Je bent hier: Home > Celebs > Column Kim-Lian: Op zoek naar Vlinders

Column Kim-Lian: Op zoek naar Vlinders

Celebs
Column Kim-Lian: Op zoek naar Vlinders

Kim-Lian van der Meij (36) is actrice en presentatrice. Ze woont samen met Daniel (36), met wie ze drie kinderen heeft: Ronja (8), William (8) en Benjamin (3). Elke week schrijft ze in Flair over haar drukke leven.

Lees ook: Column Kim-Lian: Staan, zit, staan, zit

Al veertien jaar zijn Daniel en ik samen. En ik ben nog steeds  ‘op’ hem, zoals je dat vroeger als kind zei. We zijn vriendje en vriendinnetje en lopen vaak hand in hand. Nog niet verloofd of getrouwd… dus ­eigenlijk hebben we nog steeds verkering. Al dekt verkering de lading allang niet meer. Ik noem hem gewoon mijn man, ook al is dat op papier nog niet zo. Maar er is geen ander woord dat beter past.

Vriendje klinkt zo ­tienerachtig. Partner zo zakelijk. Vader van mijn kinderen, alsof dat het enige is… Nee, hij is mijn man! Punt (of uitroepteken). En het is ook echt een man geworden. De ­tienertrekjes die hij op zijn 23e nog had toen ik verliefd op hem werd, zijn inmiddels verdwenen. De gel in zijn lange punky haren, zijn funky kleding, zijn ­tienergedrag: weg. Maar wat is het mooi om te zien hoe een gladde, frisse twintiger langzaam opgroeit tot een volwassen zelfbewuste kerel met hier en daar een grijs haartje in zijn ­stoppelbaardje.

Mannen worden trouwens met de jaren echt knapper. Oneerlijk. Maar goed, ik dwaal af. Ik had mezelf al jong voorgenomen altijd verliefd te blijven en anders de relatie te beëindigen. Ik wil geen sleur, ik ga niet settelen voor minder. Dat is ook de reden dat ik vóór Daniel nooit relaties had die langer dan één jaar duurden. Vaak waren de vlinders al binnen een jaar verdwenen en ging ik weer op zoek naar nieuwe. Dat ­verliefde gevoel is verslavend lekker en ik zou het ’t liefst elke dag hebben, dacht ik toen.

Inmiddels ben ik erachter dat elke dag ­verliefd zijn niet haalbaar is. Gevoelens veranderen, of je nu wilt of niet. En ­trouwens, verliefd zijn heeft ook zijn ­nadelen, zie ik nu in. Je eet slecht tot niet. Je leeft in een roes, ziet niets anders meer om je heen. Je doet en zegt domme dingen. Je denkt niet meer ­helder na. Alsof je een love drug hebt ingenomen. Maar zoals bij elke drug geldt, op een gegeven moment is die ­uitgewerkt.

Gelukkig maar, want wat daarna komt is veel ­interessanter: het houden van. Jawel, daar is-ie dan: het H-woord. Houden van. Échte liefde. Liefde is… elkaar alles ­gunnen. Elkaars eigenaardigheden accepteren en die niet willen ­veranderen. Echte liefde opent de armen en sluit de ogen. Liefde doet verlangen meer te geven dan te ontvangen. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ja, verliefdheid gaat over in houden van. Hoe vaak hebben we dat wel niet gehoord? Nou, ik heel vaak. Vooral van mijn opa, die kon dat zo mooi vertellen. Meer dan zestig jaar was hij samen met mijn oma. Dát wil ik ook! Zo lang samen zijn met Daniel. En af en toe de kriebels nog voelen is genoeg. Vaak op de meest onverwachte momenten. Nee, ik ben niet meer élke dag hysterisch verliefd, maar zoals Clouseau daar zo heel mooi over zingt in

Droog je tranen:  ‘Als de vlinders sterven in je schoot, dan rijst de levensgrote vraag, is de liefde minder groot?’ Mijn antwoord weet ik.

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale lente-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Shoppen is altijd een goed idee