Je bent hier: Home > Celebs > Marlijn Weerdenburg: ‘Ik ben sterker geworden door alle dingen die niet zijn gelukt’

Marlijn Weerdenburg: ‘Ik ben sterker geworden door alle dingen die niet zijn gelukt’

Celebs
Marlijn Weerdenburg: ‘Ik ben sterker geworden door alle dingen die niet zijn gelukt’

De 2 keerpunten in haar leven – haar vader die ziek werd en de geboorte van zoon Teun – zorgden dat actrice, presentatrice en zangeres Marlijn Weerdenburg (36) ging doen wat ze altijd had willen doen: mooie liedjes maken en zingen.

Is muziek een goede uitlaadklep?

“Het mooie van muziek is dat je dit soort gevoelens kunt verwerken. Een jaar geleden kreeg mijn vader te horen dat hij in het voorstadium zat van huidkanker. Ik was net onderweg naar Bertolf om samen met hem te gaan schrijven. Ik dacht: ik kan het afzeggen of ik rijd nu gewoon door. Dat laatste heb ik gedaan omdat ik in zag dat naast mijn vader zitten niet zo veel zin had, en dat ik er beter een liedje over kon maken. En dan geen zielig lied, maar een dat hoop geeft. En dat zijn we gaan schrijven. In dat nummer bedank ik eigenlijk alle negatieve dingen die er ooit in mijn leven zijn gebeurd: dank je wel lieve angst, dank je wel donkerte, dank je wel eenzaamheid. Alle dingen die ik toen heel vervelend vond hebben er namelijk voor gezorgd dat ik mijn rug heb gerecht en dat ik heb gezien dat ik moed heb en dat ik het leven aankan. Ik ben sterker geworden door alle dingen die niet zijn gelukt. Dat lied is er een waarvan ik elke keer denk: wat fijn dat dit er is.”

Kun je terugkijken op die periode en zeggen dat het je ook wat heeft gebracht?

“Toen mijn vader ziek was, werd ik voor het eerst met ziekte en de dood geconfronteerd. Ik fladderde eigenlijk altijd een beetje door het leven. En ik kende gerust wel dalen en dieptepunten, maar die waren nooit zo scherp aangezet als toen mijn vader ziek werd. Dood en verlies zijn behoorlijke zwaartepunten. Het zorgde er onder meer voor dat ik dacht: ik ga nú keuzes maken en niet meer twijfelen. Ik wilde graag moeder worden, waarom wachtte ik dan? Nog geen jaar later was Teun er. Hij zorgde er op zijn beurt weer voor dat ik uit die mallemolen kwam waar ik in zat. Vanaf de serie Danni Lowinski bleef het werk maar doorgaan en nu zat ik ineens thuis met een baby.”

Dat is behoorlijk life changing.

“5 maanden heb ik bijna niet gewerkt en ben ik bij Teun geweest. Dat was heerlijk, om met volle teugen van hem te kunnen genieten, maar ook om gewoon even stil te staan. Ik kon ademhalen, terugkijken, wat had ik eigenlijk allemaal gedaan? Ik had in leuke series gespeeld en televisieprogramma’s gemaakt, maar ik zag ook dat ik het zingen uit het oog was verloren. Waarom deed ik dat eigenlijk niet meer? Ik wil al vanaf mijn 6de zangeres worden, was altijd aan het zingen en stond als kind continu met een haarborstel als microfoon voor de spiegel. Zingen was ook het plan. Ik heb 3 jaar conservatorium gedaan, maar stapte in het vierde jaar alsnog over naar de toneelschool. Tot spijt van mijn ouders, die hadden liever gezien dat ik het had afgemaakt. Maar ik was er toch niet helemaal op mijn plek. Ik liep stage bij Herman van Veen toen ik 18 was en vond wat hij deed – verhalen vertellen – zo ontzettend mooi, dat ik die overstap maakte. Pas later realiseerde ik me dat je met zingen natuurlijk ook verhalen vertelt. Sterker nog: als je zingt, gaat het zoveel dieper. Met Teun op mijn schoot nam ik me voor om een theaterprogramma te gaan maken met mijn liedjes. Ik dacht: fuck it, ik ben 36, dit is het moment! Tijdens de eerste voorstelling voelde ik alles weer stromen. Het gevoel dat ik de juiste keuze had gemaakt was er altijd al, maar eenmaal op het podium tintelde alles. Het was alsof ik mezelf wakker zong.”

Jij en je geliefde zijn 4 jaar samen, wat maakt dat je elke ochtend blij bent dat je naast hem wakker wordt?

“Met Paul ben ik mijn allerleukste versie. Ik kan best dramatisch zijn en kon nooit zo goed relativeren – dat gaat overigens steeds beter – maar Paul is zo heerlijk rustig en nuchter. En zo aards. Ik word daar heel gelukkig van. Ik ben van de afdeling enorme pieken en dalen, hij brengt de balans waar ik zo blij van word en die ik ook nodig heb. Ja, en los van dat het natuurlijk een ontzettend lieve en mooie man is, hè. Anders klinkt het ook zo eenzijdig en egoïstisch, alsof ik alleen maar bij hem ben om er zelf beter van te worden.”

Het gaat waarschijnlijk beide kanten op.

“Natuurlijk! Met twee verschillende persoonlijkheden verrijk je elkaar. Ik gedij goed bij zijn regelmaat en rust, hij vindt mijn wispelturigheid leuk. We zijn een heel goed team. We nailen bijvoorbeeld het ouderschap samen. Als het zwaar is, kunnen we elkaar aankijken en weten we gewoon dat we even moeten doorzetten. En we vinden ons werk leuk, werken ook hard. Die theatertournee kan omdat hij zegt: ‘Moet je doen!’ Dat had niet gekund als we een wankele relatie hadden gehad. Ik ben ook vaak verliefd geweest op mensen die me wel wilden, niet wilden, wel wilden, en dan was er heel veel drama. Daar zou ik nu niet aan moeten denken. Het gevoel dat wat er ook gebeurt we klaar staan om de ander op te vangen is heel fijn. Daarmee kun je vliegen, omdat je weet dat als het even niet gaat, je ook niet zo hard valt.”

Lees ook
Marlijn Weerdenburg: ‘Ik schrok welke impact een kind op je leven heeft’

Dat is ook wel fijn als je onzeker over bent over, bijvoorbeeld, het moederschap.

“Ik was de eerste maanden met Teun soms best in paniek omdat hij veel huilde. Daarom ben ik ook pas later gaan werken omdat ik vond, of dacht, dat ik er nog helemaal niet klaar voor was. Van tevoren had ik zoiets van: alles gaat meestal wel op intuïtie dus dat hele moederschap zal wel goed komen. Maar ik was er toch heel onzeker over. Paul kan me op zo’n moment aanspreken op mijn verantwoordelijkheid en mijn kracht. Die zegt gewoon: ‘Jij kan dit wel. Je gaat het gewoon doen, want je doet het al.’”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Saskia Smith | Beeld: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee