Je bent hier: Home > Celebs > Patty Brard (64) over haar uiterlijk: ‘Ik zie er niet zo uit omdat ik opgespoten ben’

Patty Brard (64) over haar uiterlijk: ‘Ik zie er niet zo uit omdat ik opgespoten ben’

Celebs
Patty Brard (64) over haar uiterlijk: ‘Ik zie er niet zo uit omdat ik opgespoten ben’

Patty Brard (64) tekende na twee jaar tv-stilte en het overwinnen van wat persoonlijke struggles weer een contract voor vier jaar bij Talpa. Hoe ze het volhoudt? ‘Ik ben niet meer zo boos als vroeger. Ik kan dingen veel beter loslaten.’

Nog nooit van gehoord, een maaghernia

“Zo”, zegt ze als de lunch op tafel staat, “de helft mag jij hebben.” Ze schuift een halve Libanese wrap met gegrilde groenten naar het midden van de tafel en knikt naar de andere helft voor haar neus. “Meer krijg ik echt niet op, het zijn muizenhapjes tegenwoordig.” Met dat tegenwoordig bedoelt ze de afgelopen twee jaar, sinds ze begin 2018 een gastric bypass onderging. “Ik wist helemaal niet wat dat was, want ik zat bij de dokter in Marbella voor een maagballon. Maar omdat ik een maaghernia blijk te hebben gehad, en daar had ik óók nog nooit van gehoord, zou die ballon omhoog kunnen schieten, met alle gevolgen van dien. Dus kreeg ik die bypass. Ze maken dan je maag kleiner en leiden een stuk van je darm om. De hongerprikkel die jij hebt, heb ik niet meer.”

Is de boel bij jou vanbinnen helemaal op orde?

“Ja, dat durf ik wel te zeggen. Mensen vragen me vaak: ‘Hoe kun je er op deze leeftijd nu zo uitzien?’ Dat is niet omdat ik opgespoten ben, maar omdat ik daar al mijn hele leven mee bezig ben. Bloedzuiveren, klisma’s, preparaten, vitamines injecteren; noem het en ik heb het gedaan. Dat van binnenuit schoonmaken heb ik echt niet vorige week bedacht. Dat gaat ook niet, daar moet je jong mee beginnen, zodat je later er de vruchten van plukt.”

Je bent altijd bewust bezig geweest met je gezondheid, hoe komt het dat je pas twee jaar geleden op je eten bent gaan letten?

“Dat is enerzijds hoe een verslaving werkt. Ik was verslaafd aan eten en dan denk je dus heel lang dat het allemaal wel meevalt. En anderzijds at ik niet eens zo heel ongezond, ik at gewoon veel. Te veel.”

Wat is dan het moment dat je denkt: nu ben ik er echt helemaal klaar mee?

“Het is eigenlijk ontstaan omdat ik niet lekker in mijn vel zat. Vroeger had ik een heel onregelmatig eetpatroon. Ik was de hele dag bezig en vergat dan te eten. En ’s avonds mocht ik dan heel veel van mezelf eten, omdat ik zo hard had gewerkt. En twee keer opscheppen omdat ik verder nog niks had gegeten. Snap je? Ik beloonde mezelf met eten. Dat is waar ik dik van ben geworden. Toen ik bijna honderd kilo woog, had ik gewoon nergens meer zin in, ook niet meer in werken. Maar eigenlijk had ik geen zin meer in mezelf. Ik ben naar Ibiza gegaan omdat ik me realiseerde dat ik een reset nodig had. Maar met op een berg zitten en naar zee staren ben je er natuurlijk niet. Op 4 januari, toen ik het zoveelste oud-en-nieuwfeest had gehad, werd ik wakker met een kater en dacht ik: dit wil ik gewoon nooit meer. Ik had er zo geen zin meer in. Die dag ben ik gestopt met drinken. En een paar dagen later zat ik bij de arts in Marbella. Dat was 35 kilo geleden.”

Vorig jaar tekende je weer een vierjarig contract bij Talpa, nadat je in 2017 werd ontslagen, omdat je ‘niet fris en fruitig genoeg’ meer zou zijn. Denk je dan niet: dikke vinger?

“Ik ben gelukkig niet zo rancuneus. Sterker nog, die vrouw die dat had gezegd, heb ik bedankt. Ze had gewoon gelijk. Bovendien heeft het geen zin om te blijven hangen in dingen, daar is het leven toch veel te kort voor? Wrok en boosheid brengt je nergens, het maakt je alleen maar lelijk.”

Lees ook
Nóg slankere Patty Brard overladen met complimenten: ‘Niet normaal!’

Je bent nu 64 en met dat contract op zak werk je tot je 67ste. Denk je weleens: en dan?

“Eigenlijk is het gek dat ik, omdat ik op televisie ben, niet zou kunnen werken tot mijn tachtigste. Het is wat ik het allerliefste doe en wat ik het allerleukste vind, ik ben nog helemaal niet klaar om thuis te zitten. Die leeftijdsdiscriminatie vind ik echt wel een dingetje, hoor. Voor het programma met Gordon hebben we in Japan een vrouw geïnterviewd die zich op haar 64ste helemaal had los gewurmd van alle zogenaamde do’s-and-don’ts van een oudere vrouw. Ze zette haar man én haar familie de deur uit en begon voor zichzelf met een cheerleaderclub voor vrouwen van haar leeftijd. Dat was heel wat, vooral in Japan met zo’n strikte cultuur. Daar heb je echt moed voor nodig om dat te doen. Ze is nu 87 en loopt nog steeds in een gouden minirok met steunkousen eronder. Hup, gaan! Daar kan ik heel blij van worden.”

De boodschap is eigenlijk: in beweging blijven, want dat houdt je jong.

“Precies. Mijn vader moest stoppen met werken op zijn 65ste en vanaf dat moment is het eigenlijk downhill gegaan, ook wat betreft zijn gezondheid. Ik vind Dancing on ice met al die kinderen, ja, zo noem ik ze: mijn kinderen, heerlijk om te doen. Ook omdat het live is, dat zorgt voor een fijne adrenalinerush. En daarna ga ik dan weer naar mijn berg op Ibiza: ook heerlijk. Die balans is heel fijn en dat heb ik ook wel nodig. Ook daar ben ik de afgelopen twee jaar mee bezig geweest. Dat is soms flink puzzelen, helemaal tussen Antoine en mij. Ik werk veel in Nederland, hij werkt op Ibiza. Ik mis de huiselijkheid en warmte van Antoine enorm. We hebben nu eigenlijk een heel georganiseerd huwelijk. En dan moet je erg oppassen, want voor je het weet schiet je allebei een andere kant op.”

Ben je geestelijk ook in balans?

“In ben redelijk op weg met wat ik voel en wat ik uitstraal en wat ik mee wil geven. Je bent nooit uitgeleerd en ik kan nog steeds niet tegen onrecht, maar ben niet meer zo boos als vroeger. Ik kan dingen echt veel beter loslaten. Dat is ook wel iets wat ik van Antoine heb geleerd. Als ik op Ibiza aankom, en dit zullen mensen nu ook wel weer too much information vinden, is naar het toilet gaan het eerste wat ik moet doen. Letterlijk loslaten, alles eruit. Dat gaat automatisch, ik stap over van het ene leven in het andere, van in de schijnwerpers naar uit de schijnwerpers en dat kan alleen door los te laten.”

Lees het hele interview in Flair 02-2020. Deze editie ligt vanaf 15 t/m 21 januari in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier

Tekst: Saskia Smith | Fotografie: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee