Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Hester Zitvast > Hester: ‘De Meilandjes in de bijstand; armoede als entertainment – ik vind het intens treurig’

Hester: ‘De Meilandjes in de bijstand; armoede als entertainment – ik vind het intens treurig’

Hester: ‘De Meilandjes in de bijstand; armoede als entertainment – ik vind het intens treurig’

“Ze zijn niet weg te branden van de buis en uit de media. Waar we het aanvankelijk nog wel grappig vonden, dat hysterische wijnen-wijnen-gillende gezin in dat kasteel in Frankrijk, begint het de hele poppenkast de mensen – zo heb ik althans het sterke gevoel als ik de gemoederen op social media peil – aardig de keel uit te hangen. Niets is eeuwig houdbaar natuurlijk, hoewel SBS daar geen boodschap aan heeft. Overal komen op den duur krassen op of de schimmel trekt erin, ook in De Meilandjes.

Moeder Erica liet zich in haar boek (want bij bekendheid hoort nou eenmaal een biografie) nogal laatdunkend uit over vrouwen met hoofddoekjes. Daar moet ze niets van hebben. Weg smetteloos blazoen. In wat een poging lijkt het publiek weer een beetje voor zich te winnen, trekt de familie nu voor een tijdje in een sociale huurwoning. Chateau Bijstand: het programma is een soort opvolger van Effe Geen Cent te Makken en zal vanaf volgend jaar maart te zien zijn. “Martien, Maxime, de kinderen en ik gaan in een sociale huurwoning wonen, die helemaal leeg is. We krijgen 1.000 euro om het in te richten, dus dat wordt shoppen bij de kringloop”, vertelt ze. Even gezellig leven op bijstandsniveau: ‘Eéénig’, vindt Erica het. Ja, enig, dat zullen de meer dan een miljoen mensen die in Nederland onder de armoedegrens leven beamen.”

 Soms zapp ik langs Steenrijk, Straatarm en blijf ik even hangen

“Ik heb er nooit lang naar kunnen kijken, naar die afschuwelijke televisieformats waarbij heel arm wordt afgezet tegen heel rijk. Soms zapp ik langs Steenrijk, Straatarm en dan blijf ik even hangen op zo’n arm gezin dat in een protserig ingerichte villa met zwembad en zes badkamers met grote ogen een envelop met een weekbudget van een stel big spenders opent. De kinderen helemaal door dolle heen: ze kunnen eindelijk ook een keer sushi bestellen en een warme jas of passende schoenen kopen. De rijke mensen lopen aan de andere kant van het land met een vies gezicht door een piepkleine sociale huurwoning, waar drie honden en twee katten het onbekende gezelschap angstvallig bekijken. Onthutst neemt ook dit gezin kennis van het budget. €40 voor een hele week? Daar haalt moeders niet eens een nieuwe mascara voor. Ik ‘cringe’ ervan, zoals mijn pubers zouden zeggen.”

Jullie nieuwe tv-format is armoe

“Armoede als entertainment. Ongetwijfeld om ons kijkers de ogen te doen openen: óók dit is Nederland. Maar pakt het in de praktijk natuurlijk niet uit. Het wordt bij bedoeling vooral lachen, gieren, brullen om Martien en Maxime die voor het eerst in hun leven bocht met procenten uit een pak moeten drinken. De lol in het wijnen-wijnen zal ze snel vergaan. Nou en dan zal er zo nu en dan ruimte zijn voor een stukje geënsceneerde krokodillentranen, daar kun je vergif op innemen: ‘Wat errug hè, dat je dan niet eens geld hebt voor toiletpapier. Wat errug!!!’ En dan is het educatieve aspect van het programma ook weer afgevinkt.

Lees ook:
Hester: ‘Bizar hoe mensen in Marco gate meteen beginnen met victim blaming’

Ik vind het intens treurig dat we dit blijkbaar nodig hebben om onze avonden door te brengen. De shit van een ander, gebracht door De Meilandjes. ‘Het gaat hilarische televisie opleveren’, belooft Erica in een interview aan NPO Radio 1. Nee Erica, dat gaat het niet. Het idee alleen al is zo tenenkrommend, dat je het hele plan deze lockdown misschien nog eens moet overdenken. Armoede is de hel. En jullie nieuwe tv-format is armoe.”

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van drie kinderen (20, 17 en 7 – en zwanger van de vierde). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flair ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.