Je bent hier: Home > Celebs > Kim-Lian: ‘Er bekroop me nu een gevoel van benauwdheid’

Kim-Lian: ‘Er bekroop me nu een gevoel van benauwdheid’

Celebs
Kim-Lian: ‘Er bekroop me nu een gevoel van benauwdheid’

Kim-Lian van der Meij (37) is actrice en presentatrice. Ze woont samen met Daniel (38), met wie ze drie kinderen heeft: Ronja (9), William (7) en Benjamin (4). Elke week schrijft ze in Flair over haar drukke leven.

Lees ook: Kim-Lian: ‘Ik denk soms: het is misschien beter voor haar als ze gaat’

Een eigen huis, een plek onder de zon, en altijd iemand in de buurt die van me houden kon. Jahaa, het is heerlijk, zo’n eigen huis waarin je je echt thuisvoelt. En aan liefde en aandacht geen gebrek bij ons in huis. Het is er de zoete inval: familie en vrienden komen spontaan binnenlopen en sommigen hebben zelfs de huissleutel. Zijn het geen vrienden of familie, dan zijn het artiesten die beneden in de studio bij Daniel muziek maken. Hoewel er een aparte ingang voor de studio is, komt iedereen tóch door de voordeur om dwars door de woonkamer naar beneden te lopen. De au-pair die we een tijdje in huis hadden, kreeg de zolderetage tot haar beschikking. En onze garage werd omgebouwd tot gastenverblijfje, zodat mijn Zweedse schoonouders een logeerplek hadden als ze langskwamen (en dat doen ze best vaak). We wonen in een groot huis, maar alle ruimtes zijn bezet.

Dat bracht mij tot de volgende conclusie: ik heb geen eigen plek in mijn huis. Een plek alléén voor mij. Een werkkamertje, een zenplek, een ik-trek-me-even-terug-kamertje met een deur die op slot kan. Vooral dat laatste is belangrijk, want als ik thuis ben lijkt het alsof ik honing aan mijn kont heb – frappant genoeg heeft papa dat niet. De behoefte aan een eigen plekje had ik nooit zo sterk, maar nu bekroop me een gevoel van benauwdheid. Thuis werken is bijna onmogelijk. Probeer je administratie maar eens te doen als er drie kinderen in huis zijn. Ronja: ‘Mam, hoelang heb je de computer nog nodig, ik ben met mijn werkstuk over de Maori bezig.’ William: ‘En ik wil graag harde muziek luisteren.’

Uiteindelijk ben ik in de badkamer gaan zitten, op de wc. Dat bleek ook geen ideale plek voor een serieus telefoontje

Een belangrijk zakelijk telefoontje krijgen of een telefonisch radio-interview doen, bleek ook lastig in een huis vol mensen. Als ik me even terugtrok in mijn slaapkamer, hoorde ik de wasmachine centrifugeren. Liep ik het souterrain in, dan kwam daar 120 bpm uit de speakers van Daniel, die bezig was met z’n nieuwe wereldhit. En buiten in de tuin mijn momentje pakken? Meteen springen er drie honden om me heen, omdat ze met me willen spelen. Uiteindelijk ben ik in de badkamer gaan zitten, op de wc. Dat bleek ook geen ideale plek voor een serieus telefoontje: het galmde en ik had er nauwelijks bereik. Kortom, er móest iets veranderen.

Sinds kort zijn we de tijd van de au-pair voorbij, dus de zolder kwam vrij. Maar niet voor lang, want die werd door de jongens ingenomen als legokamer met treinbaan, en nu breek je er je nek over legosteentjes. Het logeerbed uit de garage heb ik nu te midden van al het speelgoed op zolder gezet. Mijn schoonouders mogen lekker in de chaos slapen. Het is tenslotte ook míjn huis. Binnen twee uur had ik de garage leeg en volgebouwd met míjn spullen.

Mijn keramiek, administratie, dozen Dierendorpje-boeken die ik verkoop, een bureautje en plantjes. Dit is voortaan mijn werkplekje. De plek waar ik rustig kan 
bellen, waar ik een boekje kan lezen, een montage-aflevering van mijn programma’s kan bekijken en mijn columns voor Flair kan schrijven. Misschien niet het meest chique kantoortje dat je ooit zag, maar het is he-le-maal alleen van en vóór mij. Heerlijk. Ik trek de garagedeur dicht en er heerst totale rust. Ik heb nog nooit zo 
lekker in één ruk door kunnen schrijven.

Deze column van Kim-Lian komt uit Flair 18. Deze editie ligt nu in de winkels.

Shoppen is altijd een goed idee