Je bent hier: Home > Column > Marije schrijf liefdevolle brief aan haar moeder: ‘Soms betrap ik mezelf erop dat ik dingen net zo doe als jij’

Marije schrijf liefdevolle brief aan haar moeder: ‘Soms betrap ik mezelf erop dat ik dingen net zo doe als jij’

Column
Marije schrijf liefdevolle brief aan haar moeder: ‘Soms betrap ik mezelf erop dat ik dingen net zo doe als jij’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (37), die met Franklin (37), zoon Kyano (11) en dochter Liv (8) in Purmerend woont. In het kader van Moederdag schrijft ze een brief aan haar moeder.

Lieve mama,

“Gisteren keek ik naar je terwijl je Kyano rekenen aan het uitleggen was. Hoe je keer op keer weer dezelfde uitleg gaf, terwijl hij bokkig achteroverleunde. Ik vroeg me af of je dat geduld vroeger ook met mij had. Dat engelengeduld dat je nu keer op keer bij je kleinkinderen kunt opbrengen. Het erge is dat ik het niet eens meer weet. Zo gaat dat blijkbaar met opgroeien. Je vergeet zo veel.

‘Altijd als ik ziek was geweest en nergens trek in had, van jou roze koeken kreeg’

Soms betrap ik mezelf erop dat ik dingen net zo doe als jij. Dan komt het ineens weer terug. Hoe ik, als het huis een puinhoop is, door het huis been, foeterend dat werkelijk niemand iets opruimt. Dan zie ik jou dat ineens ook weer doen en denk ik: shit, zo voelde dat dus voor jou. Of van de week nog, toen Liv niet durfde te slapen, omdat ze een enge droom had gehad. Dan hoor ik mezelf, net als jij vroeger zeggen: ‘Denk maar aan iets leuks. Denk maar aan ijsjes.’ Het werkt nog steeds.

Ik denk dat dat de luxe is van veilig opgroeien. Dat je eigenlijk alleen de afwijkende dingen nog weet. De vakanties, de uitjes. De rest komt slechts in flarden. De smaak van brood met speculaas tussen de middag, terwijl op de radio de stem van Henk Westbroek klinkt. Of hoe ik altijd als ik ziek was geweest en nergens trek in had, van jou roze koeken kreeg.

We plagen je soms met vroeger. Hoe je alles op vaste dagen deed; vrijdag de bedden verschonen, woensdag de boodschappen. Maar stiekem zou ik dolblij zijn met jouw organisatietalent. Want hier lopen dingen door de chaos in m’n hoofd geregeld in het honderd.

‘Jij weet dat het enige wat telt voor een kind, is dat er onvoorwaardelijk van je gehouden wordt’

Maar lieve mama, jij weet allang dat dat niet de dingen zijn die ertoe doen, die je tot een goede moeder maken. Jij weet dat het enige wat telt voor een kind, is dat er onvoorwaardelijk van je gehouden wordt. Dat onvoorwaardelijke dat begint op het moment dat zo’n hummeltje in je armen wordt gelegd en daarna nooit meer overgaat. En dankzij jou, weet ik dat nu ook.

Lees ook
Marije: ‘Het is alsof de wanhoop, angst en onzekerheid ons in hun greep hebben gekregen’

Jij hebt mij het voorbeeld gegeven van hoe je dat doet, zonder iemand te verstikken. Het soort houden van waarbij er altijd onzichtbare touwtjes zijn die teruggetrokken kunnen worden als dat nodig is. Zelfs nu nog. Nu ik allang zelf een gezin heb. Het is juist dat wat ik mijn kinderen wil meegeven. Want lieve mama, als ik maar een fractie van jouw liefde aan mijn kinderen kan doorgeven, heb ik het al goed gedaan.”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 19. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee