Je bent hier: Home > Celebs > Kim-Lian: ‘Hoe onnozeler het is wat ik deel, hoe meer likes ik krijg’

Kim-Lian: ‘Hoe onnozeler het is wat ik deel, hoe meer likes ik krijg’

Celebs
Kim-Lian: ‘Hoe onnozeler het is wat ik deel, hoe meer likes ik krijg’

Kim-Lian van der Meij (35) is actrice en presentatrice. Ze woont samen met Daniel (36), met wie ze drie kinderen heeft: Ronja (8), William (6) en Benjamin (3). Elke week schrijft ze in Flair over haar drukke leven.

Lees ook: Kim-Lian: ‘Ik herinner me zijn naam niet meer, maar hij had een mooie, zware stem’

Iedereen is aan het vloggen geslagen. Mijn collega’s, een paar van mijn beste vrienden, onze schoonmaakster en zelfs mijn buurmeisje van elf. Mijn kinderen kijken regelmatig naar Dylan Haegens en andere populaire YouTubers/vloggers/social influencers. De halve wereld vlogt. Moet ik daar ook niet eens iets mee gaan doen? begon ik me af te vragen.

Bij dat hele vlog-gedoe heb ik hetzelfde gevoel als acht jaar geleden, toen iemand van mijn toenmalige management zei: ‘Kim, je moet echt gaan twitteren. Dat is dé manier om je leven te delen met je fans, volgers of wie er dan ook maar nieuwsgierig naar je is, en met ze in contact te komen.’ Waarom zou ik op elk willekeurig moment mijn hele leven willen delen? dacht ik toen. En wie interesseert het in hemelsnaam dat ik in de sportschool sta of een lekker broodje gezond naar binnen schuif?

Toch heb ik na wat aandringen zo’n account geopend en begon ik voorzichtig wat werkgerelateerde dingen te delen. Langzaamaan begon ik het leuk te vinden, en steeds leuker, en inmiddels geef ik maar eerlijk toe dat ik er bijna verslaafd aan ben. Daar is Instagram (@kimlianvdmeij) bij gekomen en op Facebook drop ik ook nog weleens iets.

Waar ik eerst nog zorgvuldig nadacht over wat ik met mijn paar honderd volgers wilde delen, ben ik inmiddels – met meer dan zestigduizend volgers op al die socialmediakanalen – al veel makkelijker en losser. Vaak deel ik onzin, eigenlijk. Grappige of luchtige backstagedingetjes die op de werkvloer plaatsvinden of gewoon iets van thuis met de kids. Hoe onnozeler het is, hoe grappiger mensen het vinden en hoe meer likes ik krijg.

‘Hoe onnozeler het is wat ik deel, hoe meer likes ik krijg’

Maar goed, even terug naar dat vloggen. Ik loop er al een tijdje mee rond en zoals dat vaker in mijn leven gaat als ik ergens veel aan denk: dan wordt het ineens werkelijkheid. Ik werd door Prénatal gevraagd of ik het leuk zou vinden om een aantal vlogs te maken over hoe ik mijn werk combineer met een druk gezinsleven. De aanleiding is mijn tour langs een aantal Prénatal-megastores om voor kinderen te lezen en zingen uit Het Grote Dierendorpje Boek. Een paar leuke video’s op hun onlinekanalen zou allicht een goede promotie kunnen zijn. ‘Ja leuk!’ riep ik spontaan.

En even later filmde ik de hele dag door met mijn iPhone vastgeklikt in een uitvouwbaar statiefje-slash-selfie-stick-achtig ding. Dat het materiaal ook nog ‘even’ gemonteerd moest worden, daar had ik niet over nagedacht. Maar hé, hoe moeilijk kan het zijn? Nee, ik had nog nooit eerder gemonteerd, maar als mijn buurmeisje van elf het kan… Al snel had ik dertig losse filmpjes van elk één minuut, waar ik een leuk geheel van moest maken van zo’n vier minuten. Met een kop en een staart. Een verhaaltje met een logische opbouw, mooie knipjes, snijshotjes, muziekje eronder en wat grafische effecten.

Klinkt eenvoudig toch? Nou, mooi niet. Ten eerste liep iMovie volledig vast na het inladen van mijn filmpjes. Daarna was ik tot diep in de nacht bezig met een instructieboekje Monteren voor dummies op schoot en plakte ik vloekend en tierend de eerste dertig seconden aan elkaar. Computers en ik = geen match! De volgende dag belde ik een beetje bezwaard een van mijn technische collega’s en smeekte ik hem om mij te helpen. Stap voor stap sleepte hij me er aan de andere kant van de lijn doorheen. En waarachtig, na enige tijd was mijn eerste vlog een feit!

Trots liet ik ’ m aan mijn kinderen zien. ‘Kijk jongens, mama vlogt ook. Wat vinden jullie ervan?’ vroeg ik hoopvol. ‘Wel leuk hoor, maar Dylan Haegens is echt veel grappiger.’ Zucht. Ja, I know… Dylan is grappiger, maar ik VLOG en daar gaat het nu even om. Ik vind het nogal bewerkelijk, dat vloggen, en denk dat ik het voorlopig maar even bij die paar filmpjes voor Prénatal houd. Maar wie weet denk ik daar over acht jaar ook héél anders over.

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Shoppen is altijd een goed idee