Je bent hier: Home > Celebs > Zangeres Floor Jansen biecht op aan Flair: ‘Ik vond metal vreselijke muziek’

Zangeres Floor Jansen biecht op aan Flair: ‘Ik vond metal vreselijke muziek’

Celebs
Zangeres Floor Jansen biecht op aan Flair: ‘Ik vond metal vreselijke muziek’

Floor Jansen (39) toert de wereld rond als leadzangeres van de metalband Nightwish en laadt op in haar huis in de bossen, in Zweden. Toen ze vorig jaar meedeed met ‘Beste Zangers’ leerde Nederland haar eindelijk kennen. ‘Ergens vind ik dat wel fijn, stom hè?’

Het programma waarmee ze doorbrak in Nederland kende ze aanvankelijk niet, de andere artiesten die meededen ook niet. Ze woont al vijf jaar met haar Zweedse man Hannes – met wie ze in 2017 dochter Freja kreeg – in Zweden en kijkt geen Nederlandse televisie. Waarom ze toch meedeed? Van de beelden die ze ervan zag, was ze onder de indruk. Bovendien was het een goede kans dat mensen door haar nieuwsgierig zouden worden naar metal in het algemeen en Nightwish in het bijzonder. In de laatste aflevering zong ze samen met Henk Poort op weergaloze wijze Phantom of the opera, de beelden gingen de hele wereld over. En nu weet ook heel Nederland wie Floor Jansen is.

Ze zit ontspannen aan een van de tafels in de lounge. Spijkerjasje, spijkerbroek, lange donkere haren. Om haar heen zijn mensen druk aan het bellen of werken op hun laptop. Daartussen zit Floor in een rustige staat van zijn. Ze drinkt thee, praat zachtjes, verlegen bijna. Ze vertelt over hoe fijn Zweden is. Over hun afgelegen huis in de bossen. Het lijkt een beetje op het Limburg waar ze een deel van haar jeugd doorbracht.

Was Limburg geen optie geweest?

“Hannes en ik woonden toen we elkaar leerden kennen in Finland. Ik was daar naartoe verhuisd omdat Nightwish een Finse band is. Hoewel ik in het Engels zing, wilde ik de taal leren en dat gaat het beste als je je erin onderdompelt. Fins is ontzettend moeilijk, ik heb het nooit goed leren spreken. Het helpt natuurlijk ook niet als je een Zweedse man hebt. Hannes miste Zweden en omdat ik in Finland al gewend was aan de rust en ruimte, zijn we daarnaartoe verhuisd. We hebben nu een heel mooi huis op het platteland. Met een hond en katten, en mijn twee paarden. Toen we in dit huis gingen wonen, met een enorme lap grond eromheen, zei ik meteen dat ik paarden wilde. Dat was mijn meisjesdroom.”

Je bent als kind gepest, je noemt dat een donkere periode, was bij de paarden zijn een manier om daar even uit te ontsnappen?

“Omdat we vaak verhuisden, was ik altijd een buitenbeentje. Ik sprak anders dan de kinderen in mijn klas, zag er anders uit, was lang. Zeven jaar heeft dat pesten geduurd. Mijn ouders zijn vaak op school geweest, maar daar werd rustig gezegd dat ze niks konden doen. Daar kan ik nog boos om worden, want je zegt eigenlijk: ‘Pech voor je, zoek het maar uit’. Ik trok me terug in mijn eigen wereld, in de natuur, bij de paarden. Dus ja, op een bepaalde manier was dat een vlucht.”

“Muziek was dat overigens ook. Op een gegeven moment waren dat de twee dingen waar ik voor ging. Uit mijn beroepskeuzetest kwam ook paardensport en conservatorium naar voren. Ik wilde heel graag naar het conservatorium, tot ik begreep dat de zangopleiding of heel klassiek was, of jazz. Met geen van beide had ik iets. Daarom ben ik naar het Hippisch Centrum Deurne gegaan, een paardenopleiding. Dat was ontzettend zwaar. Ik kwam vanaf de havo daar terecht en moest elke dag keihard werken. Sommige spieren in mijn lichaam waren zo hard geworden dat de doorbloeding in mijn armen niet meer fatsoenlijk functioneerde. Ik kreeg uitval in mijn handen, zo erg dat ik bijna niet meer kon rijden omdat ik de teugels de hele tijd uit mijn handen liet glijden. Het was gewoon niet leuk meer. Toen ik hoorde dat er een rockacademie zou komen, heb ik me meteen ingeschreven.”

Heeft het je ouders verrast dat je dit bent gaan doen?

“Dat denk ik niet. Ik was op school ook bezig met musicals, dus helemaal uit de lucht vallen kwam het niet. Ik denk dat ze wel hun hart hebben vastgehouden, want het is natuurlijk heel onzeker. Maar ze hebben altijd achter me gestaan. Ze zeiden: ‘Je hebt een talent, daar moet je wat mee doen.’ Mijn vader speelt zelf gitaar en zingt. Hij zit meer in de blues-hoek. Mijn zusje Irene heeft ook een tijd in een metalband gezongen en we hebben ook weleens samen opgetreden. Maar ik ben de enige in ons gezin die er haar werk van heeft gemaakt.”

Was jij meteen van de metal?

“Ik vond het eigenlijk helemaal niks. Een vriendin van mij luisterde ernaar en ik dacht: wat is dat voor vreselijke muziek? Ik was een beetje laat met het ontwikkelen van mijn eigen smaak. In het eerste schoolbandje waarin ik zong, speelden we pop- en rocknummers. Zelf vond ik grunge ook heel tof, maar meer om naar te luisteren. Pas toen ik in Limburg ging wonen en vrienden kreeg die naar verschillende metalbands luisterden, zag ik de schoonheid ervan. Het is niet alleen maar keihard geschreeuw en gierende gitaren. De muziek die we met Nightwish maken, heeft zo veel nuances, er zit pop in, folk, rock, symfonische passages, het is heel toegankelijke en melodisch. Dit soort metalmuziek is voor mij de ultieme combinatie van heftige muziek, pure gevoelens en vrouwenzang.”

Metalmuziek is een mannenwereld, gedij je daar goed bij?

“Ik weet eigenlijk niet beter. Ik ben vanuit de schoolbanken dit leven ingestapt. Ik realiseer het me eigenlijk niet dat ik vrijwel alleen met mannen werk. Het werkt voor mij goed, ik vind het ook prettig. Mannen zijn heel direct, er is geen gedoe. Ik denk nooit: what is your hidden agenda? Ik merk wel, nu ik wat ouder word, dat ik vrouwelijk gezelschap mis. Gewoon omdat vrouwen op een andere manier naar dingen kijken en dat is soms een verademing als je alleen door mannen omringd bent. Daarom was het ook fijn dat destijds mijn vriendin als nanny meeging op tournee. Met haar had ik heel andere gesprekken. Ze zag het ook als ik even niet lekker in mijn vel zat en vroeg dan meteen hoe het met me ging. Mannen vragen dat niet zo snel, of merken het niet eens.”

Lees ook
Nieuwe vriendin opende ogen Ruben Nicolai: ‘Dacht door scheiding dat ik niet goed was in relaties’

Door met ‘Beste Zangers’ mee te doen, hoopte je dat meer mensen naar jouw muziek zouden gaan luisteren. Is dat gelukt?

“Ja. Onze concerten in Nederland waren meteen uitverkocht. Het leuke is dat het beide kanten op is gegaan. Ook een heleboel mensen die naar mijn muziek luisteren, hebben Henk Poort omarmt. Waar ik vooral blij mee ben, is dat ik heb kunnen laten zien dat metal niet alleen maar satanische muziek is, gezongen door schreeuwende boze mannen.”

Denk je nu ook: eindelijk bekend in Nederland?

“Haha. Ergens vind ik dat wel fijn, stom hè? Het zat me toch dwars dat we over de hele wereld bekend zijn en in Nederland amper voet aan de grond kregen.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Calming quarantine weekend greetings from Sweden 🙏🏻⠀ ⠀ #sweden #horses #clydesdale #quiet #peace

Een bericht gedeeld door Floor Jansen (@floor_jansen_official) op

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Volgend jaar, 16 juni 2020 ben ik te gast tijdens @henkpoort zijn show ‘Henk Poort en de Helden’ in het Koninklijk Theater Carré!! 😍 Was super leuk om dit samen met hem bij @pauwnl bekend te maken en samen weer #PhantomOfTheOpera te zingen! ❤️🤘🏻⠀ ⠀ Tickets zijn nu te bestellen via de link in mijn bio!! ⬅️ ⠀ ⠀ @theatercarre – @henkpoort – 16 juni 2020⠀ ⠀ 🇬🇧 – Next year, 16 June 2020, I will be a guest during @henkpoort his show ‘Henk Poort en de Helden’ in the Royal Theatre Carré! 😍 It was great fun to announce this with him at @pauwnl and sing #PhantomOfTheOpera together again! ❤️🤘🏻⠀ ⠀ Link to order tickets in bio!! ⬅️⠀ ⠀ #henkpoort #phantomoftheopera #live #theater #show #pauw #fun #bestezangers

Een bericht gedeeld door Floor Jansen (@floor_jansen_official) op

Het hele interview lees je in Flair 21-2020. Deze ligt tot en met 20 mei in de schappen. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Saskia Smith | Beeld: Esmée Franken, Instagram | m.m.v. Super Lyan Bar (Kimpton de Witt Hotel)

Shoppen is altijd een goed idee