Je bent hier: Home > Celebs > Column Miljuschka: ‘Nog steeds krijg ik kippenvel als ik denk aan onze eerste nacht samen’

Column Miljuschka: ‘Nog steeds krijg ik kippenvel als ik denk aan onze eerste nacht samen’

Celebs
Column Miljuschka: ‘Nog steeds krijg ik kippenvel als ik denk aan onze eerste nacht samen’

Miljuschka Witzenhausen (33) is tv-kok, presentatrice en culinair blogger. Ze heeft twee kinderen: Rembrandt (8) en Felina (6) uit haar huwelijk met kunstenaar Tycho Veldhoen. Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Paleisje

Je bent oerlelijk, maar megadegelijk. Betrouwbaar, maar geen eyecatcher. Dat waren de eerste gedachten die ik had toen ik je zag. Alles was het nét niet, maar met een beetje tijd en liefde moest het wel wat kunnen worden. Bij gebrek aan beter en wegens een samenloop van omstandigheden besloot ik je te omarmen: de perfecte rebound. Met de weinig middelen die ik tot mijn beschikking had en heel veel hulp van anderen sleutelden en klusten we erop los. Nog steeds krijg ik kippenvel als ik denk aan onze eerste nacht samen. Het was zo mooi, bevrijdend en bevredigend. De stilte, de eigenheid en het ontwaken waren van mij alleen.

Maandenlang had ik op de zolder van mijn moeder op driehoog-achter gebivakkeerd. Scheiden is lijden; en dat betreft niet alleen je gevoel, maar ook praktische zaken, zoals financiën. Want een huis krijgen nadat je vier jaar thuis voor je kids hebt gezorgd, is andere koek. Geen inkomen kunnen overleggen staat gelijk aan geen huur kunnen betalen. Ik was de nachtmerrie voor iedere verhuurder.

“Wat wil een moeder nog meer?”

Op dit soort momenten ben je overgeleverd aan het lot. Het geluksdubbeltje kan dan twee kanten op vallen. Hij viel bij mij goed. Ik was enorm gezegend met het feit dat mijn oude huurbaas me deze woning gunde. Een blokkendoos aan een kruispunt waar de woningcorporatie naar binnen keek. Maar met het belangrijkste: een eigen kamer voor beide kids. Wat wil een moeder nog meer?

Er kwam een samenhorigheidstrein in beweging, die me tot op de dag van vandaag ontroert. Mijn vriendinnen verzamelden zich als een Bob de Bouwer-team om me heen. De jongens van de studenten-verhuisservice hielpen me meer dan ze hoefden te doen. Waarschijnlijk omdat ze, denk ik, medelijden hadden met dat klunzige vrouwtje. Uit alle hoeken en gaten werden meubels gedoneerd. Voordat ik het wist had ik een paleisje voor ons drieën gecreëerd.

Lees ook
Column Miljuschka: ‘Het is de nachtmerrie van iedere moeder’

Maar nu is de tijd daar dat ik je ga verlaten, lief huis. Je bent zo goed voor me geweest. Bij jou heb ik mijn kracht teruggevonden. Bij jou ben ik gewend geraakt aan de gedeelde kinder-opvoed-weken met hun vader. Bij jou heb ik al mijn kilo’s er weer aan gegeten. Bij jou heb ik de liefde weer durven toelaten. Dus hoezeer ik me er ook op verheug om naar onze boerderij te verhuizen, ik moet toch huilen, omdat ik je moet laten gaan. Jij, die er voor me was in de meest tumultueuze periode in mijn leven. Ik bouw langzaam onze band af. En stort me op het inpakken. Dertig verschillende soorten hangers, lades waarin van alles zit met ‘bestemming onbekend’, stapels boeken, zakken knuffels en kilo’s kleding: het gaat allemaal mee.

Ik laat ook veel voor je staan. De volgende bewoners kunnen het goed gebruiken. Want je krijgt weer beschadigd waar. Ditmaal een gescheiden vader met een meisje. Ze kunnen best een vliegende start gebruiken. Dan kunnen ze eerder beginnen aan helen. Zorg maar weer goed voor ze, lief huis. Ik zal je missen. Iets minder dan eerst, omdat ik weet dat jij nu weer voor hén zal doen wat je voor mij hebt gedaan. Dankjewel en vaarwel.

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 10. Deze editie ligt nu in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee