Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Kiki > Kiki Faber #16: ‘In de rij voor de kassa bedenk ik wat ik tegen Midas ga zeggen’

Kiki Faber #16: ‘In de rij voor de kassa bedenk ik wat ik tegen Midas ga zeggen’

Kiki Faber #16: ‘In de rij voor de kassa bedenk ik wat ik tegen Midas ga zeggen’

Kiki Faber – het nichtje van Floor – heeft één grote droom: carrière maken als zangeres. Tot die tijd werkt ze als serveerster. Relaties vindt ze ingewikkeld: gaan liefde en lust wel samen?  

Woensdag

In de studio moest ik een of ander stom zinnetje over een automerk in inzingen. Het stond er heel snel op en de producer zei dat hij me vaker voor dit soort klussen gaat vragen. Ik hoop het, want ik heb nog nooit zo snel een paar honderd euro verdiend. Vandaag ga ik die allemaal uitgeven, om te beginnen in het grote warenhuis waar ik vroeger heb gewerkt. Met de wind in de rug fiets ik ernaartoe, en zet mijn fiets neer bij de personeelsingang. Daar bel ik aan, en George, de conciërge, doet open.

Zodra hij me ziet, grijns hij breed. ‘Wat leuk jou te zien, meisje! Hoe gaat het?’ We kletsen een poosje en dan zingt hij: ‘She’s leaving on a midnight train to Georgia.’ Onmiddellijk val ik in met de tweede stem. Blij kijkt hij me aan, en hij maakt danspasjes die ik meteen nadoen. Wat heb ik dit gemist! Wanneer het liedje is afgelopen, horen we iemand klappen. Ik draai me om en zie Sharon staan, mijn ex baas. ‘Dag Kiki, waarom houd je George van zijn werk?’

‘Hi Sharon, ik wilde net weggaan.’ Snel geef ik George een hug en loop dan via de normale ingang het warenhuis in. Zal ik parfum kopen? Maar Midas zegt altijd dat hij me van mezelf zo lekker vindt ruiken. Make-up dan? Ik probeer wat lipsticks op mijn hand uit, tot een dame die verdomd veel lijkt op mijn enge wiskundelerares van de havo met snerpende stem vraagt of ze me kan helpen. ‘Ik kijk alleen maar even,’ stamel ik en leg snel de lippenstift terug. Ik verlustig me aan een tas die ongeveer twintig keer boven mijn budget ligt, en neem dan de roltrap naar de damesafdeling waar ik aan zachte truitjes, warme vesten, en hippe broeken voel.

Steeds hoor ik in mijn hoofd Midas verontwaardigd zeggen: ‘Heb je dit echt nodig? Is het door kleine kinderen in een verwegland in elkaar genaaid? Zijn er dieren voor afgemaakt? Is er water of grond voor vervuild?’ ‘Houd je kop,’ zeg ik na een poosje en ik pas een oversized blazer die me waanzinnig goed staat en geschikt is voor zowel een dagje studio, een kerstdiner als een gewone dag. En echt duur is ie niet, ik heb nog genoeg geld voor sinterklaascadeautjes. In de rij voor de kassa bedenk ik wat ik tegen Midas ga zeggen als hij het jasje ziet: gekocht bij een tweedehands? Gehad van mijn moeder? Gemaakt van gerecyclede petflessen? Jammer dat ik een smoes moet verzinnen.

Lees ook:
Kiki Faber #15: ‘Wanneer ik om hun QR-code vraag, val ik vaak in een gesprek over wappies en testen’

Vrijdag

De afgelopen week heb ik Midas weinig gezien omdat hij totaal opgaat in een nieuwe project. Veel erover vertellen wil hij niet, behalve dat hij het een serie schilderijen moet worden op heel grote doeken. Het eerste heeft hij af, en dat laat hij me vandaag zien. ‘Niet schrikken,’ zegt hij wanneer ik zijn atelier instap. Hoe kun je nu schrikken van een schilderij, wil ik zeggen, maar als ik voor het werk sta, word ik kotsmisselijk. ‘Wie heeft dit gezien?’ vraag ik met verwrongen stem. ‘Hufter, hoe heb je dit ooit kunnen maken?’

Kiki Faber las je eerder bij VIVA. Lees vanaf nu elke week hier op Flaironline.nl de nieuwe Kiki’s. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.