Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Celebs > Expeditie Robinson napraat #2: ‘Ik heb in m’n leven nog niet zo’n verdorde, kleine bende bij elkaar gezien’

Expeditie Robinson napraat #2: ‘Ik heb in m’n leven nog niet zo’n verdorde, kleine bende bij elkaar gezien’

Expeditie Robinson napraat #2: ‘Ik heb in m’n leven nog niet zo’n verdorde, kleine bende bij elkaar gezien’

Flair’s Selien keek naar aflevering twee van dit seizoen van Expeditie Robinson. De aflevering waarin acht oud-deelnemers opnieuw kunnen strijden voor een aflevering in de finale. Ze strijden niet alleen tegen elkaar, maar ook tegen andere leden. Ze weten niet wie de andere kandidaten zijn, hoeveel het er zijn en wanneer ze elkaar zien. Het gaat dus nu om 26 (!) kandidaten die winnaar willen worden. OMG.

22 dingen die ik dacht bij aflevering twee van Expeditie Robinson

  1. Zodra ze aankomen varen roept Wietze: ‘Mooi strandje!’, Mooi strandje?! Vaar je naar een ‘mooi strandje?’. Ik heb in m’n leven nog niet zo’n verdorde, kleine bende bij elkaar zien liggen.
  2. Loiza en Do zijn in discussie over waar de zon opkomt. Nee, top. Saar kijkt om haar heen: wat staan we hier nou te doen met z’n allen? De mannen staan met elkaar te geinen alsof ze in de kroeg staan. Dan binden ze de tas om en zien de kist met een landkaart en brief. Anouk leest het voor. Want dat ‘mooie strandje’ blijkt niet hun kamp. Ze moeten de ‘teringzware’ kist binnen vijf kwartier naar een andere plek brengen. Als dat niet lukt, moet er nu al iemand naar huis.
  3. Hahahahahaha: we hoeven Loiza ‘niet te bellen’ voor kaartlezen. Snap ik.
  4. Nou de meiden hebben een kruidentuin gevonden. Salie: daarvan kunnen we de bloemetjes en blaadjes eten, zegt Do. Gezellig. Je moet binnen vijf kwartier ergens zijn, maar gaan jullie anders even bloemen plukken.
  5. Do kan inderdaad goed kaartlezen, want ze komen bij de kist aan. Volgens Rob ligt de sleutel onder de kist (zou hij het type man ‘sleutel onder deurmat’ zijn?). Terwijl de mannen beginnen te sjouwen, benadrukt Loiza nog maar even dat er ook gewoon stenen in kunnen zitten: ‘Het is Expeditie, je wordt gepiepeld waar je bij staat.’
  6. Hahaha, de kist is kapot. Rob: ‘In een keer valt ‘ie vol naar achter en hij breekt af bij Wietze’s kant’. Wat een gekloot. Wietze is niet echt handig ook. Gaat ‘ie, terwijl de kist op de rug zit van Rob, ineens de kist omhoog schudden. En waarom draagt Loek (aka Berry de lijkendrager) dat ding niet? Dat lijkt me nou echt een onwijs sterke man. Net als Jay Jay, die was topsporter toch? Heeft een zieke kast. Loek neemt de kist eindelijk over van Wietze. Man, man, man, denkt Rob. ‘Als je het niet meer redt, geef maar aan mij en boem’, zegt Jay Jay tegen Rob terwijl ‘ie een broederlijk klapje op Rob z’n nek geeft. Zoet.
  7. Je ziet de paniek in de ogen van Rob als ‘ie de evenwichtsbalk ziet in het water: de proef waardoor hij de vorige de Expeditie moest verlaten.
  8. HUH WAT?! ALLEEN VERDER?! GEEN TEAM?! Wat is dit!!!!!!!!!!!!!!
  9. Wie het langst op de balk staat mag met de sleutel naar de kist om een tactisch wapen pakken, tweede het tweede wapen (dat waren de tactische wapens) en degene die verliest gaat naar huis, tenzij de tocht binnen de juiste tijd was (dat was het, toch? Dacht ik? Geen idee). Exciting. Maar het is zoals Loiza zegt: NIET ALS EERSTE VALLEN.
  10. Oh, ik vind Do altijd zo mooi. Heeft ze zo’n gezellig rood badpakje aan. En wat heeft Wietze witte billen als ‘ie de zwembroek omhoogtrekt. Loiza voelt meteen: dit is niet mijn proef. Nou meid, de mijne ook niet. Rob heeft wat geleerd van de vorige keer: niet overstappen. ‘Ik moet schuiven. Schuiven, schuiven, aansluiten, aansluiten, man, man, man.’ Saar vind ik ook al zo mooi. Loek is niet zo goed met evenwicht, zegt ‘ie (zo ziet ‘ie er ook uit) en Wietze heeft in de badkamer nog even geoefend op 1 been voor de spiegel. Top.
  11. Ze hebben wel allemaal dezelfde schoenen, maar allemaal een andere outfit. Vind ik toch verwarrend. Zijn vrouwen hier over het algemeen ook beter in dan mannen? En Kan Nicolette ff ophouden met ‘hou de focus en denk aan die tactische wapens.’
  12. Oh nee LOIZA!
  13. Lijkt het jullie ook zo tergend om gewoon maar een beetje op zo’n balk te staan? In je badkleding met camera’s. Zal je net zien dat er weer ergens een schaamhaar uitsteekt die dan uitvergroot wordt op het internet. Lijkt me ook megakut als je jeuk aan je hoofd krijgt en je wil krabben. Of dat er een vlieg op je been zit.
  14. Ah nee, Rob toch. Arme man. ‘FUCK!’ en hij zet het kracht bij door in het water te slaan. Wat sneu zeg. Wietze is er klaar mee en gaat voor effectiviteit: 1-0 winnen bij voetbal is ook winnen. Zie hier: de zesjesmentaliteit op nationale televisie. (ik kan me daar in vinden hoor).
  15. Tering, 25 minuten op die klotebalk.
  16. Do heeft gewonnen! In d’r mooie rode badpakkie (ze heeft het alleen wat koud, maar dat snap ik wel).
  17. Oh gelukkig, Rob hoeft niet naar huis: ze waren binnen de tijd.
  18. Ze vinden op het tweede kans eiland in alle rust een goede plek om te slapen, bouwen het kamp. Met bamboe willen ze een matrasje maken. Jay Jay BOSke begint in bomen te hakken en verder lijkt het heel gezellig. Nog even en er komt een fles wijn op tafel en ze gaan zitten borrelen, terwijl Do een liedje zingt. ‘Wat zijn we lekker uit he’, roept Do.
  19. ‘We zijn hier niet om met z’n allen bloemetjes te vouwen en te mikadoën, zegt Jay Jay. En zo is het. Kom op, beetje actief. Want dit lijkt wel verdacht veel op een uitje. Do en Rob lijken een vuurromance te ontwikkelen: ‘Ik wil zo veel kampvuren met je bouwen, Do’, ‘Ik ook Rob, want dit gaat als een malle.’
  20. Tijd voor diner: een handje rijst eten met salie en zeekraal. Overleggen, overleggen, overleggen, zegt Rob. Toch verneukt hij het weer: hij is dan wel van de smaakpolitie, maar hij kan niet koken. Te veel zout zeewater én zeekraal, dus die rijst is heul erg zout. Wietze dacht nog dat iedereen zich aanstelde: maar hij vindt het ook zout. Gelukkig wordt erom gelachen.
  21. Ik heb wel te doen met Rob, man, man, man. Risotto verneuk je, je valt van die balk. Ik wil hem wel een knuffel geven. Arme Rob. Het huilen staat hem nader bij dan het lachen. Maar ja, ’t is ook wel een beetje dom he.

Zondag mogen we weer! Dan met de ‘nieuwe’ deelnemers die hun allereerste immuniteitsproef gaan doen. Kan nie wachten nie!

Tot maandag.

Beeld: Tom Cornelissen (RTL)