Je bent hier: Home > Column > Hoofdredacteur Marije: ‘Verdwaasd staarde ze naar de achterkant van mijn haar’

Hoofdredacteur Marije: ‘Verdwaasd staarde ze naar de achterkant van mijn haar’

Column
Hoofdredacteur Marije: ‘Verdwaasd staarde ze naar de achterkant van mijn haar’

Yay, de nieuwe Flair ligt in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (36), die met Franklin (36), zoon Kyano (10) en dochter Liv (7) in Purmerend woont. Deze week vertelt ze over haar ervaringen bij de kapper.

“Het begon zo’n 7 jaar geleden. Dat ik naar de kapper ging en ze verdwaasd naar de achterkant van mijn haar stond te staren. ‘Wat gek’, bracht ze vol verbazing uit. ‘Je haar is scheef geknipt.’ Om er vervolgens nog een kwartier over door te praten.

‘Ze had weleens een klant gehad die naar haar zwangerschap ineens krullen had gekregen’

Zulke slechte kappers, dat kon toch gewoon niet? Wat ik allang best vond, want dan hoefde ik alleen maar te knikken, achterover te leunen en nergens aan te denken. 6 maanden later had ik weer een afspraak en hetzelfde scenario herhaalde zich. ‘Wie heeft jou in godsnaam geknipt?’ ‘Euh, jij?’ Dan moest er wel wat anders aan de hand zijn, vond ze. Was het niet iets hormonaals? Ze had weleens een klant gehad die na haar zwangerschap ineens krullen had gekregen.

‘Ik ging steeds minder vaak, want datzelfde scenario werd vermoeiend’

Ik beaamde inderdaad dat ik een jaar daarvoor was bevallen. Aan het eind van de knipbeurt was ze erover uit. Dat móest het wel zijn. Mijn haar groeide na mijn zwangerschap aan de ene kant sneller dan aan de andere. Het klonk misschien niet heel logisch, maar ik had ook geen idee waar het wél door kwam, dus alle kappers die ik daarna bezocht, lepelde ik deze reden op.

Het had met hormonen te maken. Iets met een zwangerschap en een baby. En dan maakte ik iets van een wegwuif gebaar – dat ik het ook niet snapte – en dan hoopte ik dat ze erover op zouden houden. Wat natuurlijk nooit gebeurde. Ik ging ook steeds minder vaak, want datzelfde scenario iedere keer werd natuurlijk een beetje vermoeiend – en ietwat gênant ook.

Lees ook
Hoofdredacteur Marije: ‘Het heerste al een tijdje, die griep, maar ik maakte me eigenlijk niet zo zorgen’

Tot ik dus vorig jaar een hele leuke mannelijke kapper trof. Hij keek me aan en zei: jij zit zeker vaak aan je haar te plukken. Hij had een zusje en die deed dat dus ook. Een soort tic als ze stress had. Hij keek me wat beschuldigd aan. ‘Ik ga tegen jou zeggen wat ik ook tegen haar zeg. Niet doen! Het tast je lengte aan en dan heb ik niets meer om mee te werken. Als je dan toch wilt plukken, doe het dan met je bovenste lokken.’ En dat was het. Zo kwam er een eind aan haargate. Van kapper ben ik trouwens niet meer gewisseld.”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 23. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee