trekken we geen extra klanten.’

‘En waar denk je dan aan?’ vraagt hij. ‘Tomatensoep, een omeletje, een broodje bal? Waarom kijk je nou zo vies?’

‘Ik denk dat je daarmee op z’n hoogst een paar bejaarden extra in de zaak krijgt. Dat is toch hartstikke saai! Ik zou hard inzetten op vegan en vega. Bijvoorbeeld een broodje pulled pork van jackfruit, een kikkererwtenburger of een Japanse rijstsalade met tofu. Is nog beter voor het milieu ook.’

‘En dan allemaal van die hipsters over de vloer? Ik weet niet of die hier willen komen eten.’

‘Nee joh, er zijn inmiddels zoveel mensen die vegetarisch eten. Je wilt niet weten hoe vaak klanten vragen of de kroketten van groente gemaakt zijn.’

Ons gesprek wordt onderbroken door een groepje klanten. Terwijl ik de bestelling opneem – appeltaart en een broodje kaas –  bedenk ik dat ik binnenkort eens een paar gerechten ga maken zodat carnivoor Nico kan proeven wat ik bedoel.

Lees ook:
Kiki Faber #18: ‘Midas en liefde? Hij is alleen in zichzelf geïnteresseerd’         

Woensdag

Heleen vindt het leuk om te helpen, en nu zoekt zij haar kookboeken en ik op de iPad, naar simpele en supersmakelijke vega lunchgerechten. ‘Ik denk dat er elke dag een soep, een broodje en een salade op het menu moet staan,’ zeg ik. ‘Als je dan veel honger hebt, kun je ook twee gerechten nemen.’

Ze kijkt me over haar leesbril aan. ‘Slim. Nico mag maar wat blij zijn dat jij hem helpt met de zaak. Wat denk je van deze panzanella? Da’s een salade op basis van oud brood, dus dan ben je daar ook meteen vanaf.’ Ze leest de ingrediëntenlijst voor, en ik probeer me er een voorstelling van maken. ‘Klinkt goed.’

Ze doet er een briefje tussen, en schenkt ons allebei nog een glas wijn in. We zoeken verder, en praten ondertussen over mooie herinneringen die met eten samenhangen. Heleen vertelt vooral over haar overleden vriendin. ‘Karin kwam een keer terug van de markt met een tas vol vissenkoppen en graten. Echt walgelijk, maar daar maakte ze dan een fantastische bouillabaisse van.’ Ik zie dat haar ooghoeken vochtig worden en leg mijn hand even op die van haar. ‘Je mist haar, hè.’

Ze zucht. ‘In mijn hoofd is ze nog steeds hartstikke levend, het is alleen jammer dat ze zo weinig terugzegt.’

Daar moeten we allebei om lachen tot er een roffel op de deur klinkt. Even later staat Midas in de keuken. Hij hugt Heleen en richt zich dan tot mij. ‘Wat goed dat ik je hier tref want ik moet je iets laten zien. Kun je morgen naar het atelier komen? Alsjeblieft?’

Kiki Faber – het nichtje van Floor – heeft één grote droom: carrière maken als zangeres. Tot die tijd werkt ze als serveerster. Relaties vindt ze ingewikkeld: gaan liefde en lust wel samen?  Kiki Faber las je eerder bij VIVA. Lees vanaf nu elke week hier op Flaironline.nl de nieuwe Kiki’s. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.