Je bent hier: Home > Celebs > Monique Westenberg: ‘Tijdens de breuk heb ik het heel zwaar gehad’

Monique Westenberg: ‘Tijdens de breuk heb ik het heel zwaar gehad’

Celebs
Monique Westenberg: ‘Tijdens de breuk heb ik het heel zwaar gehad’

Relatieproblemen met André, een doodzieke oma, het overlijden 
van haar hond: Monique Westenberg (40) kreeg het voor haar kiezen. Maar al die tegenslag was nodig om te komen waar ze nu is, denkt ze.

Lees ook: André Hazes openhartig over gezinsuitbreiding: ‘Hoe leuk zou dat zijn?’

Monique komt binnen met een bakje 
yoghurt met cruesli van het tankstation.
 ‘Je weet maar nooit wat je de rest van de dag nog krijgt’, lacht ze. In haar bloemenjurk met groen Gucci-tasje is ze een 
stralende verschijning: een en al levenslust en positiviteit. ‘Sinds een paar maanden gaat het weer goed met me’, vertelt ze. ‘Er was het afgelopen jaar zo veel aan de hand. De breuk met André, mijn hond die dit voorjaar is overleden, oma Corrie die zo slecht in het ziekenhuis lag dat we dachten dat zij ook ging. Drie belangrijke zielen in mijn leven waren aan het wegvallen. Dat brak mijn hart. Het was de ongelukkigste periode die ik heb meegemaakt.’

Vind je dat je goed met de tegenslagen bent omgegaan?

‘Tijdens de breuk heb ik het heel zwaar gehad. André en ik hadden weinig contact, maar op social media zag ik hem wel 
feesten of met een vrolijk gezicht. Dat maakte me boos en ook teleurgesteld. Hoe kun je nou zo zijn? Het liefst wilde ik van alles roepen en doen, maar voor het eerst 
in mijn leven deed ik niets. Als ik zag of hoorde dat hij was gaan stappen of iets anders deed waar ik het niet mee eens was, zei ik er niets van. Ik trok niet meer aan hem, wat ik de maanden ervoor wel deed omdat ik het gevoel had dat het niet zo 
lekker met hem ging: ‘Het gaat niet goed met je, André, zie dat nou eens.’ Tijdens onze breuk vond ik dat nog steeds, maar ik uitte het niet meer. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen. De mensen om hem heen trokken aan hem en wilden van alles van hem – en ik niet. Dat gaf André de rust die hij nodig had, waardoor hij inzag dat ik 
zijn veilige haven ben. Dus heb ik het goed gedaan? Ja, ik denk het wel.’

Heb je daar professionele hulp 
bij gehad?

‘Ja, van een mental coach. André bezocht hem een paar jaar geleden voor het eerst vanwege z’n podiumangst en op een 
gegeven moment ben ik daarbij ingestapt. Voorheen bezochten we hem zowel los 
van elkaar als samen, niet als relatietherapie, maar om te leren hoe we met de werkdruk van André konden omgaan en meer balans konden krijgen tussen werk 
en privé. Voor mij was deze wereld ook helemaal nieuw. Toen ik André leerde 
kennen, vroegen mijn vriendinnen nog 
wat voor werk hij eigenlijk deed. En ineens leefde ik samen met een artiest.’

Was dat een van de redenen dat het dit jaar misging tussen jullie?

‘Het was zo’n druk jaar voor André, 
hij werd zo opgeslokt door zijn werk. Daardoor is er veel misgegaan. Hij was bijna nooit thuis en als hij er wel was, zaten we op elkaars lip. We woonden op het 
terrein voor kermisexploitanten bij mijn familie en dat was ontzettend gezellig, want er zijn altijd mensen om je heen en zelfs als André ’s avonds van zijn werk kwam, was er altijd wel iemand om mee te kletsen. Voor die kleine was het ook leuk, want die liep de hele dag van opa en oma naar m’n tante en broer. Het nadeel was 
dat we te klein woonden, in een chalet 
van elf vierkante meter, omdat er eigenlijk 
geen plek voor ons was op het terrein. Een 
wasmachine, magnetron of oven konden we niet kwijt, laat staan dat je jezelf kon terugtrekken. Er was gewoon geen ruimte, nul space. Dat breekt je op, mij ook. Daarom zijn we afgelopen maand verhuisd.’

Lees het hele interview in Flair, editie 41. Nu in de winkel. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.