Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Marije: ‘Het pleidooi van mijn vriendin bleef hangen en toen kwam de dag dat ik ook ging…’

Marije: ‘Het pleidooi van mijn vriendin bleef hangen en toen kwam de dag dat ik ook ging…’

Column
Marije: ‘Het pleidooi van mijn vriendin bleef hangen en toen kwam de dag dat ik ook ging…’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (37), die met Franklin (37), zoon Kyano (12) en dochter Liv (8) in Purmerend woont. 

Power walking

“Ik ben dus begonnen met hard lopen. Het fijne van hard lopen is dat, als je het snel zegt, het klinkt als hardlopen. Dat is net iets beter dan wandelen. Wandelen is in mijn hoofd toch nog altijd onlosmakelijk verbonden met oudere mensen. Een stom, achterhaald idee, dat weet ik ook wel, maar ik liep er desondanks niet echt warm voor. Het deed me denken aan mijn ouders, die waren altijd aan het wandelen en als tiener moest ik dan mee. Totaal nutteloos vond ik dat. Lopen doe je met een doel: je gaat van A naar B, het hele idee van een rondje om begreep ik gewoon niet. Natuurlijk ging ik, toen ik eenmaal zelf kinderen kreeg, heus wel met ze het bos in, maar altijd om een excuus te hebben om daarna warme chocomel te drinken in een of ander cafeetje, met een stuk taart erbij.”

“Toen een vriendin vertelde dat ze aan power walking deed en hoe heerlijk ze dat vond, kon ik me daar dan ook niet veel bij voorstellen. Jij, power walken? Ik maakte flauwe grappen of ze dan ook van die stokken had en waarom ze dan niet gewoon ging rennen. Niet dat ik dat laatste zelf kon, want elke poging die ik ooit heb ondernomen om te gaan hardlopen, is jammerlijk mislukt. Aan het einde van de straat kreeg ik al steken in mijn zij en hing mijn tong op mijn knieën. Het hielp daarbij niet dat Franklin heel goed is in hardlopen en dan als een soort drill instructor naar me bleef roepen: ‘Til je voeten op! Knieën in de lucht!'”

“Het pleidooi van mijn vriendin bleef toch hangen. Volgens haar verbrand je met power walking veel meer calorieën dan met hardlopen en ze vindt het heerlijk om er elke dag even tussenuit te zijn. ‘Maar waar loop je dan naartoe?’, vroeg ik vertwijfeld. Ze haalde haar schouders op. ‘Gewoon de deur uit en dan naar rechts of links.'”

‘Ik trek nu dus rond een uur of één mijn sportschoenen aan, doe de deur achter me dicht en begin te lopen’

“En toen kwam dus de dag dat ik ook ging. Dat ik het zat was om de hele dag achter mijn laptop te zitten zonder buiten te komen en tegen vijf uur een hoofd als een dot watten te hebben. Omdat ik inmiddels ook al in de weekenden door het bos liep, zonder cafeetje met warme chocomel, en omdat de muren echt op me afkwamen. Alles went, zullen we maar zeggen. Ik trek nu dus rond een uur of één mijn sportschoenen aan, doe de deur achter me dicht en begin te lopen.”

Lees ook

Marije: ‘Wat volgde, was een jarenlang kat-en-muisspel van aantrekken en afstoten’

“Aanvankelijk probeerde ik steeds een ander rondje te kiezen: mijn vader somde de ene na de andere route op. ‘Maar die gaat door een saaie wijk!’, riep ik dan verontwaardigd uit. Of: ‘Nee hoor, deze is alleen maar rechtdoor.’ Inmiddels loop ik negen van de tien keer hetzelfde rondje. Precies vijf kilometer door een nabijgelegen dorpje en tussenliggende polder en dan ben ik weer thuis. Met een rode blos op mijn wangen en een verlicht hoofd. Echt. Ik kan het iedereen aanraden. En dat uit mijn mond.”

Deze editorial van Marije lees je in Flair 07-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Beeld: Esmée Franken

Shoppen is altijd een goed idee