Je bent hier: Home > Celebs > Column Kim-Lian: Verplichte gezelligheid

Column Kim-Lian: Verplichte gezelligheid

Celebs
Column Kim-Lian: Verplichte gezelligheid

Kim-Lian van der Meij (36) is actrice en presentatrice. Ze woont samen met Daniel (36), met wie ze drie kinderen heeft: Ronja (8), William (8) en Benjamin (3). Elke week schrijft ze in Flair over haar drukke leven.

Lees ook: Column Kim-Lian: Op zoek naar Vlinders

Ik heb een enorme hekel aan verplichte gezelligheid. Of een verplichte blijk van waardering. Nou ja, misschien is ‘een hekel’ een beetje overdreven, maar zodra iets verplicht is, schiet het zijn doel naar mijn mening volledig voorbij. Het heeft weinig met gezelligheid of waardering van doen als het gepland is.

Denk aan Valentijnsdag, Secretaressedag, en Vader- en Moederdag. Het is juist veel leuker als je je geliefde, familie of collega verrast op een moment dat hij of zij het níét verwacht. Oké, met een verjaardag is dat wat lastig, daar kun je nu eenmaal niets aan veranderen. Maar die plakjes worst en blokjes kaas in een kring in de woonkamer opeten onder het mom van gezelligheid…

De gezelligste, mooiste en ontroerendste momenten zijn toch vaak de momenten dat je vrienden of familie spontaan besluiten langs te komen met een lekkere fles wijn.
Als je moeder appt: Ik heb een grote pan tomatenkippensoep gemaakt, eten jullie mee? Of als je je secretaresse spontaan verrast met een mooie bos bloemen, een lekker luchtje of een mooie nieuwe tas.

Het gegeven van iemand in het zonnetje zetten, kan ik absoluut waarderen en moedig ik ook aan. Tenslotte vinden we het allemaal leuk om ons gewaardeerd en geliefd te voelen. En geven is vaak nog leuker dan ontvangen. Maar het verliest zijn kracht door die dag in je agenda te zetten met een extra reminder alert (die was bij mij althans vaak nodig).

Daarnaast is het extra zuur als de desbetreffende persoon vol verwachting hoopt op een presentje en hij/zij krijgt het niet omdat je het vergeten bent. Ja, of zo’n pompstationbloemetje dat je op de valreep nog kon scoren. Geef dan niets…

Moederdag is dus ook zo’n dag. Ik geef eerlijk toe dat ik de slechtste dochter ben op dat gebied. Ik vergat mijn moeder bijna áltijd die dag. Waarop zij standaard vlak voor middernacht nog even cynisch: Leuk weer iets van je te horen op moederdag…’ appte. Resultaat: teleurstelling en schuldgevoel. Dat vind ik zo Kaaa…Uuuu… Teeee.

Alsof ik mijn moeder niet waardeer voor al haar onvoorwaardelijke liefde. Al haar advies. Al haar bezorgdheid. Al haar steun. Omdat iemand heeft bedacht dat je juist op die éne dag in het jaar een blijk van waardering moet uitspreken. Ammehoela! Dat bepaal ik zelf wel. Ik vind het duizend keer leuker haar te verrassen wanneer ik het wil en voel, en zij het totaal niet ziet aankomen. En misschien wel vaker dan één keer per jaar.

Moederdag vergeten is de laatste jaren overigens geen kwestie meer. Op de peuterspeelzaal en basisschool wordt er volop aandacht aan besteed. Mijn kids komen dan opgewonden en met rode wangen thuis terwijl ze iets verbergen achter hun rug. ‘Mama, even niet kijken,’ roepen ze wanneer de zelfgemaakt creaties worden verstopt in een hoek of een kastje.

Het enthousiasme van de kinderen is aandoenlijk en aanstekelijk. Daarnaast is het de beste reminder die je kunt krijgen als het om je eigen moeder gaat. Maar ik zal het mijn kinderen later nooit kwalijk nemen als ze Moederdag vergeten. Zo lang ik maar af en toe onverwachts met een pan tomatenkippensoep mag langskomen.

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale lente-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

 

 

 

Shoppen is altijd een goed idee