Je bent hier: Home > Celebs > Katja Schuurman: ‘Natuurlijk hebben gepassioneerde 
mensen zoals Freek en ik ook wel eens ruzie’

Katja Schuurman: ‘Natuurlijk hebben gepassioneerde 
mensen zoals Freek en ik ook wel eens ruzie’

Celebs
Katja Schuurman: ‘Natuurlijk hebben gepassioneerde 
mensen zoals Freek en ik ook wel eens ruzie’

Katja Schuurman (43) gaat overal vol in. Of ze nu reist, werkt, knuffelt met haar dochter Sammie, vrijt met haar vriend Freek of met hem bekvecht.

Lees ook: Maan: ‘Als ik op straat loop, dan voel ik me ook gewoon Maan’

Reizen

‘Mijn reislust komt voort uit een grote nieuwsgierigheid. Ik ben blij dat ik geboren ben in een mooi land waar je veel kansen krijgt en waar de mensen open zijn, maar er is zo veel meer te ontdekken! Ik ben rusteloos aangelegd. Op bepaalde plekken is er energie, zoals in Zuid-Amerika, waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Het voelt alsof ik daar een-op-een aansluit, dat mijn energie daar helemaal past. Mensen hier zeggen nog weleens: ‘Jemig, die is druk.’ Mensen denken vaak dat hoe zij leven de waarheid is. Als iemand op een andere manier in het leven staat, is dat gek. Terwijl het leuker is om er nieuwsgierig naar te zijn dan er meteen weerstand bij te voelen. Of er zelfs oorlog om te gaan voeren. Met het gevaar dat dit klef klinkt: als je elkaar leert kennen, zie je dat we allemaal in essentie hetzelfde zijn. We hebben dingen verschillend aangeleerd, maar juist door te kijken hoe een ander iets doet, leer je zelf ook. Dat kan allemaal door te reizen en andere culturen op te snuiven. Op reis staan je zintuigen veel meer open: je kijkt beter, ruikt meer, proeft meer… Alles komt veel meer binnen.

Ik ben natuurlijk bevoorrecht omdat ik zo veel kan reizen, ook voor mijn werk. Om sommige van die bijzondere, verre reizen te maken, moet je wel geld hebben. Voor andere reizen heb je weer helemaal niet zo veel nodig. In mijn nieuwe boek Katja Was Hier heb ik geprobeerd om daar de diversiteit in te zoeken. Met het boek wil ik mensen inspireren om de wijde wereld in te trekken. Maar ik weet zeker dat als ze het thuis of op het strand lezen, ze in hun hoofd ook lekker op reis zijn en met me mee de wereld overgaan. Het boek is een combinatie van mijn persoonlijke verhalen, lifestyle, mooie plekken die ik wil delen en concrete tips – ook van vrienden die zo’n plek beter kennen omdat ze er bijvoorbeeld wonen. Ik heb zelf op mijn reizen veel moois gezien én veel lelijks. Ook goed, want daardoor heb ik een wat realistischer beeld van de wereld. Naast de mooie plekken geniet ik trouwens minstens zo veel van de bijzondere ontmoetingen.’

Passie

‘Ik ben een gepassioneerd mens. Iemand vroeg me onlangs wat mijn slechtste eigenschap is. ‘Mijn mateloosheid,’ antwoordde ik, maar die is tegelijkertijd ook lekker, want ik ga overal vol in. Dat is geen keuze, ik kan niet anders. Het betekent dat ik ultiem vrolijk en gelukkig kan zijn, maar aan de andere kant verdriet ook nogal heftig en intens voel. Ik heb veel passies: mijn kind, mijn vriend Freek, maar ook de liefde zelf, mijn familie en vrienden. En, hoewel ik niet zo materialistisch ben ingesteld, mijn huis op het platteland.

Ik hou van de mooie dingen van het leven, en daar zijn er veel van: lekker eten, poëzie, van alles. Mijn stichting Return to Sender is ook een passie. Mijn eigen leven is zo rijk, daar wilde ik iets mee doen. Mensen noemen dat soms iets ‘teruggeven’ maar zo ervaar ik het niet. Dat voelt niet goed, want dan klinkt het als een investering. Het is geen ruilhandel, ik wil mijn geluk delen. Ik hou zo van het leven, maar veel mensen zijn alleen aan het óverleven. Dat is een groot verschil. Ik wil me ervoor inzetten om zo veel mogelijk mensen uit die staat van overleven te halen zodat ze hun leven zelf kunnen vormgeven. Ik vind het belangrijk om ook andere mensen te inspireren om iets te doen voor een ander, al is het in
het klein.’

Liefde

‘Freek en ik zijn nu drie jaar samen. Hij is om zo veel redenen de man voor mij; ik doe hem en onze liefde eigenlijk tekort door er woorden aan te geven. Maar het is zo’n bijzonder iemand, hij is heel waarachtig en… écht. Ik haat het woord ‘authentiek’, dat wordt al te veel gebruikt, maar Freek is gewoon puur. Hij laat echt bij zich naar binnen kijken, er zit niks tussen als je hem aankijkt. We hebben dezelfde energie: we zijn positief en genieten van het leven, maar tegelijk werken we hard.

Van ons leeftijdsverschil van veertien jaar merk ik nauwelijks iets. Ik denk weleens: straks ben ik zestig en dan is hij 46. Heel af en toe zegt zo’n onzekerheidje vanbinnen: ‘Tegen die tijd kan hij nog steeds een leuke meid van 28 krijgen…’ Aan de andere kant: we worden allemaal ouder en blijven er steeds langer goed uitzien. En onze liefde is groter dan dat. Het is meer een angst voor de toekomst, en dat past eigenlijk niet bij me. Ik vind het namelijk zonde van je energie en van dit moment om bang te zijn voor iets dat er nog niet is. Of het komt nooit en dan was ik voor niets bang, óf het komt wel en dan zien we dan wel weer. Het gaat tussen ons heel goed en ik heb er alle vertrouwen in dat dat zo blijft. We zeggen dat ook vaak tegen elkaar: ‘Ik kan me niet voorstellen dat we ooit niet meer samen willen zijn!’ Freek en ik passen gewoon op alle vlakken goed bij elkaar, hij is bijvoorbeeld ook superleuk met mijn dochter Sammie. Als hij zelf ook nog een kind zou willen? Dan gaan we kijken of dat kan, maar we zijn er nog niet mee bezig.’

Ruzie

‘Natuurlijk hebben gepassioneerde 
mensen zoals Freek en ik ook wel eens ruzie, ja. Niet dat er specifiek servies door de kamer vliegt, maar we botsen zeker. Ik vind het irritant dat hij denkt dat hij alles beter weet. Mannen kunnen dat hè, iets zeggen op een manier van ‘dat is zo’. Punt. En als ze er serieus bij kijken is het waar, of zo. Nee! Ik word daar opstandig van. Onze ruzies zijn niet zen, het wordt regelmatig schreeuwen. Maar we zijn er ook weer snel klaar mee. In het begin dacht Freek dat het slim was om meteen te gaan lachen, maar dat werkt niet: dan werd ik nog woedender. We moeten eerst even los van elkaar zijn, 
maar dan zijn we het snel kwijt en komen we soms binnen een paar minuten alweer samen: ‘Sorry, dat was stom van me.’ Waar ik dan graag aan toevoeg: ‘Maar dit-en-dit vond ik ook heel stom van jou.’ Dan lachen we erom. Je moet even je ego wegzetten, maar dat kunnen we gelukkig.

Het hele interview met Katja Schuurman lees je in de nieuwste Flair. Flair 22 ligt nu in de winkel! 

Interview: Tanja Spaander
Fotografie: Eric van den Elsen.

Shoppen is altijd een goed idee