Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Floor Faber > Floor Faber #15: ‘Dan hij trekt me naar zich toe en kust me op mijn mond’

Floor Faber #15: ‘Dan hij trekt me naar zich toe en kust me op mijn mond’

Floor Faber #15: ‘Dan hij trekt me naar zich toe en kust me op mijn mond’

Floor Faber – het nichtje van Kiki – heeft het perfect voor elkaar: leuke vrienden, huisje met tuin, hond Fred en werk als chef bij een groot online platform. Alleen met de liefde wil het niet zo lukken. Zijn alle leuke mannen op? In Flair schrijft ze elke week over haar leven. 

Woensdag

Weer lieg ik tegen mijn collega’s dat ik niet mee kan gaan lunchen. Nu omdat ik eerder tegen Kevin heb gelogen dat ik te veel werk heb om met hem te lunchen en ik hem niet in de kantine wil tegenkomen. En dus zit ik in mijn eentje achter mijn bureau mijn meegebrachte boterhammetje kaas op te eten en aan Kevin te denken. Vorige week vertelde hij dat hij ging kijken bij een appartement en ik ben benieuwd of hij het heeft gekregen. Zou zijn huisgenoot een meisje zijn? Een grappig leuk knap meisje dat net zo oud is als hij en voor wie hij als een blok valt? Ik stel me voor dat ze gek van verliefdheid zijn en probeer vervolgens blij voor hem te zijn. Het lukt niet. En dat is nu precies de reden dat ik niet meer met hem moet afspreken. Maar een appje kan natuurlijk wel. ‘Is het nog wat geworden met die kamer?’

Hij antwoordt onmiddellijk. ‘Iemand anders heeft het gekregen. Ga jij nog naar de klimaatmars? Samen gaan?’

‘Supergoed plan!’ Dit draait tenslotte niet om Kevin maar om het redden van de wereld. Een halfuurtje later komen mijn collega’s terug en dan ben ik nog steeds druk met hem aan het appen.          

Zaterdag

In een overvolle trein rijden Kevin en ik naar Amsterdam. Eigenlijk houd ik niet zo van mensenmassa’s, maar de sfeer is opperbest. Iemand is verkleed als een ijsbeer met een Hawaiirokje aan en een zonnebril en rieten hoed op, een meisje schminkt leuzen op voorhoofden, ouders zingen met hun kinderen: ‘Blub, Holland, blub, laat de leeuw niet kopje ondergaan.’

Van het station lopen we naar de Dam waar ik heb afgesproken met Kiki en Midas. Net als ik denk: die vinden we nooit, zie ik ze tussen een groepje mensen staan dat ik bij de expositie heb ontmoet. ‘Hi Kiek! Dit is Kevin. Mijn…’ Ja, wat eigenlijk? ‘We zijn collega’s,’ zeg ik dus maar lafjes. We lopen mee met de massa mee, roepen soms leuzen, dansen met een drumband, kletsen. Kiki vertelt dat ze weer een klus in de studio heeft, iets inzingen voor een reclame of zo, Midas praat tegen Kevin en aan zijn handgebaren zie ik dat hij zich erg boos over maakt. Als ik Kevin vragend aankijk of hij gered moet worden, lacht hij zo lief naar me dat in mijn buik een troep vlinders losgaat. Dat komt natuurlijk door alle goede vibes vandaag.

Lees ook
Floor Faber #14: ‘Hij is zo schaamteloos is en wil alles proberen’

Wanneer de demonstratie is afgelopen, nodigt Kiek ons uit om mee te gaan naar de drukkerij. ‘Agaath heeft liters linzensoep gekookt en iedereen is welkom.’

Kevin slaat zijn arm om mijn schouders. ‘Ik wilde eigenlijk met Floor wat gaan eten. Of jij moet natuurlijk met Kiek mee willen.’

‘Nee, hoor. Ik moet trouwens niet al te laat thuis komen voor Fred. ’
Even later lopen we met z’n tweeën in de richting van het station. Midden op een gracht blijft Kevin staan. ‘Dit moet toch wel het mooiste plekje van Amsterdam zijn.’

‘Hoezo?’ Dan hij trekt me naar zich toe en kust me op mijn mond.

Alle columns van Floor Faber lees je nu op flaironline.nl. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.