Je bent hier: Home > Column > Miljuschka: ‘Ik denk dat het coronavirus ons allemaal een beetje heeft veranderd’

Miljuschka: ‘Ik denk dat het coronavirus ons allemaal een beetje heeft veranderd’

Column
Miljuschka: ‘Ik denk dat het coronavirus ons allemaal een beetje heeft veranderd’

Miljuschka Witzenhausen (34) is tv-kok, presentator en culinair blogger. Ze is samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (10) en Felina (7). Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Coronacrisis

“Yep, ook in huize Millie worstelen we met dezelfde obstakels die het coronavirus opwerpen als in ieder ander gezin. Lesgeven aan je eigen kinderen blijkt verre van eenvoudig en het respect voor leraren, dat toch al groot was, rijst – om het maar in kooktermen te houden – de pan uit. Hoe krijgen die juffen en meesters het voor elkaar mijn kids een aantal uren achtereen op een stoel te laten zitten, zonder dat ze om de tien minuten vinden dat ze nu toch eigenlijk wel genoeg schoolwerk hebben gedaan? Hoe krijgen ze het voor elkaar om ze de moeilijkste opgaven te laten maken zonder dat ze het direct willen opgeven?

Juffie

Ik weet hoe. Ik heb gezien hoe dat werkt. De juffen van de school waarop mijn kinderen zitten, bellen regelmatig in. En ik zie wat dat bij de kids doet. Ze veranderen. Alsof ze weer even thuis zijn. Zoals ze eigenlijk elke dag thuis zijn bij ‘hun juffie’, die elke dag zo veel tijd met ze doorbrengt. Waar ze elke dag hun obstakeltjes moeten overwinnen en zich gesteund weten door de juf. Waar ze elke dag een stukje groeien, doordat de juf hen op zo veel manieren het leven uitlegt. En dat missen ze. Die groei. Die groei in de minisamenleving die school voor ze is. Waar ieder zijn eigen rol heeft. Een andere rol dan thuis. Met aan het hoofd ‘koningin’ juffie, die voor al haar kinderen zorgt en hen veilig houdt. Ze vertrouwen blind op haar. Waar juffie is, is het goed.

‘En laatst, toen ze een echte offday had en ik vroeg of ze juffie miste, kwamen de tranen’

Vooral bij mijn kleine meisje is het gemis merkbaar. Ze fleurt op als de juf met haar video-belt. Ze lacht, is blij. Vertelt honderduit. En laatst, toen ze een echte offday had en ik vroeg of ze juffie miste, kwamen de tranen. Ja, ze miste haar. En ook Sis, de hond die juffie vaak mee naar school neemt. Want: ‘Gewoon, ze is lief. En Sis is ook lief.’ Uit dat woordje ‘lief’ spreekt zo veel. Warmte, vertrouwen en genegenheid. Hoe mooi is het dat onze juffen en meesters zo veel voor onze kinderen kunnen betekenen.

Lees ook
Miljuschka: ‘Met lood in onze schoenen lopen we door de gang naar de radioloog’

Tweede thuis

Mijn oudste kan nog weleens proberen te verbloemen hoeveel zijn juffie voor hem betekent, door stoer te doen. Maar ook hij moest laatst toegeven dat hij nu toch wel weer naar school wilde. Niet voor het schoolwerk, want dat doet hij ook thuis. Maar voor het contact met de andere kinderen en die bijzondere relatie die je als kind alleen met je juf of meester kunt hebben.

‘Als me iets duidelijk is geworden, dan is het dat school hun tweede thuis is’

Ik denk dat het coronavirus ons allemaal een beetje heeft veranderd. Ons heeft doen inzien dat school geen leerfabriek is, waar we onze kinderen onderbrengen op weg naar hun maatschappelijke carrières. Nee, als me iets duidelijk is geworden, dan is het dat school hun tweede thuis is, waar ze met hun andere opvoeders wonen, de juffen en meesters die liefdevol voor ze zorgen. Die uur na uur aandacht aan hen besteden. Aandacht die helpt ze te laten uitgroeien tot de volwassenen die ze uiteindelijk worden. Dus als de coronacrisis mij iets heeft geleerd, is het: hulde aan alle juffies en meesters.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 20. Deze editie ligt vanaf 13 mei in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee