Je bent hier: Home > Celebs > Sophie van Winden: ‘Mijn gevoel is altijd sterk aanwezig geweest’

Sophie van Winden: ‘Mijn gevoel is altijd sterk aanwezig geweest’

Celebs
Sophie van Winden: ‘Mijn gevoel is altijd sterk aanwezig geweest’

Ja, ze wil een goede moeder zijn, heeft een groot verantwoordelijksgevoel en vraagt zich af hoe ze overkomt op de planken. Maar té kritisch zijn op zichzelf heeft actrice Sophie van Winden (35) nu wel afgeleerd. “Spelen, kinderen, schrijven, reizen: het hoeft niet allemaal tegelijk.”

Sophie komt net van de fotoshoot het restaurant binnen lopen. Ze ziet er indrukwekkend mooi uit. Sereen, jong, fris, met blonde lokken langs haar gezicht. Ze heeft net ook in bad gezeten, zegt ze opgewekt, want dat leek haar en de fotograaf wel leuk.  “Heerlijk dat warme water, ik viel bijna in slaap.” Met 2 kleine kinderen – Joe is 4 en Julie is 2 – is ongestoord in bad liggen een enorme luxe.  “Ik had er nog wel iets langer in willen blijven.”  Lachend: “Als je kleine kinderen hebt, weet je pas hoe onderschat slapen is.”

Ze heeft een enorm trackrecord sinds ze afstudeerde aan de toneelschool. Voor haar eerste rol in de film Leef! sleepte ze meteen een Gouden Kalf in de wacht voor beste vrouwelijke bijrol. Ze speelde in series als Overspel, Heer & meester en Ik weet wie je bent en had de hoofdrol in Prooi van regisseur Dick Maas. En toch draait niemand zijn hoofd om in het drukke restaurant. “Lekker rustig,” relativeert ze. “Ik ben geen actrice geworden om beroemd te worden. Laat mij maar een beetje in de luwte marcheren. Dat spotlicht zoek ik wel op het toneel op.” Momenteel speelt ze een van de hoofdrollen in de toneelversie van Kom hier dat ik u kus, de roman van schrijfster Griet Op de Beeck over het leven van Mona. “Ik vond het een beklemmend boek, ook omdat het in het begin vanuit het perspectief van het kind is geschreven. Je voelt dat Mona als het ware gestuwd wordt naar het moment waarop ze voor zichzelf en haar geluk durft te kiezen. En het juk van haar nare jeugd van zich afwerpt. Ik heb gelukkig niet zo’n jeugd gehad, maar ik kan me wel inleven in het gevoel dat je bepaalde dingen moet overwinnen om sterk te kunnen zijn. En dat je je, naarmate je ouder wordt, ontdoet van negatieve figuren om je heen.”

Kom hier dat ik u kus gaat over de vraag waarom we worden wie we zijn. Kun jij ‘m beantwoorden?

“Het boek en het toneelstuk zijn zo ­opgebouwd dat je, net als wanneer je bij een psycholoog of therapeut op de bank ligt, onder de loep neemt waar je vandaan komt. Wat was je gezinssituatie, welke opvattingen kreeg je van thuis mee, hoe liep het daarna? Dat is erg bepalend voor wie je bent geworden en voor hoe je tegen het leven aankijkt. Na een huilbui vraagt de vader bijvoorbeeld aan Mona of ze lief en flink wil zijn. ‘Doe dat voor mij,’ smeekt hij haar bijna, waardoor zij het gevoel krijgt dat ze niet altijd vrij is om te voelen wat ze voelt. Later blijkt dat ze iemand is geworden die altijd het gevoel heeft dat ze beheerst moet zijn.”

Denk je dan ook: hoe zit dat eigenlijk bij mij?

“Zeker, ik ben heel bewust bezig met de opvoeding van mijn kinderen. Ik weet dat de manier waarop wij met dingen omgaan veel doen met een kind. Het gaat dus niet alleen om wat je ze vertelt, maar ook om wat je voorleeft. Als je je kind een pietje-precies vindt, komt dat misschien omdat je zelf ook alleen maar uit dat ene kopje wilt drinken. Dat kijkt hij natuurlijk bij je af. Door deze rol kijk ik misschien wel scherper naar wat ik zelf heb meegemaakt. Wie ben ik geworden? Welke opmerkingen kreeg ik vroeger te horen? En ik vind het belangrijk om naar mezelf te blijven kijken. Wie ben ik voor mijn kinderen? Wat straal ik uit? En wat vertel ik ze over wie ze zouden moeten of mogen zijn? Dat is soms confronterend.”

Lees ook
Makers ‘Penoza’-film onthullen lot van Carmen met heftige foto

Ga je vaak op je gevoel af?

“Eigenlijk wel, mijn gevoel is altijd sterk aanwezig geweest. Maar ik ben ook wel een denker. Ik vind het fijn dat ik steeds meer vertrouw, en durf te vertrouwen, op mijn intuïtie. De rollen die ik kies, de opvoeding van mijn kinderen; ik doe het vrijwel allemaal op gevoel. Goed om te zien dat ik daarin ook beloond word, omdat ik zie dat het klopt. Of dat met leeftijd te maken heeft? Dat denk ik wel, al klinkt dat een beetje als  ‘kijk mij nou eens ouder en wijzer zijn’. Als moeder van 2 kinderen word je ook wel gedwongen wat steviger in je schoenen te staan.”

Het hele artikel met Sophie lees je in Flair 15. Deze editie ligt vanaf 10 april in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Beeld: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee