Je bent hier: Home > Column > Hoofdredacteur Marije over verbazingwekkende gewoontes en gekke guilty pleasures

Hoofdredacteur Marije over verbazingwekkende gewoontes en gekke guilty pleasures

Column
Hoofdredacteur Marije over verbazingwekkende gewoontes en gekke guilty pleasures

Yay, de nieuwe Flair ligt in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (36), die met Franklin (36), zoon Kyano (10) en dochter Liv (7) in Purmerend woont. 

“Toen we zes jaar geleden verhuisden van Amsterdam naar Purmerend, was dat in het begin best even wennen. Ik weet nog dat Franklin vroeg: ‘Als ik een buurman zes keer op dezelfde dag tegenkom, moet ik hem dan ook zes keer groeten?’ Nooit over nagedacht, maar in Amsterdam gebeurt dat dus nooit. Ander issue: het stukje stoep voor je deur dat je in de winter van sneeuw moet ontdoen. En ga zo maar door. Het zijn van die ongeschreven regels en er ging dan ook wat tijd overheen voor we echt ingeburgerd waren.”

‘Dan zie ik de teleurstelling vanachter mijn raam. De sloffende pas terug naar huis. Een hangend hoofd’

“En nog steeds is er één ding waar ik me over verbaas: de behoefte van mensen (oké, het zijn vooral de mannen) in onze straat om hun auto voor de deur te hebben. Als ik voor het raam zit met een kop thee, kan ik mij verkneukelen om de ratrace die begint om de eerste te zijn als er een plekje vrijkomt. Zodra er een auto wegrijdt, zie je iemand de deur uitstappen – zijn jas half aan een arm, de autosleutels in de hand – en met versnelde pas de straat uit lopen. En dan is het altijd spannend of er niet net iemand aan komt rijden en parkeert nog voordat de ander zijn auto heeft bereikt. Dan zie ik de teleurstelling vanachter mijn raam. De sloffende pas terug naar huis. Een hangend hoofd. Het is voorgekomen dat ik uit puur medeleven ‘Nee!’ riep naar de auto die de plek ‘inpikte’ (mijn kinderen keken verschrikt op). Maar begrijpen doe ik het nog steeds niet.”

Lees ook:
Hoofdredacteur Marije: ‘De manier waarop wij naar onszelf kijken, is gewoon niet oké’

“Ik sta zelf ook niet te springen om een eind naar huis te moeten lopen als ik geparkeerd heb. Maar het nut om dat nóg een keer te doen om de auto op te halen, ontgaat mij. En staat hij eenmaal voor de deur, dan willen mijn buren ook nergens meer naartoe, want: plek kwijt. Ik heb het weleens gevraagd, zo nieuwsgierig ben ik wel, maar meer dan wat gemompel kwam er niet uit. Misschien is het een soort guilty pleasure. Ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om een bak ijs in de vriezer te hebben, die ik pas ga opeten als Franklin gaat sporten en mijn kinderen in bed liggen. Dat is ook niet uit te leggen. Of is dat toch iets anders?
Ik ben heel benieuwd of jullie het herkennen of misschien het antwoord hebben. Ik wil het dolgraag weten!”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 26. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee