Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Kiki > Kiki Faber #13: ‘Sinds de expositie is hij somber en steeds aan het blowen’

Kiki Faber #13: ‘Sinds de expositie is hij somber en steeds aan het blowen’

Kiki Faber #13: ‘Sinds de expositie is hij somber en steeds aan het blowen’

Kiki Faber – het nichtje van Floor – heeft één grote droom: carrière maken als zangeres. Tot die tijd werkt ze als serveerster. Relaties vindt ze ingewikkeld: gaan liefde en lust wel samen?  

Dinsdag

De regen striemt tegen de ramen van het café en er zijn dan ook maar weinig bezoekers. Zacht zing ik mee met een jazzliedje, af en toe maak ik een cappuccino of tap een biertje, en ondertussen dwalen mijn gedachten af naar het gesprek dat ik met Heleen over Midas had. Toen ik vertelde dat ik behoorlijk pissed was omdat hij was weggelopen bij de expositie zei ze: ‘Je hebt sanseveria’s en orchideeën. De ene soort gedijt overal, de ander heeft de juiste voeding nodig, mag niet op de tocht en niet in de zon, maar ook niet te donker staan.

Zo iemand is Midas. Dingen worden hem snel teveel, dat was vroeger al zo. Dan moest hij eigenlijk naar school, maar kwam hij naar Karin en mij, en ging hij mee de hond uitlaten of hingen we gewoon wat op de bank. Het is zo druk in zijn hoofd, dat hij snel uit balans is.’ De vraag is: wil ik wel zo’n kwetsbare orchidee als vriend? Sinds de expositie is hij somber en steeds aan het blowen. Hij heeft zelfs geen zin in seks.

Nico, mijn baas, onderbreekt mijn gedachten: ‘Als het zo rustig blijft, kun je wel wat eerder naar huis.’ ‘Wat voor plant ben ik?’ Als hij me niet begrijpend aankijkt, voeg ik eraan toe: ‘Met wat voor plant zou je mij vergelijken?’ Na een poosje zegt hij: ‘Ik vind jou wel een citroengeranium. Mooie blaadjes, je ruikt lekker fris maar als je wordt aangeraakt prik je soms ook een beetje. En ik?’ ‘Een olifantsoor!’ Dat hoef ik niet uit te leggen, hij weet zelf ook wel dat hij flinke flappers heeft. Gelukkig kan hij erom lachen.

Lees ook
Kiki Faber #12: ‘Ik heb nu zo geen zin in jou, zei ik’

Donderdag

Midas had gevraagd of ik naar hem toe kwam, maar ik dacht: veertig minuten door de regen fietsen om naast een blowende chagrijn op de bank te zitten? Laat maar. Ik zei dat ik moe was, en nu lig ik naar Squid Game te kijken, met Kylie dicht tegen me aan. Als het erg gruwelijk is, verberg ik mijn gezicht in haar vacht en luister ik naar haar geruststellende gespin.

Een roffel op de deur, en even later staat Midas in de kamer. Zijn dreads hangen als zeewier naast zijn gezicht en hij heeft een soort zuidwester aan. Hij zwaait zijn rugzak af en zegt: ‘Ik heb wat voor je gemaakt.’ Hij haalt een rechthoekig plat ding tevoorschijn dat is ingepakt met kerstpapier. Ik maak het open en er komt een schilderijtje tevoorschijn van een meisje dat half op haar buik ligt te slapen, het laken bedekt haar naakte lichaam nauwelijks. ‘Dat ben ik!’ zeg ik verrast.

‘Ja, ik heb het geschilderd naar een paar foto’s die ik van je heb gemaakt toen je sliep. Vind je het mooi?’
‘Ik vind het prachtig.’ Ik zet het op een kastje en doe een paar stappen naar achteren om het beter te kunnen zien. De schaduwen heeft hij met groen aangezet waardoor de huid er rozeromig uitziet. De billen lijken wel sappige perziken en het haar ligt als een waaier om haar hoofd. Ik sla mijn armen om hem heen, en zeg: ‘Dit is het mooiste cadeau dat ik ooit heb gehad!’ Zijn verlegen lach smoor ik met een hartstochtelijke zoen.

Kiki Faber las je eerder bij VIVA. Lees vanaf nu elke week hier op Flaironline.nl de nieuwe Kiki’s. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.