Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Celebs > Janny van der Heijden (67): ‘Ik ga nog wel even door, ik vind het allemaal veel te leuk’

Janny van der Heijden (67): ‘Ik ga nog wel even door, ik vind het allemaal veel te leuk’

Janny van der Heijden (67): ‘Ik ga nog wel even door, ik vind het allemaal veel te leuk’

Janny van der Heijden (67) liep al járen mee in de culinaire mediawereld voordat ze ‘Heel-Holland-bakt-Janny’ werd. Door dat succes voelt ze de plicht om iets terug te doen. “Er wordt weleens gedacht dat ik alleen maar met mijn pink omhoog taartjes eet en verder geen mening heb. Maar ik doe natuurlijk meer en wil dat ook laten zien.”

Haar teckel Nhaan is niet mee vandaag, die zit even bij de oppas. Janny van der Heijden haalt daarom het hondenkussentje van de bijrijdersstoel, legt het op de achterbank en start tegelijkertijd haar auto. Ze kwam gisteravond terug van vakantie en moest vandaag alweer vol aan de bak, maar natuurlijk heeft ze best even tijd om mij een lift naar het station te geven.

“Kijk,” wijst ze halverwege die rit. “Daar ergens achter die bomen nemen we tegenwoordig Heel Holland bakt op. We moesten uitwijken naar een geheime plek omdat op de oude locatie mensen met camera’s in de bosjes lagen om te zien wie aan het eind van elke aflevering nog wel en wie niet meer op de groepsfoto stond.” Die oude locatie was Parc Broekhuizen, waar eerder vandaag de fotoshoot en ons lunchgesprek plaatsvond. Op die plek begon in 2013 Janny’s Bekende Nederlanderschap als het classy, charmante en soms best wat strenge jurylid van het bakprogramma.

De enorme bekendheid die dat veroorzaakte, is ook vandaag te merken. Als ze het restaurant van Parc Broekhuizen in loopt, wordt ze direct hartelijk begroet door het bedienend personeel en zwaaien de koks vanuit de open keuken naar haar. Binnen een halve seconde komt een kelner ons de menukaart brengen. We zullen de vriendelijke man vaker zien, want anderhalf uur lang blijft geen waterglas leeg en geen bordje of bestek langer dan nodig op tafel.

Janny zit er intussen ontspannen bij, terwijl ze de menukaart bekijkt. “Hè lekker, ze hebben tarte flambée met chorizo en ansjovis. Of zal ik toch de steak tartaar nemen? Met friet en mayonaise?”

Wordt restaurantpersoneel zenuwachtig als jij ergens binnenkomt om te eten, denk je?

Vrolijke lach: “Dat weet ik wel zeker.”

Je bent zo bekend, ik kreeg zelfs hand-tekeningverzoeken van mensen uit mijn persoonlijke omgeving vanwege dit interview.

“Ja, terwijl ik als culinair publicist en hoofdredacteur van tijdschrift Tip culinair altijd heb gezegd: ik ga niet in beeld. Ik werd daar wel voor gevraagd, maar zag mezelf niet met pakjes en zakjes kokend op televisie, ik ging mijn nagellak daar toch niet voor afhalen? Dat werd maar raar gevonden, tot me werd gevraagd hoe ik het dan wel voor me zag. Zo ben ik ooit als redacteur bij het tv-programma Koken met sterren van wijlen Cas Spijkers begonnen, daar leerde ik hoe je op televisie een boodschap overbrengt.

Intussen schreef ik ook kookboeken en columns, ik was dus al bekend in culinaire kringen. Heel Holland bakt werd uiteindelijk het grote podium dat alles voor me heeft veranderd. Want als je op televisie komt, krijg je ineens een grotere geloofwaardigheid. Toch ben ik niet anders naar dingen gaan kijken sinds ik bekend ben, mensen kijken anders naar mij. Ik ben bijvoorbeeld best reactionair in mijn mening, daar wordt weleens verbaasd op gereageerd.”

Kun je dat uitleggen?

“Er wordt weleens gedacht dat ik alleen maar met mijn pink omhoog taartjes eet en verder geen mening heb. Maar ik doe natuurlijk meer en wil dat ook laten zien. Ook omdat ik vind dat ik door mijn succes de plicht heb om iets terug te doen. Want ergens zit er een soort schooljuffrouw in mij die mensen graag uitlegt hoe mooi en belangrijk goed en duurzaam eten is. Omdat ik dat belangrijk vind, maar ook gewoon leuk.”

Wat vind jij van influencende foodies op bijvoorbeeld Instagram?

“Ik heb me altijd enorm verzet tegen het geklep over ‘superfoods’. Iedereen praat elkaar maar na over gojibessen uit Tibet, terwijl er in heel Tibet geen gojibes te vinden is. Er wordt ingezoomd op één onderdeel van een ingrediënt, terwijl daarin altijd samenhang is. We moeten ons tegelijkertijd ook realiseren dat de wetgeving in bijvoorbeeld China omtrent pesticiden heel wat ruimer ligt dan wij gewend zijn en dan stoppen we die gedroogde bessen zo in onze mond?

Het ergste vind ik dat hypes zoals rond quinoa ervoor zorgen dat mensen aan de andere kant van de wereld het niet meer kunnen eten. Dat heeft niets te maken met goed eten of duurzaam eten: dat kán niet.”

En wat denk je van de vegan trend?

“Daar heb ik niets op tegen, maar ik denk wel dat mensen alleseters zijn. Dat wil niet zeggen dat we geen probleem hebben met onze vleesindustrie, want dat hebben we. Maar zonder vee hebben we ook geen kaas, boter en room meer. Ik vind dat de dieren die we eten een goed leven moeten hebben gehad. Dat principe zie je ook in de jacht: de beesten die daarin worden neergeschoten hebben in de vrije natuur geleefd en worden, als het goed is, in de vlucht naar beneden gehaald. Een jager pakt écht niet alles, die weet precies hoeveel en wanneer hij dieren mag schieten.”

Lees ook:
Model en presentatrice Loiza Lamers (26): ‘Ik had maar één droom: vrouw worden. De rest was bijzaak’

Waarom ligt de jacht bij sommigen dan toch zo gevoelig?

“Als mensen tegen de jacht zijn, vraag ik ze altijd: waar haal jij je kip? Uit de aan-bieding? Weet je hoelang die in de koeling lag? Hoe die kip is geslacht? Van mij mag iedereen eten wat ie wil, maar informeer jezelf goed en eet niet op basis van niet-weten. Daarbij maakt het niet zo veel uit wat je eet, als je het maar zelf maakt. Kijk, zie je deze friet? Die is zelfgemaakt, daar geniet ik enorm van. Als je alles zelf maakt, eet je niet elke dag friet, want dat is gewoon te veel werk. Zo krijg je vanzelf een goede balans tussen gezond en lekker.”

Als “blij, opgewekt kind” in Kennemerland leerde ze van haar vader hoe ze wild moest plukken, op haar twaalfde maakte ze al zelfgemaakte cannelloni. “Pakjes Honig kwamen er niet in, we maakten alles vers. Mijn moeder en tante konden geweldig koken, ik hielp al jong mee. We hadden vaak eters over de vloer, met de feestdagen zaten er altijd mensen die alleen waren bij ons aan tafel. Delen was heel belangrijk bij ons thuis. Dat heb ik mijn zoons ook altijd op het hart gedrukt.”

Je voedde je zoons alleen op.

“Roderick was negentien en Diederick tien toen mijn ex-man en ik gingen scheiden. In het weekend gingen ze wel naar hun vader, maar de opvoeding kwam vooral op mij neer. Al heb ik mijn zoons altijd bewust voor-gehouden dat ze een vader hadden, ik heb ze nooit bij hem weggehouden.”

Lees het hele interview met Janny van der Heijden in Flair 46-2021, deze ligt van 17 t/m 23 november in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

tekst Liesbeth Smit | fotografie Bart Honingh