Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Lisanne: ‘Mijn keel voelt dan droog, elke vezel in mijn lijf zegt op zo’n moment: doe het niet’

Lisanne: ‘Mijn keel voelt dan droog, elke vezel in mijn lijf zegt op zo’n moment: doe het niet’

Lisanne: ‘Mijn keel voelt dan droog, elke vezel in mijn lijf zegt op zo’n moment: doe het niet’

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

Concertje filmen

“Mijn keel voelt dan droog, elke vezel in mijn lijf zegt op zo’n moment: doe het niet. En dan doe ik het. Albums > video’s > juni 2015. Daar is het. Daar is het altijd. Ik weet precies in welke map het staat. Een herinnering aan mijn moeder die pijn doet, juist omdat ik hem níét heb vastgelegd. Het is een filmpje dat is gemaakt op Pinkpop, waar ik met mijn vader, moeder en broertje was.”

“We stonden bij een podium waar Kensington optrad. Ik weet nog hoe papa die dag zijn ‘Pinkpop-hoed’ op had, een zwart cowboyexemplaar, en hij had zijn rugzak ingepakt alsof hij vier weken op trektocht ging door onherbergzaam woestijngebied. Om zijn nek hing een grote verrekijker die hij demonstratief voor zijn ogen hield toen er een dj optrad. ‘Hé!’ riep hij verbaasd, en op zo’n volume dat de mensen vooraan bij het dranghek het ook konden horen.  ‘Waar zijn de muzikanten?’ Mijn moeder (een prachtmoeder) droeg een stoere rode broek, zwarte kistjes eronder en een zwart hemdje. Ze dronk bier, danste, zong mee (ook met liedjes die ze niet kende) en ouwehoerde (ook met mensen die ze niet kende). Stoer wijf. Ze was echt een stoer wijf.”

“Vlak voordat ik het filmpje zie, kan ik al mijn zegeningen nog tellen. Want ik heb met mijn ouders op Pinkpop gestaan. Maar zodra ik op play druk, borrelt het in mijn binnenste. Ik heb de mannen van Kensington vijf minuten staan filmen. Víjf minuten, dat is lang, aan één stuk door, en al die tijd had ik mensen gefilmd die niet belangrijk voor mij waren. Die ik niet eens kénde. Die ik ook niet wilde of hoefde te onthouden. Mama joelt op het filmpje en ze zingt tot drie keer toe de verkeerde tekst, maar ik had mijn iPhone niet op haar gericht. Mijn moeders gejoel vult mijn oren en hart, maar hoe, verdómme, hoe ziet dat joelen eruit?”

‘Mijn moeder (een prachtmoeder) dronk bier, danste, zong mee en ouwehoerde. Stoer wijf’

“Hoe vormt haar mond zich bij de oe? Hoe houdt ze haar handen, haar armen, hoe ziet haar gezicht eruit als ze haar lievelingsliedje hoort? Hoe danst ze? Ik zoom dan altijd ook even in bij dat filmpje, ik focus me tegen beter weten in op de linkerrand van het scherm – daar waar ze stond. Als je héél goed kijkt, zie je een stukje van haar neus en een paar piekerige plukken van haar blonde pony. Ik snak naar meer moeder, maar krijg haar niet te zien.”

“Nu de wereld weer opent (voor zolang het duurt), hop ik, gedreven door een intense levensdrang, van festival naar concert. Altijd denk ik aan mijn joelende moeder en altijd zie ik mensen het podium filmen. Het worden nietszeggende filmpjes die vermoedelijk, nadat ze zijn gepost in een Instagram Story, nooit meer zullen worden bekeken. Contouren van muzikanten die je niet persoonlijk kent, met wie je geen band hebt. Mensen die prachtmuziek maken, ja, maar mensen die ook op  YouTube terug te vinden zijn en die niet diep in je hart zitten.”

Lees ook
Lisanne: ‘Weet je wat het is met aangeschoten zijn? De wereld is een stukje leuker’

“Ik zou zo graag iets tegen al die filmende mensen willen zeggen. Als je de muzikanten filmt, richt je camera dan ook heel even naar links. Naar rechts. Daar waar je beste vriend staat. Je liefste vriendin. Je jolige vader. Je mooie moeder. Je grote broer. Je kleine zusje. Je grote liefde. Krijsend, joelend, juichend, dansend, uit hun dak gaand – beelden van uitbundig geluk die kostbaarder kunnen worden dan welk concert ook.”

Deze column van Lisanne en veel meer lees je in Flair 29-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier

Beeld: Bart Honingh