Je bent hier: Home > Celebs > Column Kim-Lian: Vijftig tinten groen

Column Kim-Lian: Vijftig tinten groen

Celebs
Column Kim-Lian: Vijftig tinten groen

Er is één plek waar ik echt tot rust kom. Het Zweedse eiland Gotland, het is mijn ultieme zen-spot. Als kind trok Scandinavië me al, ik weet niet precies waarom. Ik herinner me dat ik als tienjarige de Zweedse film Ronja de roversdochter (Ronja rövardotter) zag. Die maakte een enorme indruk. De jonge roversdochter die op haar blote voeten in een vodje op haar witte pony sprong en – zonder zadel – door het bos galoppeerde. Haar wilde haren wapperend in de wind. Of rennend over rotsen en heuvels en zwemmend in haar blootje in het meer, omringd door oneindig veel groen. Die ongerepte natuur straalt zo veel rust uit dat ik er ontspannen van word. En daar ben ik naar op zoek als ik op vakantie ben. Voor mij geen chique vijfsterrenhotels, dampende stampende party-eilanden of bomvolle all-inclusive resorts. Nee, ik laat me nooit verleiden door aantrekkelijke lastminute reisaanbiedingen, want wij gaan naar Zweden. Dat is al acht jaar vaste prik. Klinkt misschien saai, maar ons verveelt het nooit. Ons vakantiehuisje staat midden in het bos. Na al die jaren herken ik zelfs de bomen, struiken en bloemen. Als een soort Freek Vonk kruip ik met de kinderen door het gras op zoek naar rode en zwarte mieren (die rode bijten trouwens, daar zijn we een beetje bang voor). We raken bijna in extase als we sprinkhanen zien, laat staan wandelende takken! En die fladderende citroenvlinders zijn zo mooi. We plukken emmers vol blåbär (blauwe bessen) en smultrons (kleine aardbeien), die we lekker door de yoghurt eten. En in de grote vaas op de tafel zetten we om de paar dagen een bos vers geplukte klaprozen. Zonder make-up en met ongekamde haren  op je bloten voeten door de tuin lopen is trouwens een welkome  afwisseling van de twaalf centimeter hoge stiletto’s, corrigerend ondergoed onder je strakke jurkje, de laag make-up (weliswaar met liefde aangebracht door mijn geweldige visagist) en de studiolampen op je gezicht. Als mijn stylist Fred van Leer mij hier in Zweden als een soort Ma Flodder zou aantreffen, zou hij me aan mijn haren meesleuren en me flink de les lezen. Of zoals hij dat zou zeggen: ‘Ik moet éven aan de beademing.’ Maar goed dat ik in the middle of nowhere zit. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van ons leven in Nederland met alles wat erbij hoort. Maar tot rust komen lukt me alleen hier in Zweden. En daar schrijf ik nu deze column, omringd door vijftig tinten groen. De kinderen rennen in hun blote kont door de tuin. Als ik ze vraag of ze de natuur in Zweden ook zo mooi vinden, antwoorden ze: ‘Ja, want daar staat de trampoline in de tuin!’ Oh ja, natuurlijk! Die is ook héél mooi! Dussss.

Kim-Lian van der Meij

Shoppen is altijd een goed idee