Kim-Lian: ‘Wie is die man op de koelkast?’

349

Kim-Lian van der Meij (37) is actrice en presentatrice. Ze woont samen met Daniel (38), met wie ze drie kinderen heeft: Ronja (9), William (7) en Benjamin (4). Elke week schrijft ze in Flair over haar drukke leven.

Lees ook: Kim-Lian: ‘Daar gaat mijn perfect voorbereide lunch, dat wordt zandhappen’

Er hangt al weken een poster van een man op onze koelkast. Niet van een popster, filmster of youtuber, nee… van een 
voetballer. Hij hangt er al sinds mijn zoon van acht samen met zijn vader bijna elke wedstrijd van het WK zag. Het was me dus duidelijk dat het om een profvoetballer ging. Maar wie? Het zou een Nederlander kunnen zijn, of een Zweed, dat is het 
aannemelijkst in onze familie. Maar toen zag ik ‘Engeland’ onder de foto staan. 
‘Wie is die man op de koelkast?’ riep ik nieuwsgierig de woonkamer in. William antwoordde: ‘Dele Alli. Hij speelt voor Engeland. Hij maakte laatst de kopbal tegen Zweden.’

‘Aha. Dus hij is een goede spits?’ vraag ik. ‘Nee, hij is een middenvelder, mam. Hij speelt vaak aan de rechterkant.’ ‘Aha. En waarom hang je niet Ronaldo of Messi op de koelkast?’ Dat vindt mama 
ook nog leuk, dacht ik bij mezelf. ‘Die zijn 
al uitgeschakeld op het WK, mam,’ zucht William inmiddels. Ah, juist ja. Oké. ‘En de poster van Dele Alli is de enige die ik had,’ voegt hij er nog aan toe.

Weken later is William nog steeds in de 
ban van het toernooi en zijn sporthelden. Er gaat geen uur voorbij of hij somt wat wapenfeiten van spelers en het WK op. Alsof hij alles in zijn hoofd aan het stampen is voor een toets. En het kijken naar sport op televisie motiveert hem om zelf harder te trainen. Dat vind ik gaaf om te zien: 
elke minuut die hij kan benutten om zijn dribbel, panna’s en doelschot te oefenen, grijpt hij met beide handen, eh, benen aan. Ik sta hem regelmatig te bewonderen door het keukenraam, als hij in de tuin de moves probeert na te doen die hij bij de spelers heeft gezien. Met zijn tong uit zijn mond. Opperste concentratie. En een beetje achtjarige onhandigheid. Gelukkig maar. Want als hij struikelt over zijn pootjes, doe ik nog steeds graag die pleister op zijn bloedende knie, met een kusje erop.

Door het enthousiasme van William ben ik inmiddels ook aangestoken en denk ik erover om hem mee te nemen naar een wedstrijd van Ajax. Dat zou hij geweldig vinden. Hij is niet eens per se voor die 
club, maar een echte profvoetbalwedstrijd meemaken in de ArenA: dát zou nog eens iets zijn. En toen ik voor hem de film In Oranje aanzette, was de cirkel rond. Nu weet hij het zeker: ‘Mam, ik wil ook gescout worden voor het Nederlands elftal!’ roept hij onbevangen en vastbesloten. En zo is de droom geboren. Ik zou die droom kunnen vertroebelen door allerlei argumenten te roepen waarom het heel moeilijk is om daarvoor geselecteerd te worden. Maar 
dat doe ik niet. Waar een wil is, is een 
weg. Zo is het mij geleerd en dat zal ik doorgeven. Dus William, lieve zoon, ga ervoor! Alles is mogelijk in het leven, als
 je maar wilt.

Deze column van Kim-Lian komt uit Flair 32. Deze editie ligt nu in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

DELEN