Je bent hier: Home > Celebs > Column Kim-Lian: ‘Voor wie zou ik willen trouwen? Voor mezelf? Of voor de showrubrieken?’

Column Kim-Lian: ‘Voor wie zou ik willen trouwen? Voor mezelf? Of voor de showrubrieken?’

Celebs
Column Kim-Lian: ‘Voor wie zou ik willen trouwen? Voor mezelf? Of voor de showrubrieken?’

Jaaahaaa, ik wil. Denk ik…..

IMG_8435Het is serieus de meest gestelde vraag: wanneer gaan jullie trouwen? En dan zijn er ook nog vragen die minder direct zijn, maar die op hetzelfde neerkomen: ‘Heeft-ie je nog niet gevraagd?’ Denk hier een meelevende blik bij. Of als ik zelf te gast ben op een bruiloft: ‘Kom je nu ook niet zelf helemaal in de stemming?’
Het is waar dat Daniel en ik al ruim veertien jaar samen zijn, maar we zijn niet getrouwd. Dat is een etiketje dat we nog niet op onszelf hebben geplakt. Het is een ‘dingetje’ dat ontbreekt. Getrouwd zijn zou het plaatje misschien completer maken, want die drie prachtige kinderen hebben we al samen. Maar even, hè. Voor wie zou ik dan willen trouwen? Voor mezelf? Voor ons gezin? Of voor de showrubrieken van ons land?
Wij zijn al compleet, alles is goed en ik voel me een bevoorrecht mens met mijn liefdevol gezin.
Aan de andere kant… Een bruiloft zou wel een mooi feest kunnen zijn om ons geluk met al onze vrienden en familie te vieren. Soms raak ik haast geïrriteerd van mezelf. Hoor ik mezelf wéér antwoord geven op dé vraag, of een variant erop: ‘Nee, nog niet hoor. Dat zou ik misschien wel graag willen, ooit, maar het komt ons nu echt niet goed uit…’ Vorige week nog informeerde een journalist of het me niet leuk lijkt om in het echie ‘ja, ik wil’ te zeggen. En terwijl ik haar antwoordde dat *vul hier je eigen standaard-Kim-Lian-trouw-antwoord in* werd ik mezelf zó zat. Gíng ik weer praten over mijn niet op handen zijnde bruiloft.
Nu hoor ik je haast denken: wel een heel stomme zet om er dan in deze column weer over te beginnen. Voer voor roddelrubrieken, koren op de molen van de showbizzjournalistiek en een kolfje naar de hand van de televisie.
Nou, dat zit zo:
1.    Ik word ooit veertig. Daar kom ik straks op terug.
2.    Mijn jongste zus is onlangs getrouwd. Dus ik zit nog even helemaal in een trouwerij-modus.
Ik noem Kelly nog steeds mijn kleine zusje, terwijl ze allang een volwassen (en mooie!) vrouw van dertig is. Kelly is de liefste en zachtste van ons drieën. We waren thuis met z’n drietjes: Kelly, Dionne en ik. En al is onze Kellebel de jongste, ze is mooi wel als eerste getrouwd! In Boston. Met een Amerikaanse vrouw: Meaghan. Ze kennen elkaar (pas) anderhalf jaar. Ze zijn zo verliefd, hebben zo veel mooie toekomstplannen en zo veel avonturen die ze willen aangaan. Ze leven! En doen het gewoon! (‘Zij wel,’ fluistert een stemmetje. ‘Houd op met jezelf,’ fluistert een ander stemmetje.) Ik vind het te gek en gun ze al het geluk in de wereld. Maar écht!
Met de hele familie uit Nederland vertrokken we voor een week naar Boston. Waar ik voor het eerst kennis maakte met de familie van mijn sister-in-law. De bruiloft duurde maar liefst drie dagen en was werkelijk prachtig! Zoals de Amerikanen graag zeggen: ‘Amázing!’ Maar dit keer overdreven ze niet. En ja, ik heb gejankt! Tranen met tuiten. Mijn kleine zusje in een prachtige witte jurk, die op dolverliefde wijze haar ‘I do’ uitsprak. Een ‘I do’ die ik vast ook nog eens over mijn lippen laat rollen…

Noot voor (showbizz-gerelateerde)journalisten: Dit is het láátste wat ik over mijn ooit-te-komen-nog-steeds-niet-gevraagde-hij-moet-het-doen-voor-mijn-veertigste (hé, daar is punt 1 eindelijk!) bruiloft zeg. Voorlopig.

Kim-Lian van der Meij

Shoppen is altijd een goed idee