Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Column Bibi Breijman: ‘Mami, ik moet poepen,’ volgt al snel. Ook dat nog, denk ik’

Column Bibi Breijman: ‘Mami, ik moet poepen,’ volgt al snel. Ook dat nog, denk ik’

Column Bibi Breijman: ‘Mami, ik moet poepen,’ volgt al snel. Ook dat nog, denk ik’

Bibi Breijman (30) is influencer en zangeres. Ze is samen met zanger Waylon, met wie ze dochter Teddy (2) heeft. In Flair schrijft ze elke week over haar leven.

Nene

Na drie weken op vakantie te zijn geweest heeft Teddy haar oma al een tijdje niet gezien. Nou ja, niet gezien? Teddy krijgt geen genoeg van facetimen. “Mama, mag ik Nene bellen?” Nene betekent in haar wereld: mijn moeder. Nene bij het eten, Nene op de wc, Nene voor het slapengaan. Er rest mij niets anders dan de dag na aankomst in Nederland een dagje Den Haag (lees Nene) in te plannen.

Ik maak het ritje Hilversum-Den Haag bijna wekelijks met de auto, maar sinds Nene laatst met Teddy in de trein is geweest, wil Teddy alleen nog maar met de trein. Onder het mom van ‘zij blij, ik blij’, ren ik in een veel te warme outfit achter de kinderwagen, met de OV9292-app op mijn scherm, richting het station. Toen ik net naar buiten keek was de lucht toch echt grijs, maar nu lijkt het wel vijftig graden. Ik koop nog snel online een ticket en een railrunner, en nu maar hopen dat ik die OV-app goed begrijp.

De laatste keer dat ik bezig was met het halen van een trein liep ik nog op naaldhakken in een veel te kort jurkje om met vriendinnen naar een discotheek te gaan. Een heel ander leven dan nu: in een joggingpak dat te heet is en met uitgelopen mascara achter de kinderwagen. Terwijl de tickets in mijn mailbox verschijnen, zie ik dat je pas een kaartje hoeft te kopen vanaf vier jaar. Hopelijk is dat ticket twee jaar geldig.

Op het perron kom ik erachter dat ik mijn bril niet opheb. Ik kan dus niks lezen op de borden. “Daar is de trein, mama,” en Ted wijst naar de andere kant. Ik ben blij dat ik mijn kleine reisleider bij me heb en niet in de trein richting Groningen stap. Ted haal ik uit de wagen en ik stap met haar op de grote traptreden de trein in. Ik stoei met de kinderwagen, maar een vriendelijke mevrouw houdt de klapdeur voor mij open.

We ploffen op de eerste de beste stoelen neer. “We hebben het gehaald, Tedje,” zeg ik. “Sst!” Als een anaconda in verdediging staat er een oude man achter ons op. Hij schreeuwt met een gevouwen krant naar ons dat dit een stiltecoupé is en gaat weer zitten. Ted kijk mij verbaasd aan. “Een stiltecoupé schatje, we mogen niet praten,” fluister ik. Haar ogen kijken mij verontwaardigd aan. “StilteCOUPÉ, dat is Frans.” Terwijl ik het zeg, vraag ik me af waarom ik dit aan een peuter van twee uitleg. Maar Ted antwoordt: “Is dit een Franse trein, mama?” Ik barst in lachen uit.

Lees ook
Column Bibi Breijman: ‘Ik ben de chaotische van ons twee, maar gelukkig heeft hij die slechte eigenschap omarmd’

De meneer achter ons begint geïrriteerd te kuchen. “Mami, ik moet poepen,” volgt al snel. Ook dat nog, denk ik. Ik loop met Tedje op mijn arm langs de anaconda richting de ‘fijnste’ plek van de trein. Zodra we de coupé verlaten, ruik ik al waar ik moet zijn. Met tegenzin en met mijn trui over mijn neus getrokken trek ik de deur open. Het is nog erger dan ik dacht, zo vies.

Ik hang mijn schone peuter boven de wc: “Nee, ik wil zelf doen!” “Nee schatje, ik houd je gewoon vast, ik wil niet dat je de bril aanraakt!” Ze begint te huilen. Terwijl ik gebogen met een veertien kilo wegend kind boven de pot sta, schudt de trein hard heen en weer. Ik klap met mijn hoofd tegen het raam. “Ted, niet zeiken, kakken!” schreeuw ik geïrriteerd. Ze begint nog harder te huilen en roept dan: “MAMA ik wil NENE bellen!”

Deze column van Bibi Breijman komt uit Flair 35-2021. Deze editie ligt van 1 t/m 7 september in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

fotografie: Bart Honingh