Je bent hier: Home > Celebs > Column Miljuschka: ‘Als er iemand op je pad komt die het verschil maakt, kun je dat voelen tot in je buik’

Column Miljuschka: ‘Als er iemand op je pad komt die het verschil maakt, kun je dat voelen tot in je buik’

Celebs
Column Miljuschka: ‘Als er iemand op je pad komt die het verschil maakt, kun je dat voelen tot in je buik’

Miljuschka Witzenhausen (33) is tv-kok, presentatrice en culinair blogger. Ze heeft twee kinderen: Rembrandt (8) en Felina (6) uit haar huwelijk met kunstenaar Tycho Veldhoen. Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Lees ook: Column Miljuschka: ‘Ik heb het lang ontkend en er de grootste ruzies over gehad met mijn liefde’

Ze is een aparte. Geen allemansvriend. Dat vind ik zo leuk aan haar. Misschien komt het omdat ik zelf ook iemand ben die graag okergeel of panter uit een kledingrek trekt, in plaats van zwart. Het is saai: 13 in een dozijn. Voorspelbaarheid leidt tot sleur. Toch wil ik op iemand kunnen bouwen en zij is in mijn ogen de perfecte combi.

Je kunt haar uiterlijk vergelijken met een uit de kluiten gewassen tuinkabouter. Wipneusje, fragiel gebouwd maar met een loopje dat vastberadenheid uitstraalt. Grote daadkrachtige stappen, snelle bewegingen. Zo klein van stuk als ze is, zo groots betreedt ze iedere ruimte. Ze is senang met zichzelf, zelfverzekerd. Haar pad is zo duidelijk dat ze anderen daar soms wel angst mee aanjaagt. Anderen, zoals ik.

Maar voor mijn kinderen maakt ze echt het grote verschil. Een paar jaar terug, toen ik net in scheiding lag, viel mijn zoontje steeds in slaap op de vrije school. Je begrijpt dat ik scheve blikken kreeg van de juffen. Ik kon ‘Dat je je eigen leven niet onder controle hebt, prima. Maar moeten jouw kinderen daar ook onder lijden?’ van hun gezichten aflezen.

Onze levens stonden op zijn kop, maar de kinderen lagen iedere avond op tijd in bed. Dus waar het vandaan kwam, snapte ik niet. Na lang eigen onderzoek kwam ik erachter dat Rembrandt hoogbegaafd is. Vol ongeloof keken ik en de school naar het resultaat. Ze probeerden hem anders te begeleiden, maar niks hielp. Hij voelde zich een mier in olifantenland.

In mijn zoektocht naar heil stuitte ik op Jolanda. Een juf gespecialiseerd in onderwijs voor hoogbegaafde kinderen. Het werd meteen duidelijk dat contact met de volwassen ouders noodzakelijk kwaad voor haar was en dat haar passie bij de kinderen lag. Maar gelukkig doorzag ik dat. Soms, als er iemand op je pad komt die het verschil maakt, kun je dat voelen tot in je buik. Precies op de plek waar de kinderen ooit zaten. Dat zal dat beroemde onderbuikgevoel zijn.

‘Met engelengeduld, gepaste strengheid en bakken liefde, houdt ze vol en ze slaagt’

De school waar ze lesgeeft is 25 minuten rijden van mijn huis. Niet de meest voor de hand liggende en handige keuze, want op de fiets naar school zou er niet meer in zitten en even snel bij een vriendje spelen zou een stuk lastiger worden. Ondanks dat we amper een paar zinnen hadden gesproken, besloot ik de sprong te wagen. Door haar. En het werkte. Binnen de kortste keren lapte ze Rembrandt op, op sociaal en educatief gebied. Nu heeft ze mijn meisje Felina onder haar vleugels. De onrust en beschadiging in haar hoofd door epilepsie is groot en maakt leren bijna onmogelijk. Met engelengeduld, gepaste strengheid en bakken liefde, houdt ze vol en ze slaagt.

Tranen van dankbaarheid rollen over mijn wangen steeds als ik denk aan wat ze voor elkaar heeft gekregen: de verbazing van een kind dat haar eerste woordje leest. De trots van beide kanten. Ze bouwt het vertrouwen op van een kind en ze laat ze vliegen. Ik beschouw Jolanda echt als een cadeautje.

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 06. Deze editie ligt nu in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.