Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Celebs > Sportvrouw Hélène Hendriks: ‘Moet niet gaan over of een man of vrouw het moet doen, maar wie het ’t beste kan’

Sportvrouw Hélène Hendriks: ‘Moet niet gaan over of een man of vrouw het moet doen, maar wie het ’t beste kan’

Sportvrouw Hélène Hendriks: ‘Moet niet gaan over of een man of vrouw het moet doen, maar wie het ’t beste kan’

De vrouw in die mannenwereld hoeft zich gelukkig niet meer te bewijzen, vertelt Hélène Hendriks (40). Over sport en haar werk praat ze – in tegenstelling tot haar privéleven – graag. Helemaal met zo’n mooie sportzomer. ‘Ik heb gezegd dat ik maximaal wil worden ingezet. Afgelopen zomer was wat sport betreft karig, nu wil ik gewoon knallen.’

En, hoe vind je dat je het doet?

“Best prima. Maar het kan altijd beter. In die zin ben ik ook kritisch naar mezelf. Als ik live een wedstrijd versla, bereid ik dat ontzettend goed voor. Wie zijn de spelers, waarom is dit een belangrijk moment, wat hangt er van de wedstrijd af, wat zijn de eerder behaalde resultaten; dat zit allemaal in mijn hoofd. Ik moet wel zeggen dat ik het werk dat ik nu doe voor een klein ‘publiek’ heb kunnen oefenen. In het begin bij Fox Sport Centraal keken er nog niet zo veel mensen naar de dagelijkse uitzending. Ik heb het dus een beetje in de luwte kunnen uitvogelen. Achteraf gezien is dat een heel goede leerschool geweest. Ik wil ook blijven leren. Als ik vind dat een interview niet goed is gegaan, luister ik het terug. Wat had ik anders kunnen doen, wat heb ik toch niet goed opgepakt?”

Wat is jouw grootste talent?

“Dat ik me niet snel gek laat maken. Ik focus op mijn werk en op wat ik moet doen, de ruis eromheen laat ik voor wat-ie is. Welke ruis? Nou, over een vrouw zijn in een mannenwereld, wat er op Twitter over mij wordt geschreven, als het over mijn jurk gaat of over mijn decolleté. Pffff, gaan we weer, denk ik dan. Maar goed, het haalt me niet uit mijn evenwicht. Ik heb een enorme liefde voor sport en daardoor ook voor mijn vak. Dat is voor mij belangrijk, dat wil ik laten zien.”

Kun je uitleggen wat sport voor jou betekent?

“Het is voor mij a way of living. Ik heb een sportopleiding gevolgd, topsport bedreven, dus ik weet eigenlijk niet beter. Ik voel me er ook prettig bij. Als kind was ik super- gefascineerd door de Olympische Spelen. Dat vond ik het mooiste wat er was, het hoogst haalbare in de sport. Dat evenement heeft voor mij, nog steeds, iets magisch wat ik niet goed kan omschrijven. Ik wilde altijd de beste zijn op sportgebied, en op de Spelen kwamen de beste sporters van de wereld bij elkaar. En het gaat ze maar om één ding: winnen. Dat gevoel herken ik. Alleen goud telt. Die tweede plek is echt killing. Met een gouden medaille win je, met een zilveren medaille verlies je. Ik ken ook alle nummers die voor elke Spelen worden geschreven. Ook al zo magisch, het heeft iets groots en bombastisch. Het nummer Barcelona van Freddy Mercury en Montserrat Caballé, daar krijg je toch kippenvel van? In 1992 had ik een shirt van de Zomerspelen van Barcelona gekregen en daar heb ik heel lang in rondgelopen. Het paste uiteindelijk niet meer, maar ik trok het toch elke keer weer uit de kast.”

Je werkt nu acht jaar voor de nationale televisie en hebt eens gezegd dat je je in het begin moest bewijzen. Is dat gelukt?

“Ja, want dat hoef ik nu niet meer te doen, ze weten echt wel wie ik ben. Toen ik begon, stonden ze wel te kijken van wat die vrouw, hockeyer en blond bovendien, kwam doen in de voetbalwereld. Dus ja, ik heb hier en daar wel wat vooroordelen weg moeten nemen. Dat heb ik overigens niet geforceerd gedaan, want dat werkt niet. Ik heb er gewoon voor gezorgd dat ik hard werk. Ik had ook, zeker in het begin, wat in te halen. Ik kwam uit de hockeywereld, daar wist ik veel van. Maar het is bij sport geen kwestie van copy-paste, ik heb me die voetbalwereld dus eigen moeten maken. Ik ben alles gaan lezen, wedstrijden en samenvattingen gaan terugkijken, ik was een soort spons. Ik vind dat er overigens wel het een en ander is veranderd. Als ik mensen nu hoor zeggen dat er meer vrouwen in de voetbal- of sportwereld moeten werken, denk ik: je kijkt niet goed, want er zijn er heel veel. Bovendien moet de discussie niet zijn of een man of vrouw het moet doen, maar wie het ’t beste kan doen. Ik ben helemaal voor gelijke rechten, maar je wilt toch een baan krijgen op basis van je kwaliteiten en niet op basis van een quotum? Ik vind dat soort positieve discriminatie eigenlijk heel raar.”

Lees ook
Albert Verlinde overlegde theaterdroom niet met ouders: ‘M’n aanmelding lag op een dag gewoon in de bus’

Je bent iemand die dicht bij zichzelf staat en zich niet gek laat maken, wie is daarin jouw voorbeeld?

“Op televisie? Toen ik net begon, was Barbara Barend veel op televisie. Ik denk dat ik van haar goed heb kunnen afkijken hoe je je hoofd koel houdt en je je staande houdt. Ook zij is heel kundig in haar vak. Ik zie mezelf overigens niet als een rolmodel. Ik ben gewoon mezelf, met mijn eigen gevoel voor humor en heb hard gewerkt om te komen waar ik ben. Mijn moeder zei altijd tegen ons drieën dat we onszelf moesten zijn en vooral geen rol moesten spelen, omdat mensen daar altijd doorheen prikken. Dat advies volg ik nog steeds op. Het zorgt ervoor dat ik dicht bij mezelf blijf.”

Lees het volledige interview met Hélène Hendriks in Flair 24-2021 , deze ligt vanaf 16 juni in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Saskia Smith | Fotografie: Bart Honingh