Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Celebs > Kluun over vervolgboek op ‘Komt een vrouw bij de dokter’: ‘Mensen blijven vergelijken, maar ik ben Stijn niet’

Kluun over vervolgboek op ‘Komt een vrouw bij de dokter’: ‘Mensen blijven vergelijken, maar ik ben Stijn niet’

Celebs
Kluun over vervolgboek op ‘Komt een vrouw bij de dokter’: ‘Mensen blijven vergelijken, maar ik ben Stijn niet’

Raymond van de Klundert (aka Kluun, 56) wil laten zien wie hij is, ook al is-ie niet perfect. Daar kwam hij achter tijdens een zoektocht naar zichzelf. Alter ego Stijn doet in zijn laatste boek hetzelfde, maar: ‘Ik ben Stijn niet. Mijn leven is echt veel saaier dan dat van hem. Op alle fronten.’

Latten

“Met een grote sporttas over zijn schouder komt hij binnenlopen. Nee, hij komt niet net uit de sportschool gerold, maar bij zijn vriendin Anne vandaan. Ze pendelen heen en weer, legt hij uit, want beiden hebben pubers en die ga je het samenvoegen van twee gezinnen niet aandoen. “We latten totdat de pubers – Anne heeft er twee, ik heb er drie – uit huis zijn. En alle kinderen zijn heel leuk met ons, maar dat wordt toch anders als je 24/7 bij elkaar bent.” Hij wijst nog even op die tas en zegt dat de sportschool ook had gekund, daar is hij tegenwoordig ook te vinden.

‘We latten totdat de pubers – Anne heeft er twee, ik heb er drie – uit huis zijn’

Voetballen leverde blessures op, tennis vond hij niet meer leuk en dus ging hij hardlopen en twee keer in de week met een personal trainer aan de slag. Lachend: “In een sportschool waar allemaal van die brede gasten trainen. En ik.” Ja, dat trainen doet hij ook omdat hij ouder wordt en omdat het lichaam gaat hangen en uitdijen als je niets doet. En met een nieuwe liefde wil je er ook gewoon op je paasbest uitzien. Hij is dus fit, leeft gezond én doet het op alle vlakken rustiger aan. Afgelopen zomer was hij niet feestend op Ibiza te vinden, maar in Drenthe. Dat had niet eens zozeer met corona te maken, maar met het feit dat hij het wel gehad heeft met het feesteiland. En het is in Nederland ook goed toeven.”

In je nieuwe boek ‘Familieopstelling’ baant je alter ego Stijn zich nog steeds coke snuivend en echtbrekend door het leven. Hij heeft die innerlijke rust nog niet gevonden.

“Uiteindelijk ontdekt hij ook dat je onrust kunt inruilen voor rust. En dat dat niet suf is, of saai, maar heel – en nu klink ik ongetwijfeld heel zweverig – helend. Of misschien is verrijkend een beter woord. Vijftigers, ik zie dat bij mezelf maar ook bij vrienden, komen in een fase waarin we onze ouders verliezen en de kinderen het huis uit gaan. Mijn vader is zeven jaar geleden overleden, mijn moeder vorig jaar. Mijn oudste dochter Eva woont niet meer thuis, de jongste twee hebben een eigen leven waar ik steeds minder deel van uitmaak. Die grote veranderingen in mijn leven hebben ervoor gezorgd dat ik me ben gaan afvragen: waar kom ik vandaan? Wie waren mijn ouders en in hoeverre heeft mijn opvoeding doorgeëtterd in mijn karakter, gedachten en in patronen? Dat is natuurlijk een zoektocht naar mezelf geweest. Waarom ben ik de man geworden die ik ben? De een gaat naar een psycholoog, de ander naar een soul searching week als The Challenge, de volgende schrijft er een boek over. Ik heb het alle drie gedaan.”

Ben je er wijzer van geworden?

“Ik was heel erg op zoek naar het antwoord op de vraag: hoe kan het dat mijn ouders een fantastische relatie hadden en ik maar wat liep aan te modderen met vrouwen? Mijn ouders zijn zestig jaar lang, tot aan de dood van mijn vader, verliefd op elkaar geweest, steunden elkaar bij alles en hadden tot op het eind seks. Ik heb nogal wat relaties gehad, ben twee keer getrouwd geweest en heb vaak samengewoond. Zo’n mooie liefde die mijn ouders hadden, legde de lat behoorlijk hoog. Als ik voelde dat een relatie niet ging werken, probeerde ik die nog wel te redden, pakte echt niet meteen mijn spullen. Maar zodra ik voelde: wij gaan elkaar niet gelukkig maken als we zeventig zijn, hield het voor mij op. Ik ben een romantische realist en vond het jammer dat ik zo’n grote liefde als mijn ouders samen hadden, niet had. Ik praatte mezelf aan dat ik dat niet kon krijgen in één relatie. Maar nu ben ik ervan overtuigd dat ik dat wel kan.”

Lijk je op je ouders?

“Mijn vader kwam uit een groot gezin en had als middelste enorm de behoefte om gezien te worden. Hij zocht op zijn manier de spotlights op, hij was Prins Carnaval, Sinterklaas, bingo- en quizmaster. Die podiumdrang, dat gezien willen worden, heb ik van hem. Van mijn vader leerde ik dat als je dingen wilt veranderen, je zelf de regie moet nemen. Hij moest op jonge leeftijd werken en studeerde in de avonduren om hogerop te komen. Met zijn beperkte mogelijkheden heeft hij het ver geschopt. Hij volgde zijn hart en dat is eigenlijk wat ik ook doe.”

“Mijn moeder kwam uit een getroebleerd gezin, haar vader was een zware drinker. Zij had juist enorme behoefte aan harmonie. Dat heb ik ook, ik houd niet van conflicten. Ik kan wel keihard het conflict aangaan, maar gedij uiteindelijk het beste bij harmonie. Het is gek dat ze er nu niet meer zijn, het is alsof een deel van je leven van de kaart wordt geveegd. Mijn vader overleed plotseling, hij kreeg een hartaanval terwijl hij aan het puzzelen was, mijn moeder had de ziekte van Alzheimer, zij is eigenlijk langzaam vervaagd.”

‘Ik kan Stijn, als een klootzak die alleen oog voor zichzelf heeft, van bed naar bed laten hoppen’

Vond je het moeilijk om je moeder zo te zien?

“Nee, want ze was eigenlijk altijd tevreden, tot op het laatste moment. Sommige mensen met Alzheimer worden heel onrustig, of ze krijgen een heel ander karakter, maar mijn moeder was heel rustig. Ze heeft een aantal jaren in een verzorgingshuis gewoond waar ontzettend lieve mensen werkten. Dat was een fijne plek, waar we ook veel hebben gelachen. Dan kwam ik met mijn jongste dochter, Lola, op bezoek en wilde ze memory spelen. ‘Dat wordt een latertje’, zeiden we dan tegen elkaar. Ik heb er dus geen slecht gevoel aan overgehouden hoe haar laatste jaren waren.”

Je wilde eigenlijk een boek schrijven over jouw familiegeschiedenis, het werd een vervolg op ‘Komt een vrouw bij de dokter’.

“Ik was zo met mijn familie en met waar ik vandaan kom bezig, dat dat de meest logische volgende stap zou zijn; een autobiografische familiekroniek. Maar het lukte me niet om open en eerlijk te schrijven over bestaande personen. Dat lukt wel als ik in de huid van Stijn kruip, dan voel ik me vrij om te schrijven wat ik wil en durf ik dingen uit te vergroten. Ik kan Stijn, als een klootzak die alleen maar oog voor zichzelf heeft, van bed naar bed laten hoppen.”

Ben je dan niet bang dat mensen denken dat jij Stijn bent, dus dat jij die hoppende klootzak bent?

“Ik weet dat mensen altijd vergelijken, en I had my share, om het zo maar te zeggen, maar ik ben Stijn niet. Dat alter ego is niet alleen fijn om dingen aan te kaarten die normaal niet zo snel worden besproken, zoals vreemdgaan, maar ook omdat niemand zit te wachten op het leven van Kluun in boekvorm. Mijn leven is echt veel saaier dan dat van Stijn, op alle fronten.”

Lees ook
Actrice Thekla Reuten: ‘Na de heftigste scènes liep ik naar m’n caravan om m’n baby te voeden’

Maar jij bent wel de man die van vreemdgaan een businessmodel heeft gemaakt.

“Haha! Ja, zo kun je het ook zien. De helft van mijn vrienden heeft weleens buiten de pot gepist, mannen en vrouwen, maar ik was zo slim er een boek over te schrijven. Weet je wat het vaak is met thema’s – en ik zie vreemdgaan niet als hét thema van mijn boeken – als schrijver heb je dat eigenlijk niet eens zo door. Je schrijft gewoon het verhaal dat in je hoofd zit en pas later zie je een rode draad. Het is ook wat mensen oppakken, wat ze willen lezen. Ik schrijf wat andere mensen doen of zouden willen doen, maar waar ze niet over praten.”

Lees meer van dit interview in Flair 45, deze ligt vanaf 4 november in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen?
Bestellen kan hier.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Raymond Van De Klundert (@raykluun) op

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

En door…. #helpikhebmijnvrouwzwangergemaakt @storytel #writerslife #audioboek

Een bericht gedeeld door Raymond Van De Klundert (@raykluun) op

Tekst: Saskia Smith, beeld: Bart Honingh, Instagram

Shoppen is altijd een goed idee