Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Celebs > Berget Lewis (50): ‘Ik ben altijd een gever geweest. Aan mezelf dacht ik niet’

Berget Lewis (50): ‘Ik ben altijd een gever geweest. Aan mezelf dacht ik niet’

Berget Lewis (50): ‘Ik ben altijd een gever geweest. Aan mezelf dacht ik niet’

2020 was een pittig jaar voor zangeres Berget Lewis (50): haar werk was gestopt, ze verbrak haar relatie én verloor haar moeder. Ze besefte dat ze aan de slag moest met zichzelf en afscheid moest nemen van toxic patronen. “Ik heb fouten gemaakt, maar heb ervan geleerd.”

Verspreid door de hotelkamer in Amsterdam-Zuid liggen haar koffers en tassen vol kleding en schoenen, op de bank slingert een fleurig vest, op het hotelbed liggen de samples van crèmes uit haar nieuwe verzorgingslijn (“Hier, neem mee, dan kun je het proberen.”) Dan, staand bij het raam op de zeventiende verdieping, wijst ze enthousiast naar beneden.

‘Ik weet precies wat ik wil: een ontzettend lieve man met een eigen leven. Alles wat daar niet in de buurt komt, gaat niet gebeuren’

“Kijk, dáár woonde ik vroeger!” Voor de shoot is haar haar heerlijk Farrah Fawcett-ish geföhnd, haar ogen zijn opvallend blauw (“Ik kreeg een beetje hulp, snap je?”). Maar wat vooral opvalt, is dat Berget Lewis er stralend uitziet. Vijfendertig kilo ging eraf, zal ze me later bij een kop thee vertellen. “En ik schipper al weer een beetje, maar ik heb mijn streven gehaald. Ik heb een leuke zomer achter de rug, we móchten weer, daar heb ik van genoten. Al leef ik nog steeds gezond; ik heb dan ook een heel nieuwe lifestyle aangenomen.”

Hoe gaat het nu met je?

“Ik sta eindelijk weer op een goede plek in mijn leven, zo voelt het. Het begin van corona in 2020 was pittig voor me: we mochten niks, mijn werk was gestopt en mijn relatie ging uit, alles kwam tegelijk. Toen besloot ik dat ik écht aan mezelf moest gaan werken.”

Wat heb je precies gedaan?

“Ik was al bezig aan een afval journey die ik deelde op Instagram, die heb ik voortgezet. In mijn geval gaat het om gebalanceerd en gezond leven en daar horen óók kool­hydraten bij, want dat is zuurstof voor je hersenen. En ik sport: rennen, lopen, roeien, boksen. Ik ben erachter dat je goed voelen draait om voeding, sporten en mindset.”

Je had vroeger een fors postuur als ik dat zo mag zeggen, omdat gospelzangers dat nodig zouden hebben, zei je. Daar ben je van teruggekomen, toch?

“Ik heb mezelf lang achter het verhaal van de voluptueuze soulzangeres verscholen, maar het was een façade. Als ik foto’s van vroeger bekijk, zie ik de ene keer een dikke Berget, dan weer een dunnere. Ik was altijd aan het jojoën, er was geen continuïteit. Eigenlijk was mijn gewicht een symbool van hoe ik leefde.”

Ik moet zeggen dat de ‘oude Berget’ je ook heel goed stond, het paste je.

“Afvallen ging ook niet om mijn figuur, maar om mezelf te leren accepteren zoals ik ben en om zelf verantwoordelijkheid te nemen. Als je aderen dichtslibben en je hartkloppingen krijgt, kun je jezelf niet meer verschuilen. Dat is misschien gevaarlijk om te zeggen, want ik ben all about body positivity en juich het toe als vrouwen zich-zelf laten zien zoals ze zijn, inclusief rolletjes. Maar op een bepaalde leeftijd is dat niet gezond meer voor je. In mijn geval moest er een ommezwaai komen.”

Leefde je dan ongezond?

“Ja, ik was gek op vet. Lekker naar KFC of McDonald’s na een optreden ’s avonds: heerlijk. Na anderhalf uur op de bühne had ik dan honger, soms sloeg ik mijn avondeten over, omdat ik op weg was naar een optreden. Dat waren geen excuses, het was mijn leven, maar intussen pleegde ik wel roofbouw op mijn lijf.”

Lees ook:
Laura Jansen (44): ‘Naïef misschien, maar ik dacht dat we een verschil konden maken’

Wat triggerde je om die nieuwe levensstijl dit keer echt door te zetten?

“Afgelopen december is mijn moeder op de dag na kerst overleden aan hartfalen. Haar hart kon al jaren niet goed vocht wegpompen, waardoor dat in haar lichaam bleef zitten. De laatste vijf jaar zat ze in een rolstoel vanwege dikke voeten en ging ze doorlopend van operatie naar revalidatie en weer terug. Het was verschrikkelijk, ik gun dat niemand. Alleen: ik ben precies mijn moeder, lijk als twee druppels op haar én ik heb haar genen. Toen haar lijdensweg begon, wist ik al dat ik moest uitkijken. Ik wilde niet op dezelfde manier oud worden.”

Op eerste kerstdag 2020 had je een laatste gesprek met je moeder waarin jullie elkaar alles vertelden wat jullie nog wilden zeggen.

“Ze was nog niet klaar om te sterven, ze wilde nog blijven, maar twee dagen later was het al zover. Daar waren we allemaal bij, ze is niet alleen gegaan. We hebben voor haar gebeden, voor haar gezongen, we hebben haar echt samen weggebracht. Het afgelopen jaar deed ik voor het eerst alles zonder haar, ook het vieren van mijn vijftigste verjaardag laatst. Ze was er wel bij hoor, en we hebben die dag bij haar stilgestaan. Maar toch vond ik het ook zwaar, want ik had het afgelopen jaar minder werk en mijn relatie was dus voorbij. Dat laatste moest gewoon gebeuren. Het was al een kaartenhuis dat op instorten stond. Ik was al langer bezig met een grote opruiming in mijn leven, dit hoorde daarbij. En het klinkt hard misschien, maar ik was zó opgelucht na die breuk. Daarna kwam er ook eindelijk ruimte voor zelfliefde. Want die had ik nooit gehad. Ik ben altijd een gever geweest, wilde dat anderen het goed hadden, aan mezelf dacht ik niet. In mijn carrière was dat ook zo. Ik bedoel: ik was heel lang vooral áchtergrondzangeres, hè? Ik was voortdurend aan het geven en dienen en dacht dat niemand erop zat te wachten als ik zelf eens op de voorgrond zou gaan staan.”

Lees het hele interview met Berget Lewis in Flair 48-2021, deze ligt van 1 t/m 7 december in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

tekst Liesbeth Smit | fotografie Bart Honingh