Je bent hier: Home > Celebs > Isa Hoes over een nieuwe liefde: ‘Jonge mannen hebben vaak nog zo’n lekkere levendige energie’

Isa Hoes over een nieuwe liefde: ‘Jonge mannen hebben vaak nog zo’n lekkere levendige energie’

Celebs
Isa Hoes over een nieuwe liefde: ‘Jonge mannen hebben vaak nog zo’n lekkere levendige energie’

Een nieuwe liefde zou leuk zijn – ze kan zich er zelfs al op verheugen – maar die ontmoet Isa Hoes (53) dan wel graag ‘ouderwets’ in het echt. Tot die tijd richt ze zich op haar familie en vrienden. En werk: haar kinderboek ‘Engel’, dat ze met dochter Vlinder schreef, is verfilmd. ‘Er zit iets kinderlijks in mij, iets puurs. Ik sta nog steeds met de naïviteit van een kind in het leven.’

De film ‘Engel’ gaat over een meisje dat een zilveren klokje vindt waarmee ze alles kan wensen. Wat zou jij wensen?

“Mijn grootste wens is een huis voor mij en mijn dochter Vlinder (15). We huren nu en ik zou graag weer iets kopen in Amsterdam. Voor Merlijn (21), die niet meer thuis woont, wens ik dat zijn boek Nu ik je zie, dat in september verschijnt, een succes wordt. Bijna tien jaar na de zelfdoding van Antonie is hij op zoek gegaan naar wie zijn vader was en wat hem dreef. Hij is gaan praten met zijn beste vrienden, met dierbare collega’s, met familie. Zo probeert hij antwoorden te krijgen op allerlei vragen over zijn vader. En met succes bedoel ik niet alleen dat het goed verkoopt, maar vooral dat hij er andere mensen mee kan helpen. Ik denk namelijk dat hij dat fijn vindt, omdat ik dat zelf zo ervaren heb. De ellende die wij hebben meegemaakt, heb ik zelf kunnen omzetten in mijn boek Toen ik je zag. Ik gun hem ook heel erg dat hij dat verdriet kan omzetten in iets moois. Hij is ook een proefaflevering aan het maken voor televisie over de zoektocht naar zijn vader, dus hij is er wel echt mee bezig om iets met deze thematiek te doen. Maar waar ik natuurlijk het meest op hoop, is dat de mensen om me heen gezond en gelukkig zijn. O, en ikzelf natuurlijk ook. Voor mezelf wens ik ook nog een nieuwe liefde.”

Want hoe is het in de liefde?

“Daar kan ik je niks over vertellen, want ik heb niks, haha. Ik heb gewoon heel erg voor mijn kinderen gekozen. Maar nu de oudste de deur uit is en Vlinder ook steeds meer haar vleugels uitslaat, voel ik wel dat er steeds meer ruimte voor mij komt. Dus dan zou het natuurlijk ook zomaar kunnen gebeuren.”

Ben je er ook bewust naar op zoek, bijvoorbeeld via Tinder?

“Op dringend advies van mijn vriendinnen had ik me voor een dating-app aangemeld. Daarna kreeg ik allemaal reacties binnen, maar ik heb nergens op gereageerd. Op een gegeven moment zei een vriendin: ‘Nu is het wel het moment dat je een kop koffie gaat drinken met iemand.’ Maar alles in mij riep: nee! Dus blijkbaar is het niet mijn weg. Het is misschien ouderwets, maar ik vind het leuker om iemand in het wild tegen te komen. Ik geloof er heel erg in dat als het echt de bedoeling is, ik wel iemand tegenkom. Ik kan me zelfs verheugen op het moment dat het weer gaat gebeuren. Daar kan ik me nu al om verkneukelen. O, dat is leuk, denk ik dan, ik ga gewoon weer een man tegenkomen. Ik ben zo benieuwd hoe die eruitziet en hoe hij is. Ondertussen heb ik het heel gezellig met vrienden en familie, dus soms denk ik ook wel: hoe moet dat als ik weer een man zou hebben? Nou ja, zo staat het er op liefdesgebied eigenlijk een beetje voor.”

Heb je sinds het overlijden van Antonie af en toe wel een vriendje gehad?

“Nou, heel weinig hoor, heel weinig. Dat mag geen naam hebben. Ik heb een paar keer iets heel kortstondigs gehad. Een keer met een jonger iemand, die is nu een heel goede vriend geworden. Jonge mannen hebben vaak nog zo’n lekkere levendige energie en ik zie heel veel mannen van mijn leeftijd die ik heel uitgeblust vind. Wat saai lijkt me dat, denk ik dan, maar dat is natuurlijk onzin. Er zijn natuurlijk genoeg mannen, ook van mijn leeftijd, hartstikke leuk en jong van geest. Ik heb gewoon heel lang een relatie gehad en blijkbaar vind ik het ingewikkeld weer iets met iemand aan te gaan. Ik dacht dat ik iemand was die heel erg snel weer een relatie zou willen, maar nee. Ik blijk ook wel een vrije vogel die aan zijn vrijheid hecht.”

De hoofdpersoon in de film, Engel, is een onzeker meisje dat het liefst thuis is. Is zij op je dochter Vlinder gebaseerd?

“Ja, ze is net als Engel wat stiller, wat rustiger. De film is wel een beetje anders dan het boek, maar het gaat nog steeds over een verlegen meisje dat wensen uit kan laten komen voor mensen die, net als zij, een goed hart hebben. Dus als iemand anders het zilveren klokje afpakt en ermee probeert te wensen, lukt het niet, want diegene heeft geen goed hart. Uiteindelijk blijkt gaandeweg het verhaal dat iedereen in de kern goed is, dat is de preacher in me. Ik wil de wereld altijd liever positief dan negatief zien. Mijn vader zei altijd: ‘De mens is in wezen en van nature slecht.’ Daar heb ik niks mee. Dat kon ik als kind al niet begrijpen en nu nog steeds niet. Dat is niet de gedachte die ik wil hebben. Ik was wel echt een papa’s kindje. Ik was een nakomertje, ik was niet gepland, maar voor hem was ik een soort lichtpuntje. Hij was heel blij met mij, ik denk dat hij zich in mij herkende, in het creatieve. Maar niet in onze levensovertuigingen. Hij vond de mens gewoon een beest. Volgens hem hebben we geléérd wat beleefd zijn is en om aardig en lief te zijn, maar als we niks hebben, worden we dierlijk en geldt het recht van de sterkste. Waar dat bij hem vandaan kwam, weet ik niet. Ik schrijf de laatste tijd veel over mijn ouders, die allebei zijn overleden – misschien wordt het een boek –  en dan merk ik dat ik nog zo veel vragen heb.”

Hoe ben jij zelf op het idee gekomen dat mensen wel deugen?

“Dat is mijn zijn. Ik ben daar ook nooit in veranderd, behalve dat ik door schade en schande wijzer ben geworden. Er zit iets heel kinderlijks in mij, iets naïefs, iets heel puurs, en dat gaat niet weg. Dat merkte ik ook na Antonie’s dood. Dat is wie ik ben. En dat zit ook in Engel, dat is ook een puur meisje. Zo kijk ik graag naar de wereld, ik zie graag het mooie. Ik zou willen dat iedereen in de wereld lief is voor elkaar. Ik snap niks van oorlog, ik begrijp niks van haat, discriminatie of misbruik. Ik heb die documentaire over Jeffrey Epstein net gekeken, die zo veel jonge meisjes seksueel heeft misbruikt. Dan denk ik: hoe is het mogelijk? Dat doet me echt pijn, ik begrijp daar niets van. Ik ben 53, maar sta nog steeds met de naïviteit van een kind in het leven. Ik zie wel dat de wereld vaak niet eerlijk is, maar ik wil bij mijn kinderlijke hart blijven, anders ga ik er ook aan onderdoor, denk ik.”

Lees ook
Daphne Deckers over haar huwelijk met Richard: ‘We laten elkaar vrij daar waar het kan’

Twee jaar geleden stond er in een interview in ‘de Volkskrant’ over jou: ‘Moeder en dochter zijn sinds kort samen in therapie.’ Vlinder vanwege haar verlatingsangst. Heeft dat iets veranderd?

“Ja, dat heeft zeker geholpen. Vlinder hing altijd erg aan mij, dat vond ze het veiligst. Ik merk dat ze wel steeds verder begint te kijken. Maar het verdriet over het verlies van Antonie, waar zowel Vlinder als Merlijn doorheen gaat, heeft ook gewoon tijd nodig. We moeten daar allemaal op onze eigen manier mee leren dealen. En bij de één komt het nu naar boven, bij de ander pas jaren later. Bij mij was dat op het moment dat ik Toen ik je zag schreef, bij Merlijn gebeurt het op dit moment in de zoektocht naar zijn vader. Vlinder is er verder nog helemaal niet mee bezig.”

Leek jij toen je jong was op de verlegen Engel uit de film?

“Ik was wel een stille puber. De humeurigheid die je als puber natuurlijk ook als geen ander kent, zat wel in me, maar ik heb dat niet zo geuit. Pas veel later ben ik meer naar buiten gaan treden met mijn gevoelens.”

Verder lezen? Het hele interview lees je in Flair 32-2020. Deze ligt tot en met 11 augustus in de schappen. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Merlijn is momenteel te zien in een bijzondere rol, de hoofdrol in de clip van de remake van zijn vader’s hit ‘Toen ik je zag’.
De film ‘Engel’ draait nu in de bioscoop. Bekijk hieronder de trailer.

Tekst: Nathalie Huigsloot | Fotografie: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee