Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Floor Faber > Floor Faber #19: ‘Dat schrijft zijn ex, en op slag voel ik me nog ellendiger’

Floor Faber #19: ‘Dat schrijft zijn ex, en op slag voel ik me nog ellendiger’

Floor Faber #19: ‘Dat schrijft zijn ex, en op slag voel ik me nog ellendiger’

Maandag

Willem zag er verschrikkelijk uit: vettig haar, warrige baard, diepe wallen.  ‘Is Anouk allang weg?’ vroeg ik.

‘Sinds twee, nee drie weken zit ze bij haar moeder. Je mag wel even binnenkomen.’  Ik liep achter hem aan naar de keuken waar het rook naar vuilnis en oud zweet en overal stond afwas en lege bierflesjes. ’Waar is Liv?’

‘Anouk brengt haar maandag weer, we zorgen om de week voor haar. Biertje?’ Hij opende de koelkast om er een flesje uit te halen en in de gauwigheid zag ik dat ie bijna leeg was, op twee stoommaaltijden en een heleboel bier na.  Toen hij de troep van de keukentafel had gehaald, gingen we zitten. ‘Als Liv hier is, zorg ik natuurlijk dat het is opgeruimd, ik heb er nu de energie niet voor.’

‘Gaat het wel me je?’
Hij zette met een klap zijn bierflesje op tafel. ‘Je hoeft geen medelijden met me te hebben, Ik heb dit zelf gewild.  Toen ik erachter kwam dat Anouk al maanden met die vent aan het rotzooien was, heb ik gezegd dat ze moest ophoepelen. Het was niet de eerste keer, hè, Anouk is altijd iemand geweest die wel eens buiten de lijntjes kleurde, maar ik dacht: als ze moeder wordt, komt ze wel tot rust.’ Hij liet een harde boer. ‘Maar nee, het is en blijft een sloerie.’

Ik wist niet goed wat ik daarop moest zeggen. Ik vroeg naar Liv en zijn werk, we praatten wat over corona en kerst en nadat hij me het adres van Anouks moeder gegeven ben ik weer gegaan. Misschien stuur ik haar het kookboek wel op met een lief briefje erbij.

Lees ook:
Floor Faber #18: Waar denk je aan? ‘Dat ik een lul ben die alles kapotmaakt’

Dinsdag  

Zo ongezellig dat thuiswerken. De enige mensen die ik live spreek zijn andere hondenbezitters. Zo’n kletspraatje begint vaak met: Leuke/mooie/grappige hond heb je. Hoe oud is ie? Wat eet ie? Als de honden leuk samen spelen, probeer ik zo’n babbel naar koffieapparaatniveau te tillen: Nog een tip voor Netflix? Wat gaan ze doen met de kerst? Hoe kom je van de stank van een avondje gourmetten af?

Man, wat mis ik intermenselijk contact. Vorig jaar was het thuis zitten minder erg omdat Tijmen toen tegenover me woonde. Voelde ik me allenig, dan zwaaide ik naar hem en het volgende moment zaten we aan de koffie of de wijn. Maar ja, hij heeft nu een vriendin met wie het dikke mik is, en ik heb Walt die koekjes bakt met zijn dochter. Op Insta plaatste hij net een bericht dat ze met rode konen staan te shinen achter een bakblik vol sterrenkoekjes.

Wanneer ik wil reageren met hartjes en smileys, valt mijn op het zinnetje. ‘Heerlijk hoor, lieve schatten. ’ Dat schrijft zijn ex, en op slag voel ik me nog ellendiger. Ik scroll verder door Insta, en zoek dan Kevin op. Op zijn account heeft hij niet meer dan een paar reclame-achtige foto’s staan die ik weken geleden al heb geliket. Niets nieuws. Zal ik hem een berichtje sturen? Gewoon om te horen hoe het gaat?

Floor Faber – het nichtje van Kiki – heeft het perfect voor elkaar: leuke vrienden, huisje met tuin, hond Fred en werk als chef bij een groot online platform. Alleen met de liefde wil het niet zo lukken. Zijn alle leuke mannen op? In Flair schrijft ze elke week over haar leven. Alle columns van Floor Faber lees je nu op flaironline.nl. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief