Je bent hier: Home > Column > Miljuschka blikt terug op Disneyland-trip met haar moeder: ‘Het was een uren durende reis’

Miljuschka blikt terug op Disneyland-trip met haar moeder: ‘Het was een uren durende reis’

Column
Miljuschka blikt terug op Disneyland-trip met haar moeder: ‘Het was een uren durende reis’

Miljuschka Witzenhausen (33) is tv-kok, presentatrice en culinair blogger. Ze woont samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (8) en Felina (6), uit haar huwelijk met kunstenaar Tycho Veldhoen. Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

“Binnenkort ga ik met de kinderen naar Disneyland. ‘Weet je nog dat wij daar samen geweest zijn?’, zegt mijn moeder als ik haar van mijn toekomstige reis vertel. Ik was 5 en had veel moeite met lezen. Om over te gaan van groep 3 naar groep 4 moest ik tenminste leesniveau AVI 4 hebben. Mijn moeder oefende elke dag met mij in de hoop dat ik dat niveau zou halen. Maar ondanks het oefenen kwam ik niet verder dan AVI 2.

‘Ik kan me herinneren dat we daar zijn geweest, maar verder geen details’

In haar wanhoop besloot ze een paardenmiddel in te zetten. Disneyland Parijs was net geopend en ze beloofde dat als ik AVI 3 zou halen, dat we daar samen naar toe zouden gaan. Op dat moment wisten we nog niet dat ik zwaar dyslectisch was. Met hangen en wurgen haalde ik AVI 3 en dus gingen we naar Disneyland Parijs. Het was destijds een uren durende reis. De Thalys bestond nog niet. ‘Dus namen we de nachttrein, zodat jij in die lange reistijd geen erg zou hebben. Slapen kon je als kind overal’, vertelde ze. ‘Kun je je trouwens nog herinneren dat we daar dat jongetje hebben ontmoet?’ ‘Nee’, zei ik. ‘Ik kan me herinneren dat we daar geweest zijn, maar verder geen details. De details die ik me herinner, zijn van video’s en foto’s die we later terugkeken.’

Gek is dat toch. Hoe het geheugen werkt. Ik merk het ook aan mijn eigen kids. Ik ben echt een moeder van het ondernemende type. De ene leuke ervaring na de andere volgen elkaar in rap tempo op. Als ik ze later vroeg naar wat we tijdens die vakantie in Turkije of ons uitstapje naar de Efteling hadden meegemaakt, konden ze zich er meestal nauwelijks iets van herinneren. In tegenstelling tot wat ze meemaakten met familieleden die drastisch minder met ze deden, maar die toch prominenter in hun herinnering aanwezig waren dan hun eigen moeder. Van een week vakantie in Frankrijk wisten ze niets meer, maar van een middagje zwemmen met hun oma konden ze zelfs nog vertellen wat ze als snack tussendoor aten. Lekker dan! Deed ik daar al die moeite voor ze een leuk leven te bezorgen?

Maar al snel had ik door dat die familieleden van elk moment samen massa’s foto’s maakten. Foto’s die ze herhaaldelijk met Rembrandt en Felina bekeken en zo hun herinneringen als groeven in een langspeelplaat in hun hersenen graveerden.

Lees ook
Miljuschka: ‘Het evenbeeld van mijn moeder dat me aankijkt in de spiegel, is schokkend’

Dat deed ik niet: foto’s terugkijken. Ik ging door. Op naar de volgende gebeurtenis.
Maar ja, herinneringen samen maken is 1 ding, herinneringen herinneren is 2. Daar moet je duidelijk moeite voor doen. Je moet ze regelmatig herbeleven, vakantiefoto’s kijken, video’s van uitstapjes afspelen, erbij vertellen wat we meemaakten, dan pas staat het ze in het geheugen gegrift. Van ons reisje naar Disneyland zal ik dan ook massa’s foto’s maken. En eens in de zoveel tijd zullen we er in onze herinnering weer naar teruggaan.”

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 28. Deze editie ligt vanaf 10 juli in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee