Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Floor Faber #10: ‘Ik kijk opzij en denk: wat is ‘ie toch jong. En waanzinnig knap’

Floor Faber #10: ‘Ik kijk opzij en denk: wat is ‘ie toch jong. En waanzinnig knap’

Floor Faber #10: ‘Ik kijk opzij en denk: wat is ‘ie toch jong. En waanzinnig knap’

Floor Faber – het nichtje van Kiki – heeft het perfect voor elkaar: leuke vrienden, huisje met tuin, hond Fred en werk als chef bij een groot online platform. Alleen met de liefde wil het niet zo lukken. Zijn alle leuke mannen op? In Flair schrijft ze elke week over haar leven. 

Donderdag

Het is ongelooflijk wat Walt met zijn tong en vingers kan. Ik moet gewoon mijn best doen om niet onmiddellijk klaar te komen. Na de seks hijg ik op de bank in zijn armen uit.

Ik kijk naar gecastreerde Fred die half uit zijn mand hangt en een blauw rompertje aan heeft zodat hij niet aan de wond op zijn buik kan knagen. Hij ziet er heel verdrietig uit. Was hij een mens dan serveerde ik hem beschuitjes suiker en slappe thee.

‘Zou hij pijn hebben?’ vraag ik aan Walt. Hij haalt zijn schouders op. ‘Het is wel een buikwond, hoor.’
‘Ik zou me er niet te druk over maken. Over een week is hij weer de oude.’

Ik onderdruk een diepe zucht, Walt is niet echt een hondenman. Ik denk dat hij dat wel kan worden, als hij bijvoorbeeld eens mee ging om hem uit te laten. Niets leuker dan een dolblije Fred door afgevallen bladeren zien stuiven.

Maar tot nu toe zien Walt en ik elkaar voornamelijk op donderdagavond en horizontaal. ‘Heb je zin om volgend week zondag mee te gaan naar mijn nichtje Kiek? Zij gaat optreden er is ook een expositie van haar vriend en zijn moeder. Het schijnt dat die vrouw heel mooie schilderijen maakt, en hij…’

‘Volgend weekend?’ onderbreekt hij me. ‘Dan kan ik niet. Ik heb mijn ex beloofd om een nieuwe schutting  te plaatsen. Ze is levensgevaarlijk met een zaag in haar hand.’

‘Heeft ze geen handige buur, broer of zus die haar kan helpen?’

Een tikje geërgerd zegt hij: ‘Ik heb het haar beloofd.’

‘Ik zeg het alleen omdat ik ook wel eens iets met jou zou willen doen.’
Hij legt zijn hand op mijn dij. ‘Dat doen we toch.’ En als die hand langzaam omhoog kruipt, vergeet ik wat ik wilde zeggen.

Lees ook
Floor Faber #9: ‘Jemig, wat is dat een lekker ding. Maar 15 jaar jonger’

Vrijdag

Het was een lange dag op kantoor en het enige dat ik wil is snel naar huis, een piepmaaltijd en dan onder een dekentje op de bank. Mijn ruitenwissers staan op de hoogste stand omdat de regen met bakken uit de hemel komt.

Wanneer ik langs de bushalte rijd, zie ik Kevin staan, capuchon op, in elkaar gedoken en met zijn handen in zijn zakken. Ik doe mijn raampje omlaag en roep: ‘Hé Kevin! Wil je meerijden?’

Hij loopt naar mijn auto en stapt in. Het ruikt meteen naar natte jas. ‘Super! Ik moest nog een kwartier wachten omdat ik de vorige bus net had gemist.’ Ik vraag waar hij naartoe moet, en dat is maar een klein stukje om.

‘Ik woon hier nog geen jaar, ’ vertel ik. ‘Hiervoor had ik een klein appartement in Amsterdam, maar ik werd gek van de drukte. Nu heb ik een tuin en een hond.’

‘Heb je een hond? Echt waar? Ik wil ook zo graag een hond, maar mijn moeder is allergisch.’ Een tikje beschaamd voegt hij eraan toe: ‘Ik woon nog steeds bij haar, het is gewoon geen doen om iets betaalbaars voor mezelf te vinden.’

‘Wat maakt het uit als je het goed met haar kunt vinden.’ Ik kijk opzij en denk: wat is ie toch jong. En waanzinnig knap.

Alle columns van Floor Faber lees je nu op flaironline.nl. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.