Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Lisanne: ‘Leo gaat niet dood in een tuin van iemand anders, zo is Leo niet’

Lisanne: ‘Leo gaat niet dood in een tuin van iemand anders, zo is Leo niet’

Lisanne: ‘Leo gaat niet dood in een tuin van iemand anders, zo is Leo niet’

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

Katten zijn hufters

Ik had ooit eens een hond die stierf als een kat. Dat wil zeggen: in zijn eentje onder de pruimenbomen op ons erf waar we hem pas na een dag zoeken vonden. Zijn koppie lag erbij alsof hij je schuin aankeek. Zijn tong hing als een stijf, blauw lapje stof uit zijn bek. Hij had zijn nek gebroken. De dierenarts vermoedde dat het was gebeurd terwijl hij in de schemer ergens achteraan rende. In zijn jacht op een konijn of muis had hij een hekje over het hoofd gezien. Hekjes zijn geen dingen die je over het hoofd moet zien.

Hij stierf dan wel in zijn eentje, maar was dat van tevoren niet van plan. Daar troostte ik me mee – hij was niet van ons weggelopen. Het lijkt mij intens droevig, maar ook iets eervols en liefdevols hebben om voor je hond te mogen zorgen tot het einde. En dan kijkt hij je nog één keer aan. Grote, bruine ogen die dankjewel zeggen (hoop je dan). En dan moet jij, als baasje maar vooral als vriend, bepalen over de dood van je hond, zoals je ook al die jaren over het leven van je hond hebt bepaald.

Je bepaalde wanneer hij wandelde, wanneer hij in de mand ging, wanneer hij at en wat, wanneer hij naar het strand ging, wanneer hij mee mocht op vakantie. En dan bepaal je dus ook waar en wanneer hij zijn laatste adem uit zal hijgen – hoe kapot je ook bent vanbinnen. Nee.

Dan katten. Ik heb de afgelopen week twee keer een panikerend kattenbaasje in mijn aura gehad. Ze roken alle twee naar angstzweet. De eerste was een vrouw in een straat achter me. Of ik wist waar Tommy was. Tommy was een kat – hoe kan het ook anders, dacht ik, want alleen katten kunnen zo’n streek flikken die bol staat van egocentrisme. Alleen katten kunnen van hun baasjes panisch zoekende achterblijvers maken. Tommy had alles wat zijn hartje begeerde, maar vond het toch nodig de hort op te gaan. Hij werd twee dagen later dood gevonden in de tuin van een andere buurvrouw.

Toen ik het las in de buurtapp zat ik op de bank, Leo aan mijn zijde. Die gaat niet dood in een tuin van iemand anders, Leo is zo niet. Die kat dus wel. Die ging dus gewoon wég, zonder boeh of bah of doei of bedankt, om op een andere plek dood te gaan met een grote kans dat zijn baasje lang – soms voor altijd – in de rats zou zitten en voor eeuwig naar angstzweet zou ruiken.

Lees ook
Lisanne: ‘Alsof het eitje meer aandeel heeft in de zwangerschap dan het zaad’

De tweede panikerende kattenbaas kwam ik eind van de week tegen, ik slenterde in het donker naar het station. We werden ingehaald door een vrouw met een lege wasmand in haar handen. Ze rende, ze hijgde, alsof ze achterna werd gezeten, maar toen ik vroeg of het wel goed ging, bleek dat zíj degene was die iemand achterna zat. “Mijn kát!” riep ze. Ze rende nog steeds. “Onder mijn Facebookoproep stond dat iemand hem had gezién!!”

Ik zuchtte. Weer zo’n egocentrische wegloper. Niet veel later hoorde ik een liefkozende kreet. “Koooooooekjeeee, jaaaaaaaaaaaa, kom maar, koeeeeeeeeeeeeeeeekje.” Ik liep erlangs, Leo aan mijn zijde, altijd aan mijn zijde, die zou nooit vier dagen wegblijven. Koooooooooooooekje keek argwanend vanonder een bankje naar zijn baasje en de wasmand. Ik zag ineens dat het baasje haar nachtjapon droeg. Ze ging gedwee op de koude grond zitten, zette de wasmand naast zich neer. “Liefje ik ben zó blij dat ik je weer zie.”

De wederzijdsheid ontbrak volledig. Maar zoiets lijken alleen hondenmensen te zien.

Deze column van Lisanne en veel meer lees je in Flair 31-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier. Wil je meer columns van Lisanne lezen? Klik dan hier.

Fotografie Bart Honingh