Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Column Lisanne: ‘Rouw is iets wat naast geluk kan bestaan’

Column Lisanne: ‘Rouw is iets wat naast geluk kan bestaan’

Column Lisanne: ‘Rouw is iets wat naast geluk kan bestaan’

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

‘Zo snel!?’

Hij moet zich van tevoren schrap hebben gezet, Edwin Spee, weduw-naar van Bibian Mentel, toen hij ging bekendmaken dat hij een nieuwe liefde had. Want als mensen iets graag doen, is het oordelen over andermans rouw. Vooral als er nieuwe relaties in het spel zijn. Dan wordt het veroordelende woordje ‘snel’ er graag bij gehaald.

Edwin postte dat hij verliefd was op Mandy, en Facebook liet zich van zijn vertrouwde, lelijkste kant zien. Want!!! Dat!!! Doe!!! Je!!! Toch!!! Niet!!! Een!!! Nieuwe!!! Liefde!!! Zo!!!!!!!! SNEL!!!!!!!!!!

In RTL Boulevard vonden presentatrice Patty Brard en advocaat Bram Moszkowicz dat ze zonder gedegen opleiding toch voldoende kennis hadden van rouw en psyche om op tv te zeggen dat ’t ‘wel snel was’. “Ik ben er best wel van geschrokken,” zei Brard – die zelf drie keer getrouwd is geweest.

Het is fascinerend dat we de behoefte voelen onze mening te ventileren over zoiets individueels en precairs als een rouwproces. Iedereen die ooit verlies heeft ervaren, zal beamen dat ieder mens er anders mee omgaat. Daarom zijn meningen over iemands keuzes, emoties en copingsmechanismen per definitie onredelijk en zelfs ongepast.

Want zijn deze mensen erbij als de weduwe of weduwnaar met buikpijn in een leeg huis thuiskomt? Zijn ze erbij als de rouwende zwetend van paniek wakker wordt? Herbelevingen heeft? Bij een psycholoog op de bank zit te huilen? In elkaar stort na een verjaardag? Rouw is een wezen dat maar wat doet.

Het enige wat je kunt doen is meedeinen op de grilligheid ervan. Mensen vanaf de zijlijn hebben daar niets van te vinden. Edwin gaf aan dat hij het zo fijn vond dat hij bij Mandy niet hoeft te doen alsof Bibian er niet meer is. Het zal veel zwart-witdenkers verbazen, maar rouw is iets wat naast geluk kan bestaan. Naast lol. Naast liefde. Ik heb huilend om mijn moeder in bed gelegen, omdat ik zo ontzettend verliefd was en dat niet met haar kon delen. Rouw maakt je in die zin een beetje bipolair.

Opnieuw verliefd

‘Lieve Bieb, wat jij zo graag wilde, is gebeurd,’ schreef Edwin in zijn post. Ik moest denken aan mijn ouders die verliefd waren tot die onoverkomelijke dood hen scheidde. “Toon,” had mijn moeder van tevoren gezegd, ze lag al in een ziekenhuisbed, de priemende vinger waarmee ze naar mijn vader wees was de laatste maanden dunner geworden, maar haar stem klonk fel en liefdevol tegelijkertijd – zo was ze.

“Jij gaat weer opnieuw verliefd worden.”  Wij huilen.  “Dat is nog niet aan de orde, liefje, ik hou van jou,” zei papa. “Maar als ik er niet meer ben, ga je daten en op zoek naar een leuke vrouw.”  Ze kneep haar ogen toe en zei erachteraan: “Maar je moet niet gaan sletten, want dat vind ik vervelend voor de kinderen.”  Wij lachen.

Een week na mijn moeders dood bezocht mijn vader, kersverse weduwnaar en een stuk grijzer ineens, een rouwpraatgroep. “Dit ga ik niet doen,” zei hij naderhand. “Wat?” vroeg ik. “Er zaten mensen bij die groep die al vijf jaar alleen zijn. Ik wil dat niet.”  Papa maakte een datingprofiel aan, hij gebruikte een foto van mijn moeder en hem en knipte mijn moeder eraf.

Lees ook
Column Lisanne: ‘Ik klaag bij vrienden, want ik ben dol op zelfmedelijden’

Wie goed keek, zag nog één plukje blond haar van mijn moeder. Het was pijnlijk en tegelijkertijd een geruststelling: mama was er nog een beetje bij. En toen ontmoette hij, na anderhalf jaar en een paar mislukte datingappdates, op de kermis zijn vriendin met wie hij nu samenwoont. Sommige mensen zullen het misschien snel hebben gevonden. Anderen niet. Maar dat doet er niet toe. Want weet je? Voor mijn vader was het precies op tijd.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Fotografie: Bart Honingh