Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Kiki Faber #9: ‘Onmiddellijk heb ik zin om hem te zoenen, maar laat ik hem maar niet afleiden’

Kiki Faber #9: ‘Onmiddellijk heb ik zin om hem te zoenen, maar laat ik hem maar niet afleiden’

Kiki Faber #9: ‘Onmiddellijk heb ik zin om hem te zoenen, maar laat ik hem maar niet afleiden’

Kiki Faber – het nichtje van Floor – heeft één grote droom: carrière maken als zangeres. Tot die tijd werkt ze als serveerster. Relaties vindt ze ingewikkeld: gaan liefde en lust wel samen?  

Vrijdag

Normaal ziet Roos ziet eruit altijd uit als een influencer, maar in een liefdescrisis lijkt ze een op gewoon mens. Ze heeft een rode neus van het huilen en haar blonde pony plakt tegen haar voorhoofd. ‘Ik snap niet dat hij me zoiets kan aandoen!’ zegt ze voor de zoveelste keer.

Voorzichtig zeg ik: ‘Ik vind het super kut, maar aan de andere kant ben je al een tijd niet echt gelukkig. Misschien is dit ook een kans?’

Als een vis hapt ze naar adem. ‘Een kans? Ik wil Dylan niet kwijt, ik hou van hem!’ Ze pakt nog een tissue en snottert die vol. Ik weet niet goed wat ik voor haar kan doen. Nog meer wijn leidt vast tot nog meer tranen. ‘Wil je hier blijven slapen?’

Ze schudt van nee. ‘Ik ga zo naar huis, dadelijk denkt hij nog dat ik vreemdga. Ik doe gewoon of ik van niets weet, en ga keihard mijn best doen om hem terug te winnen. Dat kreng moet niet denken dat ze mijn plaats kan innemen.’ Ze staat op, loopt naar mijn spiegel en bestudeert haar gezicht. ‘Wat zie ik eruit! Heb je droogshampoo?’ Ik geef haar een flesje aan. Ze bekijkt het, zegt: ‘Dit moet dan maar’, en begint te sprayen en te kleuren en te stiften. Tien minuten later is ze weer de oude sexy Roos, alleen als je heel goed kijkt, zie je dat haar ogen rood zijn.

Lees ook
Kiki Faber #8: ‘Ik vind mijn leven nu heel leuk, ik denk alleen niet dat dat zo blijft’

Zondag

‘Waarom gaat ze dan niet weg bij die vent?’ vraag Midas. In Heleens auto rijden we naar het strand, om Joost uit te laten en waar we wat mij betreft bij de eerste de beste strandtent neerploffen om witte wijn en bitterballen te bestellen. ‘Omdat ze…’ Ik zeg maar niet dat ze volgens mij te erg gehecht is aan haar luxeleventje, dan heeft Midas meteen een hekel aan haar. ‘Liefde is ingewikkeld.’

Hij legt zijn hand op mijn been ‘Niet altijd, hoor.’

Onmiddellijk heb ik zin om hem te zoenen, maar laat ik hem maar niet afleiden, hij rijdt maar weinig auto en dat is te merken. Hij doet alles in zijn drie en slingert soms naar de verkeerde weghelft. We komen door een polder die ik niet herken. ‘Gaan we niet naar Zandvoort?’

‘Ik weet een veel mooier strand.’ Na een uur stappen we uit op een bijna lege parkeerplaats. Die bitterballen kan ik wel vergeten, vermoed ik zo, Door de duinen lopen we naar het strand en hij wijst op de braamstruiken naast het pad. ‘Die groeien keihard door stikstof, en dat zorgt er ook voor dat je overal gras ziet. Eigenlijk horen hier allerlei verschillende soorten plantjes voor te komen. Maar ja, zolang iedereen met het vliegtuig op vakantie gaat, in krankzinnig grote auto’s rijdt en elke week een nieuwe kledingstuk koopt, komt het niet goed met de natuur.’

Als ik ergens geen zin in heb is het wel zo’n deprimerend milieupraatje. Ik tik zijn arm aan, zeg: ‘Jij bent ‘m!’ en hol weg, Joost blaffend achter me aan. Midas kan veel harder rennen dan in, en haalt me dan ook snel in. ‘Tikkie!’ Hij wil wegrennen, maar ik maak een snoekduik en we vallen in het zand. We rollen over elkaar heen en zoenen tot Joost mee wil doen en onze oren begint te likken.

Kiki Faber las je eerder bij VIVA. Lees vanaf nu elke week hier op Flaironline.nl de nieuwe Kiki’s. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.