Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Hester: ‘Vooral dat ene menselijke detail van John van den Heuvel blijft me bij’

Hester: ‘Vooral dat ene menselijke detail van John van den Heuvel blijft me bij’

Hester: ‘Vooral dat ene menselijke detail van John van den Heuvel blijft me bij’

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van drie kinderen (20, 17 en 7 – en zwanger van de vierde). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flaironline.nl ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.

Het is fijn gelijk te hebben, toch? Vind ik wel tenminste. Je kunt er zo lekker triomfantelijk bij kijken of ietwat arrogant zelf. Toch zijn er ook zat situaties te bedenken waarin gelijk hebben voor een levenslange baksteen op je maag zorgt. Voor een rotgevoel. Een schuldgevoel misschien zelfs wel.

Een kans om het bij te leggen, kwam er niet meer

John van den Heuvel waarschuwde Peter R. de Vries toen deze hem vertelde dat hij de vertrouwenspersoon van Nabil B. in het Marengo-proces zou worden. ‘Ik heb het hem om een aantal redenen afgeraden’, vertelde hij aan Eva Jinek, die na een half jaar weer ‘in het zadel’ zat en het seizoen aftrapte met een anderhalf uur durende special over de moord op Peter R. de Vries. Johns adviezen vielen bij Peter niet in goede aarde en de twee misdaadverslaggevers keerden elkaar de rug toe. Voorgoed, zo bleek recent. Want een echte kans om het geschil bij te leggen, kwam er niet meer.

Ik was er gillend en smekend voor gaan liggen

Ik heb geprobeerd me in te denken wat ik zou doen, als Peter mijn vader broer, vriend of partner was geweest. Als ik, net als John, wist welk gevaar hij liep door zich in te laten in een proces waarbij volslagen gestoorden aan de touwtjes trekken. Ik was er gillend en smekend voor gaan liggen, denk ik. Het is hartstikke mooi en heldhaftig, zo’n getatoeëerde tekst op zijn been, maar nu je je knee niet gebend hebt, lig je maar mooi tussen zes planken – veel te jong en volstrekt onnodig.

Lees ook
Hester: ‘Je zit er natuurlijk niet op te wachten, op een stel niet-zindelijke buitenlanders. Wat?’

Het is toch makkelijker om boos te blijven

De laatste confrontatie tussen Van den Heuvel en De Vries was in de studio van RTL Boulevard. De mannen wisselden een boze blik uit, meer niet. We hebben het allemaal wel eens aan de hand gehad, toch? Weggaan met ruzie. Knallende deuren, een opgestoken middelvinger en dan dagen zwijgen. Een onenigheid veel te lang door laten etteren. Je loopt er het risico mee voor altijd spijt te krijgen van iets dat misschien ook anders had gekund. Er hadden veel eerder bakken zand over de discussie gekund. Maar ja, in de praktijk is het toch vaak makkelijker boos te blijven. Of dat lastige gesprek van goedmaken uit te stellen.

Dan maar door de knieën

Het is misschien een vrouwending dat van zo’n hele aflevering over wat nou toch te doen met de georganiseerde misdaad, met de ‘war on drugs’, vooral dat ene menselijke detail waar John van den Heuvel aangeslagen over vertelde mij bij is gebleven. Het benadrukt hoe belangrijk het is je ego soms even te laten varen. Gelijk hebben is geen heilige graal.

En ik doe het regelmatig, met ruzie de deur uitlopen en dan een statement maken door even een paar uur helemaal niets van me te laten horen, maar ik heb me door het verhaal van John voorgenomen daar toch in te gaan veranderen. Dan maar door de knieën. Soms is dat helemaal zo erg nog niet.