Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Hester Zitvast > Hester: ‘Bizar hoe mensen in Marco gate meteen beginnen met victim blaming’

Hester: ‘Bizar hoe mensen in Marco gate meteen beginnen met victim blaming’

Hester: ‘Bizar hoe mensen in Marco gate meteen beginnen met victim blaming’

“Als iets me gisteren duidelijk is geworden is het wel dat we nog een heel lange weg te gaan hebben als het gaat om seksueel misbruik en grensoverschrijdend gedrag. Dacht je dat er na #metoo een flinke slag is geslagen? Kijk dan even op Facebook, onder de vele nieuwsberichten over de aangifte tegen Marco Borsato.

Hoe krijg je het je toetsenbord uit?

Gerlinda gelooft er geen hol van: ‘Dat meisje wil alleen maar geld, je houdt niet vijf jaar lang je mond, anders kom je er wel eerder mee.’ Ook Jolanda gelooft er ‘geen reet van’, schrijft ze chic. ‘Als iemand tegenwoordig een arm om je heen slaat, ben je al te ver gegaan.’ En ene Dirry tikt: ‘Wat een heksenjacht en wat vreemd dat vrouwen zogenaamd eerst geen aangifte durven te doen, omdat ze zich schamen, maar nu het in het nieuws komt ze ineens wel de moed hebben.’ Ik hoefde niet lang te zoeken naar deze drie uitspraken, integendeel. Social media staat er vol mee en met stip op één genoemd is het ultieme cliché: ‘Deze zaak kent alleen maar verliezers’. Hoe krijg je het je toetsenbord uit. Misbruik kent maar één verliezer en dat is het slachtoffer, degene die het misbruik heeft moeten ondergaan, PUNT.”

 Emoties als (doods)angst of schaamte moet je maar even parkeren

“Ik brand me niet aan uitspraken over deze specifieke zaak. Er is aangifte gedaan en als ik John van den Heuvel goed begrijp, blijft het hier niet bij. Het is in de handen van politie en justitie nu. Waar ik me vooral heel veel zorgen over maak, zijn de gevolgen van de publieke reacties op andere misbruikslachtoffers. Vertel nog maar eens wat je jaren geleden is overkomen, als je online de genadeloze ‘speak now or forever hold your peace-drek’ leest.

Want dat is wat veel mensen vinden: Vertel het direct als het je overkomt, daarna is je kans verkeken. Emoties als (doods)angst, schaamte of complete verwarring moet je maar even parkeren. Als je zes of tien, vijftien jaar bent heb je toch een mond? Nou dan: doe maar uit de doeken tegen je, ouders of de politie wat die ene huisvriend of oom je heeft aangedaan! Oh en staaf het even met bewijs ja. Anders wordt het zo jouw woord tegen het zijne.

Machtsmisbruik? Hou op hoor. Je bent zo zwak als je jezelf voordoet. Volwassen vrouwen moeten helemáál niet zeuren en gewoon meteen aangifte doen. Vinden ze dat emotioneel belastend? Nou, dát is het pas voor de “vermeende dader”, als je hem ermee gaat lastigvallen als hij het voorval allang weer vergeten is. Kom op zeg, een beetje doelbewust iemands complete carrière ten gronde richten… Daar moet meer achter zitten!

Lees ook:
Hester: ‘Ik en mijn dochter gingen lekker naar de Ikea in plaats van naar Max Verstappen kijken’

Dit alles klinkt meer dan stuitend inderdaad, maar het is wel hoe talloze (veelal vrouwen valt me op) dus nu jaren later onder de streep oordelen. Ik snap er niets van. Het slachtoffer zal je dochter zijn.

Wat de uitkomst van de aangifte tegen Marco ook zal zijn, het zal ene An jeuken: ‘Ik blijf gewoon nog zijn muziek luisteren.’

Oké. Een lange weg te gaan dus nog. Een héél lange weg.”

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van drie kinderen (20, 17 en 7 – en zwanger van de vierde). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flair ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.