Je bent hier: Home > Celebs > Column Miljuschka: ‘Iedereen ontfermde zich over de baby die onder het bloed zat, mijn bloed’

Column Miljuschka: ‘Iedereen ontfermde zich over de baby die onder het bloed zat, mijn bloed’

Celebs
Column Miljuschka: ‘Iedereen ontfermde zich over de baby die onder het bloed zat, mijn bloed’

Miljuschka Witzenhausen (33) is tv-kok, presentatrice en culinair blogger. Ze heeft twee kinderen: Rembrandt (8) en Felina (6) uit haar huwelijk met kunstenaar Tycho Veldhoen. Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

“Mijn vak is niet geheel zonder risico’s. Opspetterend heet vet, tijdens het maken van fried chicken, kan zomaar het puntje van je neus verminken. Nou ja, verminken… ik heb daar al jaren een pipostip in de vorm van kleurverschil. Toen het net was gebeurd, was het gênanter dan nu. Een blaar midden op een wipneus zoals die van mij valt nogal op. Iedereen die me zag, twijfelde of het een uit de hand gelopen pukkel was. Maar laat dat nou niet iets zijn wat je op de man af vraagt. Wat dus resulteerde in een verlegd focuspunt en ongemakkelijke situaties.

Net geslepen messen zijn ook altijd scherper dan je denkt en een mandoline is sneller bij je vingertoppen dan gewenst. Zo heb ik toen mijn dochter 4 maanden was een keer mijn vingers volledig opengehaald aan deze Japanse snijstaaf. Zo erg zelfs dat ik naar het ziekenhuis moest. Laat me je vertellen: een baby in de Maxi-Cosi zetten met open, bloederige handen is pijnlijk, maar ook onthutsend voor de buitenwereld. Aangekomen bij de eerstehulppost ontfermde iedereen zich over de baby. Ze zat namelijk helemaal onder het bloed – van mij. Na wat verwarring en tot slot de juiste constatering werden mijn vingertopjes gelijmd, gooide ik de kleertjes van de kleine weg en kookte ik weer verder.

‘Ik leer het land kennen via mijn smaakpapillen’

En dat is alleen nog maar het koken. Het proeven is weer een totaal ander mijnenveld. Als ik een programma maak in het buitenland, leer ik het land kennen via mijn smaakpapillen. Dus ja, dan probeer ik ook kloppend slangenhart met rijstwijn. Of foetus-ei in een duister straatje met twijfelachtige hygiëne. Waarna ik meer dan eens opgekruld op de grond lig in een badkamer, al jammerend mijn moeder bellend. Met tussenpozen van op de wc zitten of erboven hangen. Een gratis ontgiftingskuur zou je het ook kunnen noemen.

Lees ook
Column Miljuschka: ‘In de auto prop ik mijn mond vol met chocola’

Deze danger zones zijn nog fysiek. Maar mentale mishandeling komt in mijn vak ook voor. Doordat ik van eten houd en graag kook op tv of Instagram, ben ik inmiddels tot culinair expert gebombardeerd. Dat geeft me veel kansen om mooie producten te introduceren en verhalen achter het eten te vertellen. Hier komt het grootste risico bij kijken. Gaandeweg leer ik steeds meer dat het overgrote deel van de mensen niet wil weten hoe iets zit, maar zich wel genoodzaakt voelen om hun frustratie van zielig vinden op mij willen botvieren. Ik postte laatst een foto van een geitenbokje en legde daarbij heel duidelijk uit waarom ik hiervoor koos. De geitenboerderij waar je deze kunt scoren, maakt als hoofdbusiness kaas. En wat heb je nodig voor kaas? Inderdaad: melk. Om de melkproductie op gang te houden moeten de vrouwtjes jonkies krijgen. De kleine meisjes zijn weer goed voor de melkproductie. Maar de jongetjes geven geen melk, dus die gaan na een tijdje bij de moeder en spelen in de wei naar de slacht. Heel naar natuurlijk, maar wel reëel.

De reacties waren soms verlekkerd, maar andere keren ook dreigend. Desalniettemin ben ik trots dat ik kan bijdragen aan het verduidelijken van eten. Op die manier kan ik een discussie aanwakkeren. Eten is mijn geloof. Daarvoor neem ik de mentale blauwe plekken, voedselvergiftiging, brand- en snijlittekens op de koop toe.”

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 12. Deze editie ligt nu in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee