Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Moeten jouw kinderen niet eens zindelijk worden?, sneert iemand naar me’

Tessa: ‘Moeten jouw kinderen niet eens zindelijk worden?, sneert iemand naar me’

Tessa: ‘Moeten jouw kinderen niet eens zindelijk worden?, sneert iemand naar me’

Ik deel best veel van mijn privéleven als tweelingmoeder op social media. Ik merk nu wat de keerzijde is van die online wereld: ongevraagd commentaar krijgen. Zo vindt iemand het namelijk nodig om mij een kritisch bericht over de luiers van mijn zoons te sturen.

Ik vertelde op Instagram dat mijn peuters van bijna 3 jaar nog niet veel praten en graag een speen in hun mond hebben.

Weg ermee

Daar vond iemand wat van (ik zal het anoniem houden) en ik ontving dit bericht op mijn profiel: ‘Na het lezen kan ik het toch niet laten: die speen had echt al weg moeten zijn. En dat ze niet praten heeft er niks mee te maken dat komt door te weinig bezig zijn met de taalontwikkeling . Je moet de speen gewoon weggooien samen met je kind en je kind uit leggen dat ze geen baby meer zijn. Btw je kids zijn nu ook op de leeftijd om geen luiers meer te dragen dus begin daar ook maar mee. Jammer dat je alles als kritiek ziet en er niet tegen kan . Maar het is wel de waarheid. Als je maar genoeg tijd in je kind stopt komt het helemaal goed. Mijn dochter liep bij 9 maanden. Praten al bij anderhalf en was speenloos voor haar 2de . En is vanaf haar 3de al uit de luiers.’ 

Nou weet ik dat als je je leven online deelt, dat je daar ook commentaar op kunt krijgen. En ik kan daar heus wel tegen. Maar toch vind ik het een rare tijd waarin we leven: deze persoon heb ik nog nooit gezien, laat staan dat diegene Bodi of Daaf ooit heeft gezien. We kennen elkaar niet. Ook niet een beetje. Wat heeft diegene dan te vinden over mijn jongens en waar ze wel of niet in kakken? Ik schrok er best van en wilde gelijk stoppen met dat hele Instagram. Terug naar mijn echte leven, met mensen die ik echt ken en van wie ik echt hou. Weg met die ruis van onbekenden en de kritiek.

Lees ook
Tessa: ‘Mijn zoon slaapt niet: ik heb al 2,5 jaar amper een nacht doorgeslapen’

Ik hoop dat je je dat realiseert

Hoe erg ik het ook probeer los te laten, zulke negatieve opmerkingen gaan toch in je kop zitten. Ik ga me in de auto onderweg naar werk toch opeens afvragen, heeft die persoon niet gelijk? Moeten ze niet allang zindelijk zijn en steek ik niet te weinig tijd in de ontwikkeling van mijn eigen kinderen? Faal ik? Werk ik te veel en zijn ze daarom ‘laat’ met dingen? Het maakt je onzeker terwijl je dat helemaal niet wilt. Ongevraagd moederadvies: vreselijk. Ik doe elke dag met alle liefde mijn best voor mijn jongens en ik heb alles over voor een kusje, een onderons-grapje en een lach. Ik mis ze als ik een paar uur op kantoor zit. Ik ga er elke nacht uit om mijn jongen te troosten. Al 2,5 jaar. Elke dag zeg ik ‘ik hou van je’, tegen allebei mijn jongens. Ik kijk uit naar alles wat we nog samen gaan beleven, naar onze verre reizen, onze levens samen als gezin, elke dag. Ben ik dan een slechte moeder omdat mijn zoons nog niet praten en nog niet zindelijk zijn, al zijn ze bijna 3 jaar? Zo’n anonieme vrouw laat mij dat in ieder geval wél zo voelen. Ik hoop dat ze zich dat realiseert.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)