Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Hester: ‘Berichten over horrorprijzen en lange levertijden mute ik’

Hester: ‘Berichten over horrorprijzen en lange levertijden mute ik’

Hester: ‘Berichten over horrorprijzen en lange levertijden mute ik’

Hester Zitvast (44) is freelance journalist, moeder van drie kinderen (20, 17 en 7 – en zwanger van de vierde). Door haar Twitter-verslaving zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze vaak wel een mening over. Voor Flaironline.nl ventileert ze die opinie. Daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.

Uitstelgedrag heet zoiets

Cadeaus tot wel 75% duurder, levertijden ongekend lang: ik lees het nu al een paar weken en krijg er de vlekken van in mijn nek. Mijn vriend niet; natuurlijk niet, zou ik bijna zeggen. Ergens vlekken van in je nek krijgen lijkt toch meer een vrouwenaangelegenheid. Ieder jaar neem ik mezelf voor ergens in de zomer alle sint- en kerstcadeaus binnen te hebben, maar ieder jaar opnieuw heb ik in de zomer helemaal geen zin om aan die afschuwelijke feestdagenmaand te denken. Uitstelgedrag heet zoiets. En nu zit ik dus met de gebakken peren. Althans, dat dacht ik dus.

Een paardenboerderij van €126

Dit weekend vloog het me ineens echt aan. Ik sommeerde de pubers hun lijstje binnen een week bij me in te leveren en wierp de Sintcadeaugids in de richting van onze dochter van zeven. “Knippen jij”, blafte ik ietwat gestrest de instructie. Een halve minuut later drukte ze mij het eerste knipsel van een paardenboerderij in mijn hand. Ik scande de bijbehorende QR-code en hapte naar adem toen ik de prijs zag: €126. “Sinterklaas belooft niets hè? De lijstjes worden niet één op één door hem overgenomen, hij moet de rest van Nederland ook nog voorzien van cadeaus en hij is geen bodemloze put natuurlijk.”

En dan begint het gelazer opnieuw

Ik zei het allemaal misschien met net iets teveel emotie in mijn stem, want mijn dochter keek me plotseling wantrouwend aan. Hoezo maakte mama zich zo druk over de financiële situatie van de Sint?

“Tot wanneer gelooft zij eigenlijk nog?”, vroeg mijn oudste net iets te hard. Ik stootte hem aan en riep ‘Sssst!’.

“Alleen nog dit jaar, denk ik.” Mijn zoon schoot in de lach en wees op mijn buik: “En dan begint het gelazer weer opnieuw.”

Laten we de winkels in eigen land steunen

Die middag liep ik even door het winkelcentrum in Amstelveen. Ik scoorde er direct wat leuke cadeaus voor een meer dan redelijke prijs. Niets 75% duurder dan normaal. En het eerder die ochtend bestelde luchtje wordt ook begin deze week al geleverd. Hoezo extreme prijsstijging? Hoezo bizarre levertijden? Waarom laat ik me toch ieder jaar weer zo gek maken? Ja, als je je rotzooi uit China wil halen, moet je misschien rekening houden met een andere situatie dan een paar jaar geleden. Maar wordt het ook niet eens tijd dat we stoppen troep uit China naar Nederland te laten verschepen? Laten we de winkels in eigen land steunen. Hier cadeaus kopen, het liefst bij de winkels om de hoek!

Lees ook
Hester: ‘1.115 uithuisplaatsingen; dit is nooit meer goed te maken’

Ik moet nog zeven jaar door

Ik heb me voorgenomen me niet meer voor te nemen dat hele feestdagencircus al in de zomer af te tikken. Ergens deze weken doe ik wel een rondje dorp en dan komt het vast goed, net als alle voorgaande jaren. En de aanhoudende berichten over de horrorprijzen en dramalevertijden? Die mute ik, ik moet – zwanger van de vierde – tenslotte nog minstens zeven jaar door en dan kan ik om het leuk te houden, maar beter mijn lering trekken uit alle onnodige stress die ik ooit aan me heb laten vreten.